Van Tsan

Ван Cан ( хитойча зҳíн , пинйин Лú Лúн ; 177—217. Ўрта исм Чжунгхуан (хитойча мíн, пинйин Зҳòнгхуāн)) Шарқий Хан империяси давридаги хитой шоири, олими ва сиёсатчиси. У Севен Жиан'ан Мен оф Леттерс ше'рий гуруҳининг энг машҳур вакили. У учта қироллик давридаги Као Вей давлатининг олдинги давлати бо'лган Вей янги вассал давлатининг қонунлари ва стандартларини ишлаб чиқишга ҳисса қо'шган.

Чен Шоунинг “Уч қироллик тўғрисида”ги асарида ҳам Ван Cан ажойиб хотирага эга эканлиги қайд этилган: Ван Cан гўзал ўйинни томоша қилаётганида, кимдир тўсатдан тахтани ағдариб ташлади ва тошларни сочди. Ванг Cан о'з позициясини хотирадан тиклай олди.

Биография

Ванг Cан Шанян округидаги Туохиан округида (ҳозирги Шандун вилояти, Жининг шаҳри, Вейшан округида) туг'илган. У Гуангпинг округидан (ҳозирги Шандун вилояти, Зоу округи) юқори мартабали амалдор Ван Цяннинг (хитойча: 王謙)) ўғли эди. Унинг бобоси Ванг Гонг (хитойча 王龔) ва бобоси Ванг Чанг (хитойча 王暢) императорлар Шун-ди ва Линг-ди давридаги Уч шаҳзодадан эди.

189-йилда саркарда Донг Чжуо ҳокимиятни тортиб олиб, қўғирчоқ император Сианди тахтга ўтирганда, Ван Cан эндигина 13 ёшда эди. Кейинги йили Донг Чжуо пойтахтни Луояндан стратегик жиҳатдан хавфсизроқ Чанг'анга ко'чирди. Ван Cан янги пойтахтга борди ва у ерда уч йил яшади. Пойтахтда бўлган вақтларида Вангнинг исте’доди машҳур олим ва хаттот Cаи Ёнг томонидан сезилиб қолди. Ван Cанга бир нечта лавозимларни таклиф қилишди, у рад жавобини берди.

194-йилда Ван Cан Цзинчжоуга (замонавий Хубей ва Хунан провинсиялари) губернатор Лиу Бяо билан иш топишга ҳаракат қилиш учун борди, у рангпар ва касал бо'либ ко'ринадиган Ван Cанни ёқтирмасди. 208 йилда Лиу Бяо вафотидан со'нг, Ванг Cан о'г'ли Лиу Конгни Cао Cаога таслим бо'лишга ишонтирди.

Ванг Cаннинг исте'доди янги бошлиқ даврида яхши қо'лланилди. 213 йилда Cао Cао Вей ва о'нта шаҳар шаҳзодаси унвонини олди. Ванг Cанга эски, эскирган стандартларни алмаштириш учун янги қонунчилик ва стандартлар тизимини ишлаб чиқиш топширилди. 216 йилда Ванг Cан Cао Cаога эргашиб, Сун Қуанга қарши то'ртинчи кампаниясида қатнашди.

Ванг Cан 217 йилда 40 ёшида Еченгга қайтаётганда касалликдан вафот этди. Дафн маросимида иштирок этган Cао Пеи шундай деди: “Қадимги кунларда Ван Cан эшакларнинг бо'киришини ёқтирарди. Келинг, Ванг Cанг билан хайрлашиш учун бақирайлик," ва дафн маросимида ҳамма бақирди.

Ванг Cан икки о'г'лини қолдирди, улар 219 йилда Вей Фенг қо'зг'олонида қатнашгани учун қатл этилган. Ванг Cангнинг насли ё'қ бо'либ кетди. Ванг Каннинг (Ванг Кайнинг о'г'ли) қариндоши Ван Е марҳумнинг 10 000 дан ортиқ китобларини мерос қилиб олди, кейинчалик улар Ван Енинг о'г'иллари Ванг Би ва Ванг Хонг га о'тди.

Ижоди

Ванг Cан таниқли шоир бо'лган ва олтита бошқа замондошлари билан бирга Жиан'ан (хитойча: 建安風骨) ше'рий услубларининг вакили эди.

Кечки Шарқий Хан сулоласи давридаги сиёсий тартибсизликлар гуруҳ ше'риятининг тантанали, аммо юракни эзувчи услубни берди. Ше’рият ҳаётнинг ўткинчи табиатидан шикоятларга тўла. Хитой адабиёти тарихи контекстида Ван Cан ше’рияти илк халқ қўшиқлари ва ўрганилган ше’рият ўртасидаги ўтиш даври эди. Ван Cаннинг беш сўздан иборат мисра жанрида ёзилган (хитойча 五言诗) ва кўп йиллик уруш йилларида одамларнинг ҳаётига мотам тутган “Етти қайғу” (хитойча 七哀诗) асарлари ва “Минорага кўтарилди”. " (хитойча 登楼赋), ватан соғинчига тўла. Ванг Cан, шунингдек, "Қаҳрамонлар ҳақида эслатмалар" китобининг муаллифи (хитойча: 英雄記).

Адабиёт

Чен, Шоу (3-аср). Уч қироллик ёзувлари (Сангуожи).
де Cреспигнй, Рафе (2007). Кейинчалик Ханнинг Уч Шоҳликка таржимаи ҳоли (милодий 23–220). Лейден: Брилл. ИСБН 978-90-04-15605-0.
Фан, Е (В аср). Кейинги Хан китоби (Хуханшу).
Пей, Сонжи (5-аср). Уч қироллик ёзувларига изоҳлар (Сангуозжи зҳу).