Василий Григоревич Ларсев (1925.14.4, Қозоғистон, Семипалатинск вилояти Бешқайрағоч тумани — 1989-йил, 9-декабр, Самарқанд), — адабиёцҳунос. Ўзбекистонда хизмат кўрсатган санъат арбоби (1977). Филология фанлари доктори (1970), профессор (1973). Иккинчи жаҳон уруши қатнашчиси (1943—45). Ўзбекистон Давлат Университетини тугатган (1952). Шу университетда факултет декани ўринбосари, декани (1956—63), рус адабиёти кафедраси мудири. Самарқанддаги рус адабиёцҳунослик мактабининг асосчиларидан бири. Ўзбек адабиёти, адиблари ва уларнинг рус ёзувчилари билан ўзаро алоқалари, адабий таъсири масалалари ҳақида асарлар ("Зарафшон қўшиқлари", "Адабий Самарқанд", "Фан ва ўзбек поэзияси" ва бошқалар) яратган. "Баҳорни қаршилаб" (1982) шеърлар тўплами нашр этилган[1].

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил