Xestiya
Хестия (қадимги юнонча: Ἑστία) — қадимги юнон мифологиясида оилавий ўчоқ ва қурбонлик оловининг ёш маъбудаси. Кронос ва Рея [1] нинг катта қизи, Зевс, Гера, Деметер, Ҳадес ва Посейдоннинг синглиси . Рим Вестасига мос келади.
Мифологияда
Хестия Афродита [2] ишларини ёқтирмайди. Посеидон ва Аполлон унинг қўлини қидирди, лекин у поклик қасамини олди ва укаси Зевс билан яшади [3]. Унинг сурати Афина Пританеумида эди [4]. „ Пйтҳиан лаурел эгаси“ деб номланган. Унинг Фесалиядаги йўл бўйидаги ҳайкали [5]. Унинг Аэгия (Ахая) яқинидаги Зевс Гоморий боғидаги қурбонгоҳи [6]. У Кноссос шаҳрига асос солган [7].
Ҳар қандай муқаддас маросим бошланишидан олдин унга қурбонлик келтирилди, иккинчиси шахсий ёки оммавий хусусиятга эга бўладими, бунинг натижасида „Гестиядан бошланг“ ибораси шаклланди, бу муваффақиятли ва тўғри маросимнинг синоними бўлиб хизмат қилди. бизнесга ёндашув. Шунинг учун у қурбонликларнинг ташаббускори Гермес билан бирга ҳурматга сазовор бўлган .
Одамларни яратган титан Прометей ҳақидаги афсона Гестиа билан боғлиқ. Прометей Хестиядан оловни ўғирлади (ёки унинг ўзи уни берди) ва одамларга берди, бунинг натижасида улар нафақат жисмоний, балки худоларнинг маънавий нусхасига айландилар (чунки фақат худоларда олов бор эди).
Хотира
- Гомернинг ХХИВ ва ХХИХ мадҳиялари ва ЛХХХИВ Орфик мадҳияси унга бағишланган.
- 1857-йилда кашф этилган астероид (46) Ҳестиа унинг номи билан аталган.
- Пифагор космогониясида (Филолаусга кўра) — космоснинг маркази, марказий олов .
Яна қаранг
- Ҳестиа Гиустиниани
Эслатмалар
- ↑ Тахо-Годи 1987.
- ↑ „Греческая мифология. АФРОДИТА“. 2014-йил 9-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2014-йил 5-апрел.
- ↑ Гимни Гомера ИВ 21-25
- ↑ Павсаний. Описаниэ Эллади И 18, 3
- ↑ Вакхилид. Эпиникии ХИВб 4
- ↑ Полибий. Всеобщая история В 93, 10
- ↑ Лактансий. Божественниэ установления И 11, 46
Адабиёт
- Гестия / А. А. Тахо-Годи // Мифи народов мира : Энсикл. в 2 т. / гл. ред. С. А. Токарев. — 2-э изд. — М. : Совецкая энсиклопедия, 1987. — Т. 1 : А—К. — С. 299.
- Гестия // Реалний словар классических древностей / авт.-сост. Ф. Любкер ; Под редаксиэй членов Общэства классической филологии и педагогики Ф. Гелбке, Л. Георгиэвского, Ф. Зелинского, В. Канского, М. Куторги и П. Никитина. — СПб., 1885. — С. 126—127.
Бу мақола бирорта туркумга қўшилмаган. Илтимос, мақолага алоқадор туркумлар қўшиб ёрдам қилинг. (Апрел 2024) |