Хайрия (арабча: ‎‎ — хайр-саховат, эҳсон, муҳтожларга ёрдам) инсоний саховатпарварликни билдиради. Анъанавий замонавий таъриф қуйидагича: ,,Гуллаб-яшнаган турмуш даражасига йўналтирилган хусусий ташаббусларʻʻ бўлиб, у асл гуманистик анъанани [[ХХ аср]]да ривожланган ижтимоий ва илмий томон билан бирлаштиради. Бу таъриф, шунингдек, хайр-эҳсонни хусусий манфаатларга қаратилган хусусий ташаббуслар, масалан, моддий фаровонликка қаратилган ҳукумат ташаббуслари ва жамоат хизматларини кўрсатишга қаратилган жамоат ташаббуслари ҳукумат саъй-ҳаракатлари билан таққослаш учун хизмат қилади.[1] Хайрия қилувчи кишилар саховатпеша дейилади.

Манбалар

  1. ↑ Роберт МcCуллй. Пҳилантҳропй Реcонсидеред (2009) п 13

Ҳаволалар