Виктор Генрихович Позняк (1901-йил 26-апрел, Самарқанд - 1983-йил 12-август, Москва) - совет қўмондони, генерал-лейтенант (20-апрел 1945-йил). Совет Иттифоқи Қаҳрамони (1945-йил 6-апрел).

Виктор Позняк
Таваллуди
Вафоти 12-август 1983-йил(1983-08-12)
(82 ёшда)
Москва
Унвони генерал-лейтенант

Биографияси

Виктор Генрихович Позняк 1901-йил 26-апрелда Самарқандда туғилган. Миллати литваликларга бориб тақалади. У гимназияда ўқишни бошлаган, лекин уни тугатмаган, сабаби 1917-йил май ойида у талабалар иш ташлашида қатнашгани учун ўқишдан ҳайдалган. 1917-йил октябрдан Жиззах шаҳридаги туман милиция бўлимида кейинчалик туман озиқ-овқат тайёрлаш пунктида хизмат кўрсатувчи бўлиб ишлаган.

Ҳарбий хизмат

Фуқаролар уруши

1919-йил март ойида Қизил Армия сафига қўшилган, Самарқанд қалъаси таркибида қизил армия аскари, 1919-йил июлдан Қизил Армия аскари ва 3-алоҳида Туркистон отлиқлар бригадаси 12-отлиқ полки эскадрон бригадири бўлиб хизмат қилган. 1920-йил апрел — 3-Туркистон отлиқ дивизияси техник отрядининг бригадири, 1920-йил июлдан — 2-Туркистон отлиқ дивизиясининг 4-қирғиз отлиқ полкининг взвод ва эскадрон командири. Туркистон фронтида Закаспий фронтида оқ гвардиячилар ва инглиз интервенционистларига, кейин Бухоро амири армиясига қарши жангларда қатнашган. 1920-йил октябр — 1921-йил январ ойларида у Нестор Махно отрядлари билан жанг қилган.

Урушлараро вақт

1921-йил январ ойида Позняк Петрограддаги Олий отлиқлар мактабига ўқишга юборилган. Бирлашган кадет бригадаси таркибида ўқиётганда Кронштадт қўзғолонини бостиришда қатнашган. 1921-йил сентябрда мактабни тугатгач, 40-отлиқ полкига эскадрон командири, сўнгра 7-Самарқанд отлиқлар дивизияси таркибида 39-отлиқ полкига ўша лавозимга тайинланган. Ушбу полклар Гомел вилоятида жойлашган бўлиб, ўша пайтда кўплаб тўдаларга қарши фаол курашган.

Урушнинг сўнгги ойларида 77-ўқотар корпусининг бошчилигида у Шарқий Померания ва Берлиндаги ҳужум операцияларида, шу жумладан Сохачев, Поцдам ва Бранденбург шаҳарларини озод қилишда қатнашган.

СССР Олий Кенгаши Президиумининг 1945-йил 6-апрелдаги фармони билан 77-ўқчилар корпуси жангларига моҳирлик билан раҳбарлик қилгани ҳамда бир вақтнинг ўзида кўрсатган жасорати ва қаҳрамонлиги учун генерал-маёр Виктор Генрихович Позняк мукофотланган. Ленин ордени ва „Олтин юлдуз“ медали билан Совет Иттифоқи Қаҳрамони унвонини олган.

Урушдан кейинги мартаба

Познякнинг қабри Москвадаги Кунцево қабристонида.

1945-йил июл ойида у 29-гвардия милтиқ корпуси қўмондони этиб тайинланган ва 1946-йил феврал ойида Германиядаги Совет ҳужум кучлари гуруҳи таркибида 8-гвардия армияси қўмондони ўринбосари лавозимига тайинланган. 1946-йил июн ойидан бошлаб у СССР қуруқликдаги кучлари бош инспексияси милтиқ қўшинлари бош инспекторининг ёрдамчиси бўлиб ишлаган. Ўша йилнинг ноябр ойида у Германиядаги Совет ишғол кучлари гуруҳининг жанговар ва жисмоний тайёргарлик бўлими бошлиғи этиб тайинланган.

1948-йил апрелдан К. Э. Ворошилов номидаги Олий ҳарбий академияда катта ўқитувчи ва ҳарбий тарих факултетининг ҳарбий санъат тарихи кафедраси мудири ўринбосари, 1956-йил сентябрдан бошлаб эса ХХР тарихи кафедраси мудири лавозимларида хизмат қилган.

Москвада яшаган. У ўз хотираларини ёзмаган, фақат 1941—1942-йилларда 39-бригада қўмондонлиги ҳақида қисқача мақола нашр эттирган[1].

1983-йил 12-августда Москвада вафот этган.

Ҳарбий унвонлари

Манбалар

  1. ↑ Позняк В. Г. В тридсат девятой отделной стрелковой бригаде. // Вспомним, товарищ… / Сост. Н. Г. Яхно, Л. С. Тихомирова. — Алма-Ата: „Казахстан“, 1987. — 112 с. — С.5-14.
  2. ↑ „Наградной лист“. Подвиг народа. 2015-йил 24-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2014-йил 4-март.
  3. ↑ Соловев Д. Ю. Все генерали Сталина. Том 35. — Москва, 2019