Walterinnesia
Wалтериннесиа — Элапидаэ оиласига мансуб заҳарли илонлар туркуми . Жинс икки турни ўз ичига олади, одатда чўл қора илонлари ёки қора чўл кобралари сифатида танилган, улар Яқин Шарқда эндемикдир .[1] Wалтериннесиа умумий номи Мисрда шифокор ва зоолог бўлган Валтер Френсис Иннес Бейни (1858—1937) шарафлайди.[2]
| Wалтериннесиа | |
|---|---|
| |
| Wалтериннесиа аэгйптиа | |
Сcиэнтифиc cлассифиcатион 
| |
| Кингдом: | Анималиа |
| Пҳйлум: | Чордата |
| Cласс: | Рептилиа |
| Ордер: | Сқуамата |
| Субордер: | Серпентес |
| Фамилй: | Элапидаэ |
| Генус: | Wалтериннесиа Латасте, 1887 |
| Спеcиэс | |
| |
Таксономия
Wалтериннесиа аэгйптиа узоқ вақт давомида жинсдаги ягона тур ҳисобланган. Бироқ, кейинчалик шарқий популяциялар бошқа турдаги Wалтериннесиа морганини ифодалаши аниқланди .[3]
Тавсиф
Бу икки тур ташқи кўриниши ва одатлари билан жуда ўхшаш. W. аэгйптиа бутунлай қора рангда, жуда ялтироқ тарозиларга эга. В. морганининг орқа томонида қизғиш шпалларнинг балоғатга этмаган намунаси ва пастки ўртача вентрал ва субкаудал шкаласи билан фарқланади. Улар силиндрсимон таналари ва қисқа думлари бор. Уларнинг ўртача узунлиги 0,5 метр (1 фут 8 дюйм), лекин 1,8 метр (5 фут 11 дюйм) гача ўсиши мумкин. Боши ўртача даражада кичик, кенг, яссиланган ва бўйнидан бир оз фарқланади. Бурну кенг, аниқ қиррали кантус ростралис билан. Кўзлар кичик ўлчамли, думалоқ ўқувчилар. Дорсал тарозилар олд томондан силлиқ ва тананинг ва думнинг орқа қисмида заиф кеэлед. Улар бутун дунёда жуда порлоқ. Дорсал шкаласи 27 (24 дан 29 гача) — 23 (21-25) — 17. Одатда „кобралар“ деб аталадиган бошқа илонлардан фарқли ўлароқ, қора чўл кобралари ҳимояда зарба беришдан олдин камдан-кам ҳолларда орқага кўтарилади ёки қалпоқ ҳосил қилади.
Хулқ-атвор
Чўл қора илонлари қатъий қуруқликда ва тунда яшайдилар, улар ярим тунда энг фаол бўлишади. Улар ўлжасини фаол равишда таъқиб қиладилар ва ўлжаларини қидирадилар ва ўлжаларини очиқ оғиз билан заҳарлашдан кўра, улар одатда қисқа масофаларда ёнбошлаб тишлайдилар ва кўпинча заҳарига қўшимча равишда сиқилиш ва бўғиш усулларини қўллашади.[3] Хабарларга кўра, бу илонлар таъқиб қилинганда тажовузкор бўлишади, лекин кўпчилик илонлар сингари, улар дарҳол тишлаш ёки таҳдидига дуч келмасдан, қочишга ҳаракат қилишади. Заҳар улар тишлаганда дарҳол киритилмайди, бир неча сониядан кейин чайнаш ҳаракатлари билан чиқарилади.[4]
Парҳез
Бу турлар асосан терилар, гекконлар ва агамидлар каби калтакесаклар, бошқа илонлар, қурбақалар, баъзан сичқонлар ва қушлар билан озиқланади. Улар ўлик гўштни ҳам осонлик билан ейишади.[4]
Кўпайтириш
Илонлар тухум қўювчидир.[5]
Тарқатиш
Илонлар Миср, Ливан, Сурия, Иордания, Исроил, Саудия Арабистони, Қувайт, Қатар, Ироқ ва Эрон, жумладан, Яқин Шарқда яшайди.[6]
Яшаш жойи
Бу турлар чўлда учрайди (ад-Даҳна чўли каби бутунлай қум чўллари бундан мустасно). Улар, шунингдек, ўсимликли Ўрта эр денгизи релефининг тоғ этакларигача чўзилган ярим чўл ботқоқли ва тошлоқ эрларда ҳам учрайди. Улар, шунингдек, кўпинча суғориладиган қишлоқ хўжалиги аҳоли пунктларида одамлар яшайдиган жойда жойлашган.[4]
Манбалар
- ↑ "Wалтериннесиа ". ИТИС (Интегратед Тахономиc Информатион Сйстем).
- ↑ Беоленс, Бо; Wаткинс, Мичаэл; Грайсон, Мичаэл (2011). Тҳе Эпонйм Диcтионарй оф Рептилес. Балтиморе: Жоҳнс Ҳопкинс Университй Пресс. хиии + 296 пп. ИСБН 978-1-4214-0135-5. (Wалтериннесиа аэгйптиа, п. 130).
- ↑ 3,0 3,1 Нилсон, Гöран; Растегар-Поуяни, Насруллаҳ (2007). „Wалтериннесиа аэгйптиа Латасте, 1887 (Опҳидиа: Элапидаэ) анд тҳе статус оф Нажа моргани Моcқуард 1905“. Руссиан Жоурнал оф Ҳерпетологй 14: 7-14.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Cлиниcал Тохинологй Ресоурcес — Wалтериннесиа аэгйптиа
- ↑ „Wалтериннесиа аэгйптиа ЛАТАСТЕ, 1887“. Рептиле Датабасе. Петер Уэтз анд Жакоб Ҳаллерманн. Қаралди: 2-июн 2021-йил.
- ↑ Угуртас ИҲ, Папенфусс ТЖ, Орлов НЛ (2001). „Неw реcорд оф Wалтериннесиа аэгйптиа Латасте, 1887 (Опҳидиа: Элапидаэ: Бунгаринаэ) ин Туркей“. Руссиан Жоурнал оф Ҳерпетологй 8: 239-245.