Vafoiy
Вафоий ёки Вефайî, (курдча: وەفایی; 1844–1902) – курд шоири бўлган[1]. Унинг ҳақиқий исми Абдурраҳим эди. У ҳозирги Эроннинг шимоли-ғарбий қисмидаги Маҳабад шаҳрида туғилган. У Маҳабада диний таълимни тамомлаб, руҳоний ва маҳаллий мактабда ўқитувчи бўлди. 1900-йилда Сулаймонияга кўчиб ўтди ва у ерда бир мунча вақт қолди. У уч марта Маккага сафар қилган, охиргиси 1902-йилда бўлган. Унга курд шоири Пирамерд ҳамроҳлик қилган. Охирги зиёрати пайтида у касал бўлиб, Ироқ ва Сурия ўртасидаги ҳудудда вафот этган.
Асарлари
У шеъриятнинг классик қоидаларига қофия ва ритм жиҳатдан риоя қилган. Шеърларининг кўп қисмини Ғазал ва Қасида шаклида ёзган. Унинг шеърларининг мазмуни Севги ва Табиат ҳақидадир. Баъзи шеърларида у тасаввуфни ҳам тилга олади. У Сулаймония сораний шеърият мактабини (айниқса Нали шеърияти) Мукриён ҳудуди ва ғарбий Эрон курдларига таништиришда муҳим рол ўйнади. Вафоий Шайх Убайдуллоҳнинг шогирди бўлиб, унга бағишлаб бир қатор шеърлар ёзган[2].
Яна қаранг
Манбалар
 | Шахсият ҳақидаги уşбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. |