Хиэ Даоюн (кāнгīйīн, 340-йилдан олдин - 399-йилдан кейин) - хитойлик шоир, ёзувчи, олим, хаттот ва Шарқий Жин сулоласининг мунозарачиси.

Хиэ Даоюн

Оиласи

Хенаннинг Янгхиа округида туғилган[1] Даоюн Хиэ уруғига мансуб ва генерал Хиэ Хуаннинг синглиси эди. Унинг онаси нома'лум бо'лса-да, у яна бешта болани дунёга келтиргани ма'лум. У, шунингдек, бош вазир Хиэ Аннинг севимли жияни эди. Унинг ижодида даоистик ва конфуций та'сири бор эди.

Ҳаёти

Унинг амакиси Хиэ Ан жиянлари ва жиянлари билан вақт о'тказишни ёқтирар ва уларга адабиёт ва фалсафа бо'йича викторина о'тказарди. Амакиси қўйган синовларда у ака-ука ва амакиваччаларини ортда қолдирди.[2] Кейинчалик у амакисини Хуан Хуаннинг танқидидан ҳимоя қилади.

У машҳур хаттотнинг ўғли Ван Нингжига уйланди. Ундан норози бо'лишларига қарамай, улар ҳали ҳам бирга бир нечта фарзандлари бор эди. Ванг оиласи о'з уйларида баҳс-мунозаралар о'тказдилар ва у уларда маг'луб бо'лмади.

Хиэ Даоюн ва унинг болалари Ван Нингжи минтақавий инспектор бо'лганида, Жиангзҳоуга ҳамроҳлик қилишди. Сун Эн исён ко'тарганида, Ванг илоҳий аралашувни ва'да қилди. Ҳеч ким келмагани учун у ва уларнинг о'г'иллари исёнчилар томонидан о'лдирилган. Кейин Хиэ Даоюн ва унинг хизматкорлари исёнчиларни кутиб олиш учун кетишди. Айтишларича, у асирга олинишидан олдин бир неча кишини ўлдирган.[3] Исёнчилар етакчиси Сун Эн ўз набирасини ҳам ўлдиришни режалаштирганида, у биринчи навбатда уни ўлдиришни айтди. Шундан кейин у боланинг ҳаётини сақлаб қолди.

Хиэ Даоюн Куайжига қайтиб келди ва кунларини Ванг уйида о'тказди.

Ме'роси

Жин китобида унинг таржимаи ҳоли бор. Ушбу китобда унинг ижоди замондошлари орасида машҳур бо'лганлиги айтилади. У о'з даврида ва кейинги сулолалар даврида аёл исте'додининг рамзи сифатида ко'рилган. " Уч белги классикаси " унинг ҳикоясини, Минг сулоласи мусиқий композицияси эса Хиэ Даоюн ва Хиэ Аннинг учрашувлари ҳақида ҳикоя қилади.[4]

Манбалар

  1. ↑ Хионг (2017).
  2. ↑ Биограпҳиcал диcтионарй — 360-бет. 
  3. ↑ Биограпҳиcал диcтионарй — 361-бет. 
  4. ↑ Биограпҳиcал диcтионарй — 363-бет.