Вали Набиевич Набиев (1916-йил 18-январ (янги услуб бўйича 31-январ), Ғиждувон тумани, Бухоро вилояти, Ўзбекистон — 2000-йил 6-март (баъзи манбаларда 1999-йил 7-март, Ғиждувон, Бухоро вилояти) — Иккинчи жаҳон уруши қатнашчиси, гвардиячи старшина. 16-гвардиячи отлиқ аскарлар дивизиясининг 60-гвардиячи Чернигов отлиқ аскарлар полки, 2-эскадрон взвод командирининг ёрдамчиси. Совет Иттифоқи Қаҳрамони унвони эгаси[1]. Урушдан кейин Ғиждувон шаҳрида яшаган[2].

Вали Набиев
Таваллуди 31-январ, 1916-йил
Ғиждувон тумани, Бухоро амирлиги
Вафоти 6-март, 2000-йил (84 ёш)
Қўшин турлари отлиқлар
Хизматдаги йиллари 1936—1945
Ҳарбий  қисм 60-гвардия отлиқ полки, 16-гвардия отлиқ дивизияси
Жанг/уруш Иккинчи Жаҳон уруши
Мукофотлари Андоза:Совет Иттифоқи қаҳрамони

Биографияси

1916-йил 18-январда (янги услуб бўйича 31-январ) Ўзбекистоннинг Бухоро вилояти Нағзакарон қишлоғида (ҳозирги Ғиждувон тумани) деҳқон оиласида туғилган. Миллати ўзбек. 7-синфни тугатган, қишлоқ хўжалигида ишлаган.

1936—1938-йилларда Қизил Армияда бўлган. 1938-йилда Ҳасан кўли яқинида япон милитаристлари билан бўлган жангларда қатнашган. 1943-йил январдан Иккинчи жаҳон уруши фронтларида бўлган. 1943-йилдан КПСС (б) / КПСС аъзоси.

60-гвардия отлиқ полкининг қилич взвод командири ёрдамчиси сержант маёр унвони эгаси. 1943-йил 18-сентябрда Украинанинг Чернигов вилояти, Менский тумани, Березна шаҳар типидаги аҳоли пункти ҳудудидаги жангда душман мудофаасини разведка қилган. Заиф ҳимояланган ҳудудларни аниқлаб, ҳаракат пайтида Березнага бостириб кирган. Бу ҳимоячилар сафида ваҳима қўзғатди. Натижада ушбу аҳоли пунктини муваффақиятли озод қилишга ҳисса қўшди.

СССР Олий Кенгаши Президиумининг 1944-йил 15-январдаги „Қизил Армия генераллари, офицерлари, сержантлари ва оддий аскарларига Совет Иттифоқи Қаҳрамони унвонини бериш тўғрисида“ги фармонига мувофиқ „немис босқинчиларига қарши кураш фронтида қўмондонликнинг жанговар топшириқларини намунали бажариши ҳамда бир вақтнинг ўзида кўрсатилган жасорат ва қаҳрамонлиги“ учун гвардияси прораби Набиев Вали Набиевич Совет Иттифоқи Қаҳрамони унвони, Ленин ордени ва „Олтин юлдуз“ медали билан тақдирланган[3][4].

Урушдан кейин жасур отлиқ аскар демобилизация қилинди. Ўзбекистоннинг Бухоро вилояти Ғиждувон туманининг вилоят маркази Ғиждувон шаҳрида яшади. 1948-йилда партия мактабини, 1959-йилда Бухоро қишлоқ хўжалиги техникумини тамомлаган. Нафақага чиққунга қадар Ғиждувон туман колхозлараро маиший хизмат кўрсатиш мажмуаси бошлиғи лавозимида ишлаган.

2000-йил 6-мартда (баъзи манбаларда 1999-йил 7-март) вафот этган.

Мукофотлари

1- ва 2-даражали Ватан уруши орденлари, Меҳнат Қизил Байроқ орденлари, Фахрий нишон ва бошқа медаллар билан тақдирланган.

Хотира

2001-йил 9-майда Ғиждувон туман марказидаги Хотира майдонида бюсти ўрнатилган, тумандаги кўчалардан бирига Набиев номи берилган

Манбалар

  1. ↑ Указ Президиума Верховного Совета СССР „О присвоэнии звания Героя Совецкого Союза генералам, офицерскому, сержанцкому и рядовому составу Красной Армии“ от 15 января 1944 года // Ведомости Верховного Совета Союза Совецких Социалистических Республик : газета. — 1944. — 23 января (№ 4 (264)). — С. 1.
  2. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил
  3. ↑ Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза генералам, офицерскому, сержантскому и рядовому составу Красной Армии» от 15 января 1944 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1944. — 23 1 (№ 4 (264)). — С. 1.
  4. ↑ Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза генералам, офицерскому, сержантскому и рядовому составу Красной Армии» от 15 января 1944 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1944. — 23 1 (№ 4 (264)). — С. 1.