Yalem
Ялем (Ялем[1][2]; қадимги юнонча: Ἰάλεμος — „дафн қўшиғи“, „йиғи“) — Қадимги Юнонистондаги бадиий асар (Йиғи), шунингдек, йиғлаш худоси.
Ялем, баъзи версияларга кўра, Аполлон ва Каллиопанинг ўғли бўлган. Ялемни қайғули дифирамблар, трагик нолалар каби бир қатор қўшиқларининг муаллифи сифатида тилга олишади. Ялем қўшиқлари ўзига хос, жиддий характерга эга бўлиб, хотира ёки таъзия маросими каби алоҳида вазиятларда ижро этилган[3].
Классик антик даврда бу турдаги шеърият ўз машҳурлигини йўқотган ҳамда ҳажвий шоирлар томонидан машара қилинган. Бу вақтда „ялем“ сўзи совуқ, зерикарли ва суст шеъриятнинг синонимига айланиб, ҳамма жойда шу маънода қўлланган[4].
Қадимги юнон шоири Пиндар ўзининг учинчи тренодасида Ялемни Гименей, Лин ва Орфейнинг акаси[5], Аполлон ва Каллиопанинг ўғли деб атайди. „Ялем“ сўзи кейинчалик ўз-ўзидан поэтик жанр белгиси сифатида шаклланган, шу маънода бир қатор трагикларнинг асарларида учрайди. Ярим афсонавий юнон шоири Памф Ялемни муза Ураниянинг ўғли Лин билан бирлаштиради. Ялемнинг энг батафсил тавсифи милоддан аввалги 3-асрда ижод қилган шоир ва грамматик Родослик Аполлонийнинг Аргонавтика асарида келтирилган[6].
Манбалар
- ↑ И // А. П. Кондрашов. Кто есть кто в мифологии Древней Греции и Рима. 1738 героев и мифов. — М.: РИПОЛ классик, 2016. ИСБН 978-5-386-09554-3
- ↑ „Иалем“. мифолог.ру. 2020-йил 5-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 5-феврал.
- ↑ Эсхил. Суппл. 106[уточнит]; Еврипид, 109, 283.
- ↑ Счол. ад Эурип. Орест. 1375, ад Аполлон. Рҳод. ив. 1304 ; Зеноб. ив. 39.
- ↑ „Тҳе Cлассиcс Греэк анд Латин“. Унив Cалиф — Дигитизед бй Миcрософт.
- ↑ „Ялем Греческая мифология“. годсбай.ру. 2020-йил 5-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 5-феврал.