Ворис Али Шоҳ (1817 – 1905) – ҳиндистонлик сўфий авлиё ва Ворис сўфийлик тариқатининг асосчиси. Кўп жойларга, хусусан, Европа ва ғарбга саёҳат қилган ва одамларни ўзининг тариқатига эргаштирди. Ҳазрати Имом Ҳусайннинг 26-авлодларига мансуб экани даъво қилинади[2]. Зиёратгоҳи Ҳиндистоннинг Дева шаҳрида жойлашган[3][4].

Ворис Али Шоҳ
Унвони Имом-ул-Авлия, Ашрафул Аламин, Ворис-э-Панжтан, Аалам Панаҳ Ворис
Шахсий маълумотлар
Таваллуди
Миттҳан Мия[1].

1817-йил 16-июл / ҳижрий 1232-йил 1-рамазон
Вафоти 1905-йил 7-апрел / ҳижрий 1323-йил 1-сафар
Дева, Барабанки, Ҳиндистон
Дева, Барабанки, Ҳиндистон
Дини Ислом
Эра 19-аср бошлари
Ҳудуд Ҳиндистон
Мазҳаб Суннийлик
Юриспруденсия Ҳанафийлик
Тариқат Чиштия Қодирия

Манбалар

  1. ↑ „पैदाइशी वली थे हजरत हाजी वारिस अली शाह“ (ҳи). Даиник Жагран. Қаралди: 2020-йил 24-сентябр.
  2. ↑ Ҳасан, Масоодул. Суфисм анд Энглиш литературе : Чауcер то тҳе пресент аге : эчоэс анд имагес. Неw Делҳи, Индиа: Адам Публишерс & Дистрибуторс, 2007 — 5, 183-бет. ИСБН 9788174355232. 
  3. ↑ Ҳади, Наби. Диcтионарй оф Индо-Персиан литературе. Жанпатҳ, Неw Делҳи: Индира Гандҳи Натионал Cентре фор тҳе Арц, 1994 — 554-бет. ИСБН 9788170173113. 
  4. ↑ Прасад, Ражендра. Индиа дивидед. Неw Делҳи: Пенгуин Боокс, 2010 — 44-бет. ИСБН 9780143414155.