Vasiliy Liventsov
Василий Андреевич Ливенцов (1914-йил 14-январ, Сирдарё вилояти, Россия империяси – 2004-йил, Москва шаҳри, Россия Федерацияси) – Социалистик Меҳнат Қаҳрамони, Қозоғистон Компартияси Чимкент вилоят қўмитасининг биринчи котиби, Қозоғистон Компартияси Ақтўбе вилоят қўмитасининг биринчи котиби, СССР Олий Кенгаши Ақтўбе вилояти депутати[1].
| Василий Андреевич Ливенцов | |
|---|---|
| Таваллуди |
14-январ 1914-йил |
| Вафоти |
15-июл 2004-йил (90 ёшда) Москва, Россия |
| Мукофотлари |
  |
Биографияси
Василий Андреевич Ливенцов 1914-йил 14-январ куни Россия империясига қарашли бўлган Сирдарё вилоятида туғилган. У 1935-йилда Олмаота қишлоқ хўжалиги институтини тамомлайди. Олмаотадаги машина-трактор стансиясида катта агроном сифатида иш бошлади. Василий Ливенцов 1938-йилдан 1943-йилгача Қозоғистон коммунистик партияси Олмаота шаҳрининг бош агрономи бўлиб ишлайди. У 1942-йил Совет Иттифоқи Коммунистик партиясига аъзо бўлади. У 1943-йилдан 1944-йилгача Қозоғистон Коммунистик партияси Олмаота шаҳри қўмитаси котибининг ўринбосари бўлиб ишлайди. 1950-йилдан 1952-йилгача эса Қозоғистон Коммунистик партияси Талдиқўрған вилояти қўмитасиннинг иккинчи котиби лавозимида фаолият юритди. Василий Ливенцов 1952-йили Қозоғистон Коммунистик партияси Ғарбий Қозоғистон вилояти иккинчи котиби лавозмига тайинланади. У 1954-йилдан 1957-йилгача Қозоғистон Коммунистик партияси Марказий Комитети давлат хўжалиги бўлими мудири сифатида ишлади. Василий Ливенцов 1972-йилдан 1985-йилгача Қозоғистон Коммунистик партияси Ақтўбе вилояти қўмитаси биринчи котиби бўлиб ишлади[2]. Актобега раҳбар этиб тайинланганидан сўнг, вилоятни ижтимоий-иқтисодий ривожланиш учун қишлоқ хўжалигини аҳамияти катталигини англаб, қишлоқ хўжалигини ривожлантиришга эътибор қаратган. У роппа-роса 13 йил Актобега раҳбарлик қилган. Бу даврда Актобе вилоятида вилоят маркази жадал ва сезиларли даражада ривожланган – янги темир йўл ва ҳаво вокзаллари бинолари, турар-жой массивлари барпо этилган, троллейбус қатнови йўлга қўйилган. Эски Актюбинск ўзгартирилиб, замонавий қиёфа касб этган. Минтақанинг бошқа шаҳарлари ҳам ўсиб, ривожланган. Ливенцовнинг фаол қўллаб-қувватлаши ва ёрдами билан 1975-йилда Актюбинскда СССРда биринчи олий фуқаро авиацияси парвозлар мактаби (АВЛУГА) пайдо бўлган ва у минтақадаги учинчи университетга айланган. 1977-йилда собиқ Қозоғистон темир йўлининг парчаланиши натижасида Ғарбий Қозоғистон темир йўли Актюбинскда бошқарув билан ташкил этилган. Вилоят раҳбарининг КПСС Марказий Қўмитасининг тегишли иттифоқ вазирликлари, идоралари ва идора раҳбарлари билан шахсий мулоқотлари вилоятдаги кўплаб муаммоли масалаларни тезроқ ва самаралироқ ҳал қилиш имконини берган.
