Vladimir Andreyev
Владимир Семёнович Андреев (1896-йил 28-июл – 1971-йил 11-август) – совет ҳарбий қўмондони, генерал-маёр (16.10.1943)[1].
| Владимир Семёнович Андреев | |
|---|---|
| Таваллуди |
28-июл 1896-йил Балашов, Саратов губернаторлиги, Россия империяси |
| Вафоти |
11-август 1971-йил (75 ёшда) Самарқанд, СССР |
| Фуқаролиги |
 СССР |
| Унвони | Генерал-маёр |
| Жанг/уруш | Биринчи жаҳон уруши, Россия фуқаролар уруши, Улуғ Ватан уруши |
| Мукофотлари |
  |
Ҳаётининг бошланғич даври
Владимир Семёнович Андреев 1896-йил 28 июлда Саратов губернаторлиги (ҳозирги Саратов вилояти) Балашов шаҳрида туғилган.
Армияга чақирилгунга қадар, 1910—1911-йилларда Андреев Симбирск шаҳридаги касб-ҳунар мактабида ўқиган ва бетон заводида ишлаган. 1913-йил май ойидан бошлаб Волга бўйлаб кўприк қурилишида ишчи бўлиб ишлаган.
Биринчи жаҳон уруши
1915-йил июл ойида у ўз ихтиёри билан ҳарбий хизматга кирди ва Петрограддаги захира автополкига ёзилди. Ноябр-декабр ойларида Семёновский парад майдончасида оддий ва ёғоч юкловчи бўлиб хизмат қилди. Кейин 17-авторотага сигналчи сифатида юборилди.
1916-йил январдан майгача у Литва ҳаёт гвардияси полкининг ўқув гуруҳида машқ қилди. Ўқишни тугатгандан сўнг у Кавказ фронтига юборилди ва у ерда 17-авторотада (Арзирум шаҳри) капрал ва кичик офицер унвони билан жангларда қатнашди.
1917-йил майдан августгача Тбилиси шаҳридаги гарнизон қўмондони ҳайдовчиси, кейин взвод командири сифатида Трабзон шаҳридаги 4-ротага ўтказилди. Ушбу ротада у катта сержант даражасига кўтарилди.
Инқилоб ва фуқаролар уруши
Владимир Андреев 1917-йил ноябр ойида Қизил Армия сафига қўшилди ва Қримда, Шимолий Кавказда, Ростов-Дон яқинида бандитизмга қарши курашда қатнашди .
1918-йил март ойидан Қизил Армияда хизмат қилди ва Симбирск инструкторлар мактабига ўқишга юборилди. Взвод командирининг ёрдамчиси сифатида у Муравёвнинг Совет Иттифоқига қарши қўзғолонини бостиришда, Симбирск, Қозон, Свияжск ва Буинск яқинидаги оқ гвардиячилар билан жангларда қатнашди.
1919-йилда у КПСС сафига қўшилди .
1920-йил август ойида у курсантлар гуруҳи билан Пятигорск пиёда қўмондонлик курсларини ташкил этиш учун Пятигорскга жўнади. Кисловодск ва Эссентуки яқинидаги жангларда қатнашган. У ерда қорачайлар ва кабардинлар ўртасидаги зиддиятни ҳал қилишда ҳарбий-ҳуқуқий комиссия аъзоси бўлиб ишлаган.
Фуқаролар урушидан кейин
1922-йил июн ойида у Симбирскга, 12-пиёда мактабига қайтиб келди ва у ерда командир ёрдамчиси бўлиб хизмат қилди.
1923-йил августдан Қизил Армия қўмондонларининг Олий тактик мактабида таҳсил олди.
1924-йил июн ойида муддатидан олдин Помир отрядига рота командири ва постлар бошлиғи этиб тайинланди.
1925-йил июн ойидан Тошкент шаҳридаги қоровул баталёнида рота қўмондонлигига жўнатилди.
Улуғ Ватан уруши
Владимир Андреев 1941-йил сентябр ойида Саранск шаҳрида тузилган Москва ҳарбий округининг 326-пиёда дивизияси қўмондони этиб тайинланди. 20-октябрдан 10-захира армия таркибига кирди. Декабр ойи бошида дивизия армия билан бирга Ғарбий фронтга қўшилди ва Тула ҳужум операциясида қатнашди. Унинг бўлинмалари Рязан вилояти, Сапожок шаҳри ҳудудидан Михайлов-Павелец темир йўли йўналиши бўйича ҳужум бошлади. 16-декабр куни улар Упа дарёсидан ўтишди[2].
1942-йил 1-августда унинг бўлинмалари Ржев шаҳри йўналиши бўйича ҳужумга ўтди. Душман мудофаасини ёриб ўтишда дивизия командири полковник Андреев оғир яраланган.
Ҳарбий хизматга қисман яроқли деб топилиб, 1943-йил феврал ойида у 1-Куйбишев пиёдалар мактабининг бошлиғи этиб тайинланди.
1944-йил октябр ойида соғлиғи ёмонлашгани сабабли генерал-маёр Андреев О'збекистон ССР Самарқанд давлат университети ҳарбий кафедраси мудири этиб тайинланди.
Урушдан кейин
1946-йил 25-февралда ишдан бо'шатилди.
1971-йил 11-августда вафот этган, Самарқандда дафн этилган.
Мукофотлар
- Ленин ордени (21.02.1945[3])
- Қизил Байроқ ордени (22.02.1944, 11.03.1944)
Манбалар
- ↑ „Андреев Владимир Семенович“. www.памят-народа.ру. Қаралди: 20-сентабр 2023-йил.
- ↑ „Боевой путь“. www.бессмертный-полк-краснополья.рф. 2024-йил 10-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 20-сентабр 2023-йил.
- ↑ „Награжден в соответствии с Указом Президиума Верховного Совета СССР от 04.06.1944 "О награждении орденами и медалями за выслугу лет в Красной Армии"“. 2017-йил 4-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2016-йил 29-август.