Vasiliy Samoylov
Василий Василевич Самойлов (1812-йил 25-январ[1] – 1887-йил 28-октябр[2]) – рус актёри ва рассоми[3]. Рассом Павел Василевич Самойловнинг отаси.
| Василий Самойлов | |
|---|---|
|
| |
| Туғилган санаси | 25-январ 1813-йил |
| Туғилган жойи | Санкт-Петербург, Россия империяси |
| Вафот санаси | 28-октябр 1887-йил |
| Вафот жойи | Санкт-Петербург, Россия империяси |
| Фуқаролиги |
|
| Касби | Актёр |
| Театр | Александр театри |
| Мукофотлари |
|
Таржимаи ҳоли
Василий Самойловларнинг машҳур актёрлар оиласига мансуб, опера қўшиқчилари – В. М. Самойлов ва С. В. Черникова-Самойлованинг фарзанди. Опа-сингиллари Александр театрининг таниқли актрисалари: Надежда Самойлова ва Вера Самойлова. Санкт-Петербургда таваллуд топган.

У кончилик корпусида (1829) ва ўрмон хўжалиги институтида (1832) таҳсил олган ва офицер бўлиб фаолият олиб борган. Отаси унинг яхши овози борлигини сезган ва унинг илтимоси билан биринчи марта Александр театрида Э. Н. Мегулнинг „Иосиф прекрасний“ операсининг бош ролини ижро этган (1834). Дастлабки йилларда сояда қолиб, асосан ёшларнинг иккинчи ролларини ижро этди. 1839-йилда эса Ф. А. Конининг „Макар Алексеевич Губкин“ водевилидаги бош ролни ижро этгани учун номзод бўлиб, у ерда таниқли замонавий рассомларга моҳирона тақлид қилган. Ўшандан бери унинг фаолияти кенгайиб борди, у хилма-хил характердаги бир қатор типик шахсларни муваффақиятли яратди: чаққон фирибгар Присипочка (Ф.А. Конининг „Петербуржские квартири“), Алмавива („Свадба Фигаро“, Бомарше).

Асосий роллари
- 1839-йил – „Артист“ Э. Скриба – Эдуард
- 1842-йил – „Мёртвие души“ Н. В. Гогол – Чичиков
- 1846-йил – „Юрий Милославский“ М. Н. Загоскин – Митя
- 1854-йил – „Стансионний смотрител“ А. С. Пушкин – Вирина
- 1858-йил – „Карол Лир“ У. Шекспир – Лир
- 1860-йил – „Венецианский купец“ У. Шекспир – Шейлок
- 1863-йил – „Ҳамлет“ У. Шекспир – Гамлет
- 1870-йил – „Ревизор“ Н. В. Гогол – Растаковский.
Хотирасига

.
В. В. СамоЙлов Новодевичий қабристонида, биринчи рафиқаси София Ивановна ёнига дафн этилган. Уларнинг ўғли Василий[4]. 1899-йилда қабр устига асл ёдгорлик ўрнатилди – кўкрагигача бўлган бюст, дафна ва эман гулчамбарлари ва палма новдаси билан безатилган. 1919-йилда ёдгорлик ва бюстнинг бронза безаклари ўғирланган. 1936-йилда Александр Невский Лавра ҳудуди вайрон бўлган Тихвин қабристонининг ўрнида, шаҳар ҳайкалтарошлик музейининг бўлими (ҳозирги „Санъат усталари некрополи“) ташкил этилиб, у ерда ноёб қабр тошлари яратилган. В.В.Самойловнинг қабр тоши ёдгорлиги (бусциз) ҳам, таъкидланганидек, Новодевичий қабристонига Самойловлар сулоласининг барча вакилларининг қолдиқлари билан бирга олиб келинган. Уч йил ўтгач, Самойловлар оиласида сақланаётган К. К. Годебскийнинг теракота моделидан фойдаланиб, бюст қайта тикланди. 1955–1959-йилларда ёдгорликнинг барча бронза безаклари ҳам қайта тикланди.Ёдгрлик Некрополда „Биринчи актёр йўли“[5] да жойлашган.
Манбалар
- ↑ ЦГИА СПб. ф.19. оп.111. д.167А. с. 66. МК Никольского Богоявленского морского собора.
- ↑ ЦГИА СПб. ф. 567. оп.3. д. 21. с. 67. Метрические книги церкви Скорбященской в Литейной.
- ↑ Нарисовал автопортреты игранных им ролей, из которых составилось несколько альбомов.
- ↑ ЦГИА СПб. ф.19. оп.124. д. 662. с. 145. Метрические книги Владимирской церкви в Придворных слободах.
- ↑ „Самойлов Василий Васильевич“. Некрополь Мастеров искусств Александро-Невской Лавры. 2014-йил 8-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 12-май.