Wиллем ван Аэлст (нидерландча: Wиллем ван Аэлст, 1627-йил 16-май (чўқинтирилган) Утрехт ёки Делфт — 1683 йилдан кейин Амстердам) — Голландиялик барокко рассоми, Голландиянинг гул ва мевали натюрморт мактабининг вакили[1].

Ҳаёти ва ижоди

Wиллем ван Аэлст амакиси рассом Эверт ван Аэлстдан расм чизишни ўрганган. 1643-йилгача — Италияда яшайди ва ишлайди[2]. Узоқ вақт давомида у Флоренсияда бўлиб, у ерда Тоскананинг Буюк Герсоги Фердинандо ИИ Медиcининг буюртмаларини бажаради. Италияда ван Аэлст бошқа нидерландиялик уста Отто Марсеус ван Сcреэк билан учрашади ва ҳамкорлик қилади, у тез-тез ван Аэлстнинг натюрмортларига ҳашаротлар тасвирини чизади. Италияда эканлигида, у узоқ вақт давомида ўз расмларига „Вогелверсчриккер“ номи билан имзо чекди, бу кейинчалик унинг тахаллусига айланди. Рассом 1657-йилдан то вафотигача Амстердамда яшаб ижод қилади[2]. Устахонасини жиҳозлаб, у ерда талабаларни қабул қила бошлади, машҳур шогирдлари орасида Рейчел Руйш ва Мария ван Остервейк ҳам бор эди.

Ван Аэлстнинг илк асари „Мевали натюрморт“ (1642) Иккинчи жаҳон уруши пайтида йўқ қилинган.

Wиллем ван Аэлст натюрмортнинг ажойиб устаси, ранг-баранглиги ва ўз расмларида матолар, металлар, қуш патлари ва бошқаларни тасвирлаш қобилиятига эга эди. Унинг натюрмортлари Голландиялик ватандошлариникидан Уйғониш даври антиқа буюмларининг кўплиги билан ажралиб туради. Мовий бахмал тасвири унинг натюрмортларида тез-тез учрайди. Рассом жуда қиммат лапис лазули (ложувард) пигментидан фойдаланган. Ушбу маҳсулот Хитойдан олиб келинган. Ҳозирда унинг расмларини Амстердам, Берлин, Вашингтон, Будапешт, Дрезден, Вена, Гамбург, Копенгаген, Мадрид, Париж, Сан-Франсиско, Тулуза, Гётебург, Cинcиннати, Кассел, Оксфорд ва бошқалардаги йирик музей ва санъат галереяларида кўриш мумкин.

Галерея

Манбалар

Адабиётлар

  • А. Плушард . Энсиклопедик лексика, 8-жилд. — А. Плюшар босмахонаси; С.-П., 1837 — б. 255 (Ван-Алст, Вилгелм).
  • Ренате Трнек: Диэ ҳолландисчен Гемäлде дес 17. Жаҳрҳундерц, Академиэ дер Билденден Кüнсте ин Wиэн. Гемäлдегалериэ, Бöҳлау Верлаг Wиэн, 1992, ИСБН 978-3-205-05408-5, С. 2 Виллем ван Аэлст

Ҳаволалар