Василий Иванович Алин (1914-йилнинг 12(25)-декабрида туғилган , 1998-йилнинг 10-февралида 83 ёшида вафот этган) – Совет ҳарбий учувчиси, Улуғ Ватан уруши қатнашчисии, 3-узоқ масофали гвардия авиация дивизияси, 3-узоқ масофали гвардия авиация корпуси, гвардия капитани [1] . Совет Иттифоқи Қаҳрамони[2] (19.08.1944), подполковник.

Ҳаёти ва Фаолияти

1914-йил 25-декабрда Перм вилояти, ҳозирги Чердинский тумани Серегово қишлоғида деҳқон оиласида туғилган. рус. У завод шогирдлик мактабини тамомлаган. Березники кимё заводида асбобсозлик устаси бўлиб ишлаган. Перм вилоятидаги Березниковский номидаги кимё коллежида таҳсил олган.

1936-йилдан армияда. 1938-йилда Чкалов номидаги ҳарбий авиация учувчилар мактабини, 1942-йилда эса Олий офицерлар мактабини тамомлаган.

Фронтда Улуг 'Ватан уруши бошланиши билан.

10-гвардия авиация полкининг парвоз командири (3-гвардия авиация дивизияси, 3-гвардия авиация корпуси, узоқ масофали авиация (АДД)) гвардия капитани В. И. Алин 1944-йил апрелгача душман чизиғи орқасида ҳарбий-саноат об’эктларини йўқ қилиш учун 269 марта парвоз қилди. унинг ишчи кучи ва жиҳозларининг концентрацияси. Конигсберг, Тилсит, Данзиг, Инстербург, Хелсинки, Варшава ва Констансадаги ҳарбий нишонларни бомбардимон қилишда қатнашган.

СССР Олий Кенгаши Президиумининг 1944-йил 19-августдаги фармони билан қўмондонликнинг фашист босқинчиларига қарши кураш фронтидаги жанговар топшириқларини намунали бажаргани, кўрсатган жасорати ва қаҳрамонлиги учун гвардия капитани Алин Василий. Ивановичга Ленин ордени ва „Олтин юлдуз“ медали топширилиши билан Совет Иттифоқи Қаҳрамони унвони берилди".

Урушдан кейин у СССР Ҳарбий ҳаво кучларида хизмат қилишни давом эттирди. 1958-йилдан бери подполковник В. И. Алин захирада.

Житомир вилояти (Украина) Бердичев шаҳрида яшаган. 1998-йил 9-февралда вафот этган. У Бердичевдаги янги шаҳар қабристонига дафн қилинди.

2 та Ленин ордени, 3 та Қизил Байроқ ордени, 1-даражали Ватан уруши, Қизил Юлдуз ордени, медаллар билан мукофотланган.

Бердичев шаҳрининг фахрий фуқароси.

Қаҳрамоннинг ватанида у туғилган уйга ва у ўқиган мактаб биносига, Бердичевдаги у яшаган уйга ёдгорлик лавҳалари ўрнатилган.

Манбалар

  1. ↑ На дату присвоэния звания Героя Совецкого Союза.
  2. ↑ Герои Совецкого Союза: Краткий биографический словар / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. – М.: Воэниздат, 1987. – Т. 1 /Абаэв – Любичев/. – 911 с. – 100 000 экз. – ИСБН оц., Рег. № в РКП 87-95382.