"1973-йилнинг ёзида Брежнев Қозоғистонга „Халқлар дўстлиги“ ордени топширилиши муносабати билан Олмаотага келгам, аэропортда уни Қозоғистон Коммунистик партияси Марказий Комитети Бюроси аъзолари кутиб олишган. Кутиб олганларни: ҳукумат раҳбарлари ва вилоят партия қўмиталари биринчи котиблари, – деб эслаган Василий Андреевич.
Вилоят партия қўмитасининг биринчи котиби қишлоқ хўжалигини ривожлантиришга катта эътибор берган. Ливенцовнинг минтақага келиши билан йирик чорвачилик комплексларини яратиш ишлари бошланган, бу қурилишга шаҳарнинг кўплаб йирик корхоналари жалб қилинган. Қишлоқ хўжалиги маҳсулотларини тайёрлаш ва сақлаш учун Актюбинскда 80-йилларнинг бошларида элеватор, озуқа заводи ва тегирмон қурилиб, фойдаланишга топширилган. 1980-йилда Актобе вилоятида рекорд даражадаги ҳосил – 100 миллион пуд дон (1664 минг тонна) йиғиб олинган. Бу бутун Қозоғистоннинг йиллик ҳосилининг ўндан бир қисмига тўғри келган.
СССР Олий Совети Президиумининг 1981-йил 19-февралдаги фармони билан 1980-йилда давлатга бир миллиард пуд ғалла сотиш бўйича режалар ва социалистик мажбуриятларни бажаришда эришилган улкан муваффақиятлар ҳамда ўнинчи беш йилликнинг режаларини ортиғи билан бажарганликлари учун, нон ва бошқа қишлоқ хўжалиги маҳсулотларини ишлаб чиқариш ва сотиб олиш бўйича йиллик режани бажаргани учун Василий Андреевич Ливенцов Ленин ордени ва „Ўроқ“ олтин медали билан ҳамда Социалистик Меҳнат Қаҳрамони унвонига лойиқ кўрилган.
1985-йил январ ойидан – касаба уюшма раҳбари сифатида нафақага чиқган.
Москвада яшаган. 1999-йилда В. А. Ливенцовнинг „Менинг вақтим“ хотиралар китоби нашр этилди.
Василий Ливенцов ўзининг 85 ёшини Ақтюбинскда нишонлади ва у ерда маҳаллий ҳокимият томонидан таклиф қилинди. 1999-йил 16 январда туғилган кунида Василий Андреэвич ўзи яшаган Перов кўчасидаги уйга олиб келинди. Бу ерда уни кутаётган нарса нафақат уйдошлари ва у илгари бирга ишлаган одамлар билан кутилмаган ва таъсирли учрашув эди. Ливенцов уйнинг бурчагида осилган кўча номи ёзилган лавҳа оқ мато билан қопланганини ҳам сезмади. – Василий Андреэвич, бу эрга қаранг! – Вилоят ҳокими Аслан МУСИН қўнғироқ қилди, унинг ёрдамчилари қопқоқни ечиб олишди. „В. А. Ливенцов номидаги кўча“, деб ўқиди туғилган кунги бола зўрға эшитилди ва кўз ёшлари юзига думалади …
Василий Ливенцов 2004-йил 15-июлда Москва шаҳрида вафот этади.
Мукофотлари
- Социалистик Меҳнат Қаҳрамони, 19-феврал 1981-йил
- Ленин ордени, 19-июл 1967-йил
- Октябр Инқилоби ордени, 25-август 1971-йил
- 2-даражали „Улуғ Ватан уруши“ ордени, 3-ноябр, 1985-йил
Манбалар
- ↑ „Ливенцов Василий Герой Социалистических труда“. героироссийи.ру. Қаралди: 13-сентабр 2023-йил.
- ↑ „Василий Андреевич Ливенцов. Эпоха в истории Актюбинской области.“. мяктобе.кз. Қаралди: 13-сентабр 2023-йил.