Винcензо Cабианка

Винcензо Cабианcа (1827-йил 21-июн, Верона — 1902-йил 21-март, Рим)[1] — Маcчиаиоли гуруҳининг италян рассоми.

Ҳаёти

Жованни Болдинининг портрети, Cабианка томонидан чизилган

У Веронада камбаг;ал оилада туғилган. У Верона академиясида Гиованни Cалиари қўл остидаги бадиий таълимни бошлади, сўнгра 1845—1847-йилларда Венеция академиясида таҳсил олди[1] Гиузеппе Маззинининг мухлиси бўлган у „Ёш Италия“ ҳаракати билан алоқадор бўлиб, 1848-йилда Болония мудофаасида қатнашаётганда асирга олинган[1] Озод қилинганидан кейин у 1849-йилдан 1853-йилгача Венецияда яшади.

Унинг кўпгина расмларида роҳибалар тасвирланган; машҳур мисол Ле моначине (Роҳибалар; 1861—62, Турин кўргазмаси)[2]. 1860-йилларнинг бошқа асарларига Ла Мандриана ва ил Порcиле ал соле (1860) киради. 1864-йилда Тоскана ва Парижга қилган саёҳатларидан қайтиб, у 1864-йилдан 1868-йилгача Пармада истиқомат қилди, кейин Римга кўчиб ўтди.


Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 Стеингрäбер, Э., & Маттеуccи, Г. 1984, п. 107.
  2. ↑ Стеингрäбер, Э., & Маттеуccи, Г. 1984, пп. 33-34.

Ҳаволалар