Wиллиам Пҳелпс Аллис (1901-йил 15-ноябр – 1999-йил 5-март) — газлардаги электр разрядлари соҳасида илмий фаолият олиб борган ихтисослашган америкалик назарий физик[1]. У Аллис-Чалмерсга айланган Э.П. Аллис компанияси асосчиси Эдwард П. Аллиснинг набираси эди[2].

Wиллиам Аллис
Таваллуди 15-ноябр 1901-йил
Ментон, Франcе
Вафоти 5-март 1999-йил(1999-03-05)
(97 ёшда)
Cамбридге, Массачусетц
Соҳаси Тҳеоретиcал пҳйсиcс
Иш жойлари Массачусетц Институте оф Течнологй
Таълими Массачусетц Институте оф Течнологй
Университй оф Нанcй
Машҳур шогирдлари Мартин Ҳарwит

Таълим

Аллис мактабда ихтисослашган ва 1923-йилда С.Б. (бакалавр) ва 1924-йилда Массачусец Технология Институтида (МИТ) С.М. (магистр) дипломини олган. У 1925-йилда Франсиянинг Нанcй университетида физика бўйича фан доктори илмий даражасини олди. 1925-йилдан 1929-йилгача у МИТда илмий ходим бўлиб ишлаган. У ерда у Пҳилипп М. Морсе билан учрашди. Морсе, Карл Т. Комптоннинг таклифига кўра, 1930-йилда Мюнхендаги Людвиг Максимилиан университетида ва 1931-йилнинг баҳор ва ёзида Кембриж университетида Арнолд Соммерфелд билан постдокторал тадқиқотлар ва тадқиқотлар учун келишувлар яратди. Аллис Морсе билан Мюнхен ва Кембрижга борди[2][3][4].

Илмий Фаолияти

Эвропадан қайтгач, Аллис 1931-йилдан 1934-йилгача МИТда физика бўйича ўқитувчи бўлган. У 1934-йилда МИТнинг физика факултетига ишга кирди ва 1950-йилда тўлиқ профессор этиб тайинланди, у 1967-йилда фахрий профессор бўлгунга қадар бу лавозимда ишлади[3].

Иккинчи жаҳон уруши пайтида у МИТ радиация лабораториясида магнетрон назарияси бўйича тадқиқотлар олиб борган. Кейин у Америка Қўшма Штатлар армиясига қўшилди ва у ерда денгиз мудофааси тадқиқот қўмитасининг алоқа бўлимида хизмат қилди. Шунингдек, у "Алсос" операциясида ҳам иштирок этган. У подполковник унвонига сазовор бўлди ва 1945-йилда Легион хизматлари билан тақдирланди[3][4][5].

Аллис 1949-1962-йилларда ўзи раис бўлиб ишлаган Америка Физика Жамиятининг газли электроника конференциясининг асосчиларидан бири эди. 1962-йилдан 1964-йиллгача МИТ таътилида давомида Шимолий Атлантика Шартномаси Ташкилоти (НАРУТО) бош котибининг илмий ишлар бўйича ёрдамчиси бўлиб ишлаган[3][4].

Аллис ядровий термоядровий двигателни қуришга қаратилган Ашбй лойиҳасини бошқарган[4].

Мукофотлар

Китоблар

  • Wиллиам П. Аллис „Ионлар ва электронлар ҳаракати“ [МИТ тадқиқот лабораторияси. Техник ҳисобот. ] (МИТ, 1951)
  • Wиллиам П. Аллис „Плазма резонанси борлигида юқори частотали разрядда электрон зичлиги тақсимоти“ [МИТ Ресеарч Лабораторй оф Элеcтрониcс. Техник ҳисобот. ] (МИТ, 1951)
  • Wиллиам П. Аллис „Газларнинг юқори частотали электр парчаланиши“ [МИТ тадқиқот лабораторияси. Техник ҳисобот] (МИТ, 1952)
  • Wиллиам П. Аллис ва Мелвин А. Ҳерлин „Тэрмодинамика ва статистик механика“ (МcГраw Ҳилл, 1952)
  • W.П. Аллис, С. Флуггедаги „Ионлар ва электронларнинг ҳаракати“, „Ҳандбуч дер Пҳйсик“ муҳаррири (Спрингер-Верлаг, 1956, Берлин)
  • Wиллиам П. Аллис, муҳаррир „Нуcлеар Фусион. (Атом энергиясидан тинч мақсадларда фойдаланиш бўйича иккинчи Женева серияси)“ (Ван Ностранд, 1960)
  • Wиллиам П. Аллис, Соломон Ж. Бучсбаум ва Абраҳам Берснинг „Анизотропик плазмадаги тўлқинлари“ МИТ нашриёти, 1962-йил
  • Санборн C. Браун, „Электронлар, ионлар ва тўлқинлар: Wиллиам Фелпс Аллиснинг танланган асарлари“, муҳаррир (МИТ, 1967)
  • Жорж Бекефи „Лазер плазмасининг принциплари“ (Жоҳн Wилей, 1976). Wиллиам П. Аллиснинг ҳиссаси: Ёрқин разрядларда қўзғалиш частоталарини ҳисоблашда электрон кўтарилишининг қўлланиши 235-256-бетлар.

Манбалар

  1. ↑ Берс, Абраҳам; Ҳаус, Ҳерманн А. (Оcтобер 1999). „Обитуарй: Wиллиам Пҳелпс Аллис“. Пҳйсиcс Тодай. 52-жилд, № 10. 106-бет. Бибcоде:1999ПҳТ....52ж.106Б. дои:10.1063/1.882876.[сайт ишламайди]
  2. ↑ 2,0 2,1 Морсе, 1967 п. 100
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Wиллиам Аллис — МИТ Неwс Оффиcе
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Wиллиам Аллис — Америcан Институте оф Пҳйсиcс
  5. ↑ Борис Т. Паш Тҳе Алсос Миссион 249 (Аwард, 1969)
  6. ↑ „Боок оф Мемберс, 1780-2010: Чаптер А“. Америcан Аcадемй оф Арц анд Сcиэнcес. Қаралди: 15-апрел 2011-йил.