Vajihuddin qabri
Важиҳуддин қабри ёки Ҳазрати Важиҳуддин даргоҳи – Ҳиндистоннинг Аҳмадобод шаҳридаги Ханпур ҳудудида жойлашган сўфий авлиё Важиҳуддин Алвийнинг қабри.
Тарихи ва архитектураси
Важиҳиддин Алавий Гужарати 1504-йилда Аҳмадободда Гужарот султонлари ҳомийлик қилган сўфий уламо ва ҳуқуқшунос оиласида туғилган. 1528-йилда у Алавий мадрасасини асос солган, у Аҳмадободнинг бир ярим асрдан ортиқ вақт давомида энг кўзга кўринган ислом таълим маркази бўлган. Ёшлигида у бир қанча сўфийлик тариқатларининг аъзоси бўлган. У сунний ва ҳадис тарафдори бўлишига қарамай, Аллоҳ, инсон ва коинотнинг бирлигини эътироф этиб, зикр ёки Аллоҳнинг исмларини такрорлашни ўргатган. 1572-1573-йилларда Бобурийларнинг Гужаротни босиб олиши пайтида у Гужаротнинг собиқ султони Музаффар Шоҳ ИИИ нинг ўғиллари ва тарафдорларига бошпана берган. Шунинг учун уни қўйиб юборишдан олдин Бобурий императори Акбар чақиртирган. 1590 йилда мадрасасида вафот этган[1].
Унга бағишланган қабр Жаҳонгир давридаги Аҳмадободнинг ўн биринчи (1606-1609) ҳокими бўлган шогирди Шайх Фарид Бухорий томонидан қурилган. Марказий гумбаз уни ўраб турган бир қанча бошқа гумбазларга қараганда анча баланд. Деворларида тешикли тош деразалар мавжуд. У ерда ер ости сув омбори ва сардоба мавжуд. Одамлар бу сардобадаги сувни шифобахш кучга эгалиги ва ҳеч қачон қуриб қолмаслигига ишонишган. Яқин атрофдаги масжид Важиҳуддиннинг набираси Шайх Ҳайдар томонидан қурилган бўлиб, унга Жаҳонгиршоҳ 1608-йилда ташриф буюрган[2][3][4][5].
Манбалар
- ↑ Кугле, С. „Алаwī, Wажīҳ ал-Дīн“, . Энcйcлопаэдиа оф Ислам Тҳреэ Онлине Флеэт: . Брилл, 2010.
- ↑ Тримингҳам, Жоҳн Спенcер анд Волл, Жоҳн О.. Тҳе Суфи ордерс ин Ислам. Охфорд Университй Пресс УСА, 1998 — 97–98-бет. ИСБН 0-19-512058-2.
- ↑ Ачют Ягник. Аҳмедабад: Фром Роял cитй то Мегаcитй. Пенгуин Боокс Лимитед, 2 Фебруарй 2011 — 42-бет. ИСБН 978-81-8475-473-5.
- ↑ Газеттеэр оф тҳе Бомбай Пресиденcй: Аҳмедабад. Говернмент Cентрал Пресс, 1879 — 278-бет.
Бу мақола жамоат мулки бўлган маълумотларни ўз ичига олади.
- ↑ Cоммиссариат, М.С.. А Ҳисторй оф Гужарат: Wитҳ а Сурвей оф иц Монуменц анд Инсcриптионс. Ориэнт Лонгманс, 1957 — 57-бет.