Владимир Александрович Рифтин (1903.1(13).1, Сарапул ш., Удмурдия — 1987-йил, 1-феврал, Тошкент] — театр рассоми. Ўзбекистон халқ рассоми (1950). Ҳарков рассомлик институтини тугатган (1928). 1941-йилдан Ўзбекистонда яшаб ижод қилган. Р. Тошкент театр ва рассомлик санъати институтида Театр декорацияси рассомлиги кафедраси ташкилотчиларидан (1954—80 йиллар кафедра мудири, 1980-йилдан профессор). Р. ҳар бир спектакл жанр ва хусусиятига мос саҳна безаклари яратишга интилди. "Қарға моткаси" (1947, П. Чайковский), "Улуғбек" (1959, А. Козловский) опералари; "Балерина" (1952, Г. Мушел), "Семурғ" (1957, Б. Бровсин) балетлари; "Ҳуррият" (1958, Уйғун), "Фарғона ҳикояси" (1959, Т. Жалилов, Б. Зейдман), "Тошболта ошиқ" (1960, М. Левиев), "Мирзо Улуғбек" (1970, М. Шайхзода) каби драма ва трагедиялар шулар жумласидан[1].

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил