Кўзойнак. Вецси чинни, 1720-1727. Метрополитан санъат музейи, Ню-Ёрк .
Стакан ёрлиғи. Вецси чинни, Метрополитан санъат музейи, Ню-Ёрк .

"Вецси" италян чинни бренди бўлиб, Венециядаги чинни фабрикасида ишлаб чиқарилади, 1720-йилда Вецси оиласи томонидан асос солинган. У Италиянинг биринчи чинни заводидир[1]. Ишлаб чиқариш тахминан 7 йил, 1727-йилгача давом этиб, 200 дан камроқ намуналар сақланиб қолган. Вецси қаттиқ лойдан чинни идишлар ясаган. Вецси ишлаб чиқариш корхонаси Мейсен ва Вена заводларидан ҳунармандларни ёлланган [2][3] .

Вецси чинниси

Вецсилар асосан чой тўпламлари: косалар, ликопчалар, чойнаклар, шунингдек, лаганлар ишлаб чиқарган. Кўпгина дастасиз пиёлалар тутқичсиз стаканлар кўринишида бўлиб, бизгача сақланиб қолган Вецси чинниларининг катта қисмини ташкил этувчи чойнаклар кўпинча қолип ёрдамида берилган шакллар, шу жумладан релеф безаклари билан безатилган. Чинни идишлар, одатда оқ ва яримшаффоф бўлиб, вақт ўтиши билан сарғиш тусга кирган. Уларнинг шакли кумушдан ясалган ошхона анжомларини такрорлаган, аммо Европанинг йирик ишлаб чиқаришлари ва Осиё маҳсулотлари таъсирида турли услубда ёрқин рангларда бўялган.[4][5] .

Тарихи

Франческо Вецси (1651-1740) заргар бўлса-да, бизнесга „олибсотарлик“ нуқтаиназаридан қарагани боис Вена чинни заводига ташриф буюради. Шунингдек, у ўзига Венеция зодагон унвонини ҳам сотиб олади. Вецси ўз ўғли Жованни (1687-йилда туғилган) бошқарган заводни молиялаштирган. Вецси оиласи 1721-йилда немис устаси Кристоф Конрад Гунгерни шерик қилиб олади. Гунгер Вена шаҳрида ишлаган ва Майсенга ташриф буюриб турган ва айнан шу ерда у австриялик ва немис усталарининг чинни ишлаб чиқаришдаги баъзи сир-асрорларини билиб олган[6][7].

Бироқ, 1724-йилда Гунгер Венецияни тарк этади ва 1727-йилда Майсенга қайтиб келади. Эҳтимол, айни шу ҳолат Саксониядан чинни ишлаб чиқариш учун зарур бўлган каолин етказиб беришни тўхтатишга олиб келган[8]. Вецси чиннисининг ўша пайтлардаги ноёблиги шунда эдики, Вецси ҳукмдорларга тегишли бўлган ёки давлат томонидан қўллаб-қувватланадиган Вена ва Майсен фабрикаларидан фарқли ўлароқ, давлат қўллаб-қувватловидан фойдаланмаган. Вецси фақат бозор қонунлари асосида ишлаган. Натижада, Жованни Вецси алалоқибат, нафақат бошқалар, балки отаси Франческо қаршилигига ҳам дуч келган бўлиши мумкин. 1727-йилда ота ва ўғил ўртасидаги келишув чинни печларини йўқ қилиш шарти билан ўғил қарзларини қўққа чиқарди.

Галерея

Эслатмалар

  1. ↑ Чафферс, 472
  2. ↑ Ле Cорбеиллер, 6
  3. ↑ „Теапот, 1720-27, Веззи Фаcторй“, Метрополитан Мусеум оф Арт
  4. ↑ Ле Cорбеиллер, 6-7; Баттиэ, 103
  5. ↑ „Теапот анд cовер“. Виcториа анд Алберт Мусеум. Қаралди: 2019-йил 11-июн.
  6. ↑ Ле Cорбеиллер, 6; Баттиэ, 103; Фаваро, 299
  7. ↑ Cампбелл, Гордон. Тҳе Грове Энcйcлопедиа оф Деcоративе Арц. Неw Ёрк: Охфорд Университй Пресс, 2006. ИСБН 9780195189483. 
  8. ↑ Ле Cорбеиллер, 8

Ҳаволалар

Андоза:Навигация