Vyacheslav Saakov
| Вячеслав Гегамович Сааков | |
|---|---|
|
| |
| Таваллуди |
5-март 1939-йил |
| Вафоти |
15-март 1997-йил (58 ёшда) Бухоро |
| Касби | тадқиқотчи, тарғиботчи, журналист, публисист |
| Мукофотлари | Ўзбекистон Республикасида хизмат кўрсатган маданият ходими |
Вячеслав Гегамович Сааков (1939-йил 5-март, Тошкент — 1997-йил 15-март, Бухоро) — Ўзбекистон Республикасида хизмат кўрсатган маданият ходими, янги типдаги шаҳар гидлари жанрининг асосчиси, Марказий Осиё тарихининг кўзга кўринган тадқиқотчиси ва тарғиботчиси, журналист ва публисист.
Таржимаи ҳол
1939-йил 5-мартда Тошкент шаҳрида туғилган.
Тошкентдаги 50-ўрта мактабни битиргандан сўнг В.И.Ленин номидаги Ўрта Осиё давлат университетининг тарих факултетини тамомлаган.
1961-1962-йилларда Бухоро давлат ўлкашунослик музейида катта илмий ходим бўлиб ишлаган.
1962-1975-йилларда - С.К.Оржоникидзе номидаги Бухоро давлат педагогика институти ассистенти, катта ўқитувчиси, досенти.
1955-1965-йилларда Бухоро вилояти саноатини ривожлантиришга бағишланган тарих фанлари номзоди илмий даражасини олиш учун номзодлик диссертасиясини ҳимоя қилган.
1975-1979-йилларда вилоят “Совет Бухороси” газетаси таҳририяти мудири.
1979-йилдан - Бухоро енгил ва озиқ-овқат саноат технология институти доценти, кафедра мудири.
1992-йилдан - О'збекистондаги биринчи сиёсацҳунослик кафедраларидан бирининг мудири[1].
Бир қатор халқаро конгресслар а’зоси.
Бир қанча китоб, журнал ва газета мақолалар муаллифи. Айниқса, миниатюра ва ҳаттотлик илмига бағишланган китоблар[2], зардўзлик сан’ати[3], сайёҳлар учун қўлланмалар[4] ва бошқа қатор китоблари алоҳида ажралиб туради.
В.Г.Сааковнинг Ўрта Осиё тарихига бағишланган шахсий китоблар тўплами китобхонларда катта қизиқиш уйғотди[5].
Орден ва медаллар билан тақдирланган.
Икки фарзанднинг отаси.
Сааков 1997-йил 15-мартда Бухорода насронийлар қабристонига дафн этилган.
Сааковнинг китоблар рўйхати:
В.Г.Сааков, У.Х.Камолов, А.А.Музафаров. Бухоро. Йўлбошловчи. - Тошкент, 1973-йил.
В.Г.Сааков, Ж.Н.Намозов. Совет ҳокимияти йилларида Бухоро вилоятининг саноат ривожланиши. - Тошкент, 1974-йил.
В.Г.Сааков, А.А.Музафаров. Бухоро. Йўлбошловчи. - Тошкент, 1979-йил.
В.Г.Сааков, У.А.Асатов. Кўҳна ернинг янгиланиши. - Тошкент, 1981-йил.
В.Г.Сааков, А.А.Музафаров, Р.Н.Рейхер Бухоро. Йўлбошловчи. - Тошкент, 1987-йил.
В.Г.Сааков. Бухоро ме’морчилиги дурдоналари. – Бухоро, 1991-йил.
В.Г.Сааков. Юзлаб манзиллар. - Тошкент, 1991-йил.
В.Г.Сааков, Х.С.Мадраҳимов, С.Бадридинов. Қадимги ва ўрта асрларда Бухоро. - Москва, 1993-йил.
В.Г. Сааков. Бухоро тарихи адабиёти.- Бухоро: “Бухоро”, 1996-йил.
Манбалар
- ↑ Сааков Вячеслав Гегамович // Кто есть кто в Центральной Азии? — cентрасиа.орг
- ↑ Джураев Х. Х. История миниатюристов и каллиграфов Бухары (ХИХ—ХХ в.) // Вопросы истории. — Москва. — 2020. — № 7. — С.200-205.
- ↑ Wорлд сcиэнcе: проблемс анд инноватионс. Сборник статей ХВИИИ Международной научно-практической конференции. В 2 частях. 2018. — С.43-46.
- ↑ Пивоварова Н. В. История туризма в Таджикистане (ХХ — начало ХХИ вв.). Автореферат дис. … кандидата исторических наук / Ин-т истории, археологии и этнографии. — Душанбе, 2010.
- ↑ Каталог личных архивных фондов отечественных историков. — Москва, 2020.