Wилҳелм Остwалд

Wилҳелм Остwалд (талаффузи: Оствалд Вилгелм) (1853.2., Рига - 1932-йил, 4-апрел) - немис физик-кимёгари. Дернт университетини тугатган (1875). Рига политехника билим юрти (1881 — 87), Лейпсиг университети (1887—96) профессор, университет қошидаги физик-кимё институти доктори (1898—1905), 1906-йилда Лейпсиг яқинидаги Гроссботенда "Энергия" лабораторияни ташкил қилган. Физик-кимё асосчиларидан бири. Элект-ролитик диссоциация назарияси пай-до бўлганидан сўнг кислота-асосли катализ назариясини таклиф қилган (1886—87). Бинар электролитлар суюл-тирилган эритмаларининг электр ўтказувчанлиги ва реаксияга киришиш қобилиятининг консентрацияга боғликлигини ифодаловчи қонун (Оствалднинг суюлтириш қонуни)ни очган (1888). Рангли индикаторлар назариясини олға сурган (1891). Нобел мукофоти лауреати (1909)[1][2].

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил
  2. ↑ Нобел мукофоти совриндорлари