Vasiliy Gusev
Василий Василевич Гусев (1925-йил — 1989-йил) — Совет Армияси бригадири, Иккинчи жаҳон уруши қатнашчиси, Совет Иттифоқи Қаҳрамони (1943)[1][2].
| Василий Гусев | |
|---|---|
| Таваллуди | Подгоренка қишлоғи, Сердобский тумани, Саратов вилояти, РСФСР, СССР |
| Вафоти |
21-сентябр, 1989-йил Навоий, Бухоро вилояти, Ўзбекистон ССР, СССР |
| Қўшин турлари | пиёда аскарлар |
| Хизматдаги йиллари | 1943—1947 |
| Жанг/уруш | Иккинчи Жаҳон уруши |
| Мукофотлари |
 ,  , Қизил юлдуз ордени, „Меҳнат шуҳрати“ ордени, Ватан уруши ордени, |
Биографияси
Василий Гусев 1925-йил 1-мартда Подгоренка қишлоғида (ҳозирги Саратов вилоятининг Ртишчевский тумани) туғилган. Етти йиллик мактабни тугатган, Қозоғистон ССРнинг Чимкент вилояти Тахта-Орол совхозида тракторчи бўлиб ишлаган. 1943-йилда Гусев Ишчилар ва Деҳқонлар Қизил Армиясига хизматга чақирилди. Ўша йилнинг июл ойида Иккинчи жаҳон уруши фронтларида бўлди. Брянск, Воронеж ва 1-Украина фронтларидаги жангларда қатнашган. Курск жангида ва Украина ССРни озод қилишда қатнашган. 1943-йил сентябргача Қизил Армия аскари Василий Гусев Воронеж фронти 3-гвардия танк армиясининг 9-механизациялашган корпусининг 69-механизациялашган бригадасининг 1-баталёнида пулемётчи бўлган. Днепр жангида ўзини яхши кўрсата олган[3].
1943-йил 22-сентябр куни тонгда Гусев ва бир гуруҳ кўнгиллилар Днепрни кесиб ўтди. Ғарбий қирғоқдаги кичик кўприкни эгаллаб олишди. Чап қирғоқдан артиллерия ёрдами билан улар Зарубинци, Луковица ва Григоровка қишлоқларини озод қилишди. Ўша жангларда Гусевнинг шахсан ўзи душманнинг 20 га яқин аскар ва офицерларини йўқ қилди. Кейинчалик Гусев немисларнинг қарши ҳужумини қайтаришда фаол иштирок этиб, душманнинг 25 аскар ва офицерларини йўқ қилди. Житомир яқинидаги жангларда у оғир яраланиб, касалхонага юборилган[3].
СССР Олий Кенгаши Президиумининг 1943-йил 17-ноябрдаги фармони билан Қизил Армия аскари Василий Гусев Ленин ордени, 4379-сонли „Олтин юлдуз“ медали ва Совет Иттифоқи Қаҳрамони унвони билан тақдирланган[3].
1947-йилда бригадир унвони билан Гусев демобилизация қилинди. Кейин Ўзбекистон ССР Навоий шаҳрида яшаган. У ердаги Автомобил техникумини тамомлагач, таъмирлаш-қурилиш устахоналарида автомеханик бўлиб ишлаган. 1989-йил 21-сентябрда Навоийда вафот этди[3].
Шунингдек, 1-даражали Ватан уруши, Қизил Юлдуз, 3-даражали „Меҳнат шуҳрати“ ордени, шунингдек, қатор медаллар билан тақдирланган[3].
Манбалар
- ↑ „Василий Гусев“. тименоте.инфо.
- ↑ Гусев Василий Васильевич [01.03.1925]
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 „Василий Гусев“ (ру). Герои страны.
Адабиёт
- Герои Совецкого Союза: Краткий биографический словар / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воэниздат, 1987. — Т. 1 /Абаэв — Любичев/. — 911 с. — 100 000 экз. — ИСБН оц., Рег. № в РКП 87-95382.
- Румянсев Н. М. Люди легендарного подвига. — Саратов, 1968.