Yangi Athos
Янги Атҳос ёки Ахали Атони (грузинча: ახალი ათონი , Ахали Атони ; абхазча: Афон Ҿыц , Афон Ч’йц ; русча: Новый Афон; Новй Афон, юнонча: Νέος Άθως,(Неос Атҳос)— Абхазиянинг Гудаута туманидаги шаҳарча.Сухумидан Қора денгиз қирғоғига қадар 22 км га яқин ҳудудни эгаллаган. Шаҳар илгари Никопо, Ахейсос, Анакопия, Никопия, Никофия, Никопсис, Абсара ва Псирцха номлари билан танилган.
Янги Атҳос ғори Абхазиянинг сайёҳлик ҳудудларидан биридир.
Тарихи

Шаҳар чеккасида жойлашган Анакопия қал’асида олиб борилган қазишма ишлари унинг милодий 5-12 асрларда ривожланганлигини кўрсатди[1],лекин баъзи археологлар мудофаа қурилишини 7-асрга тўғирлашди. Анакопия Прокопиустомонидан тилга олинган Трахея қал’аси билан боғлиқ[2]. Анакопия Византия империяси ҳудудидаги Абхазия князлигининг, кейин эса архон Леон ИИ 8-аср охирида ўзини қирол деб эълон қилганидан кейин Абхазия қироллигининг пойтахти бўлган. Кейинчалик пойтахт Кутаиси шаҳрига кўчирилди.
Анакопия 1033-йилда Деметре томонидан Византия империясига берилди, лекин салжуқийлар қўлида империянинг Манзикертдаги мағлубияти натижасида қўлга киритилган бошқа ҳудудлар қаторида 1072-йилда грузинлар томонидан қайтариб олинган.
Анъанага кўра, Зелот Симон Абхазияга миссионерлик сафари билан келган ва Никопсисда дафн этилган. Унинг жасади қолдиқлари 14-15-асрларда Анакопияга кўчирилган[3].
Географияси
Қора денгиз ва Иверия тоғи оралиғида жойлашган,Янги Атҳос Гудаутадан 17 км узоқликда,Сухумидан 22 км ва Весёлоедаги Россия чегараларидан 84 км узоқликда жойлашган.
Маъмурият
Виталий Смир 2001-йилнинг 10-майида март ойида бўлиб ўтган маҳаллий сайловларда ғолиб бўлиб, қайта мер этиб тайинланган[4].
У 2003-йил 8-майда Смир Қишлоқ хўжалиги вазири этиб тайинланди ва Янги Атҳос мери лавозимидан озод қилинди[5]. 19-майда Феликс Даутиа унинг ўрнига ҳокимият тепасига келди[6].
Асосий диққатга сазовор жойлари
Монастир

1874-йилда Атҳос тоғидаги Россикон монастирининг рус роҳиблари черковни кўчириш учун жой топиш мақсадида Кавказга келишди. Улар бўлиши кутилган рус-турк уруши бошланганидан кейин Усмонли империяси русларни Атҳосдан сиқиб чиқаришидан қўрқишди. Улар Псирцхани танладилар ва у ерда 1880-йилларда Россия подшоси Александр ИИИ томонидан тақдим этилган маблағлар эвазига Канъонлик Авлиё Симунга бағишланган Нео-Византия яъни Янги Атҳос монастирини қуришган. Охир-оқибат, рус роҳибларига „эски“ Атҳосда қолишга рухсат берилди ва Янги Атҳос монастирида кутилганидан кўра камроқ одам қолишди.
1924-йилда, Совет Иттифоқининг динга қарши таъқиби пайтида, монастир ёпилди. Кейинчалик у омборхона, туристик база, шифохона ва музей сифатида ишлатилган. Унинг православ черковига қайтиши 1994-йилда, уруш тугаганидан кейин бошланган.
Янги Атҳос монастирининг денгиз бўйидаги гўзал манзараси уни Абхазияга ташриф буюрадиган рус сайёҳлари орасида машҳур жойга айлантирди. 9-10-асрларга оид ва 1880-йилларда қайта қурилган канъонлик Авлиё Симуннинг эски черкови шаҳар яқинида, Псирцха оқимида жойлашган.
Қардош шаҳарлар
Янги Атҳос билан қўшни шаҳарлар:
Сергиев Посад, Руссиа
Саров, Руссиа
Рязан, Руссиа
Яна қаранг
- Атҳос тоғи
Ҳаволалар
- ↑ Амичба, Г. А.. Новый Афон и его окрестности. Сухуми: Алашара, 1988 — 4-бет.
- ↑ Давид, Браунд. Георгиа ин Антиқуитй. А Ҳисторй оф Cолчис анд Трансcауcасиан Ибериа 550 БC АД 562. Cалендон Пресс, 1994 — 301-бет. ИСБН 0198144733.
- ↑ МcДоwелл, Сеан. Тҳе Фате оф тҳе Апостлес: Эхамининг тҳе Мартйрдом Аccоунц оф тҳе Cлосест Фоллоwерс оф Жесус. Роутледге, 2016 — 247-бет. ИСБН 9781317031895.
- ↑ „Выпуск № 92“. Апснйпресс (2001-йил 10-май). Қаралди: 2016-йил 24-апрел.
- ↑ „ру:Выпуск № 088“ (ру). Апснйпресс (2003-йил 8-май). Қаралди: 2011-йил 18-апрел.
- ↑ „Выпуск № 095“. Апснйпресс (2003-йил 19-май). Қаралди: 2012-йил 27-январ.
Бу мақола бирорта туркумга қўшилмаган. Илтимос, мақолага алоқадор туркумлар қўшиб ёрдам қилинг. (Апрел 2024) |