Евген Адамцевич
Таваллуди
Солоница [ук], Россия империяси (ҳозирги Украина)
Вафоти Холмивка [ук], Украина ССР, Совет Иттифоқи (ҳозирги Қрим Автоном Республикаси, Украина)
Жанрлар Халқ мусиқаси
Касби мусиқачи, бастакор, кобзар, бандурачи
Чолғулар Бандура
Фуқаролиги Ukraina bayrogʻi Украина
Совет Иттифоқи

Евген Олександрович Адамцевич (украинча: Євге́н Олекса́ндрович Адамце́вич; 1-январ [Э.У. 1903-йил 19-декабр] 1904–1972-йил 1-январ) таниқли украиналик кўр бандурачи.

Биографияси

Евген Олександрович Адамцевич 1904-йил 1-январда ҳозирги Украинанинг Полтава вилоятидаги Лубний шаҳридан унчалик узоқ бўлмаган Солоница қишлоғида туғилган[1]. Сновскдан келган отаси бир вақтлар Солоница [ук] темир йўл станциясида станция устаси бўлган. Онаси Мария Михайливна эса ўрта хол оиладан чиққан[2].

Евген икки ёшида кўр бўлиб қолган[1]. Киевдаги кўзи ожизлар мактабида таҳсил олган[3]. Ромни шаҳрида яшаган, бу ерда 1925-йилдан кобзар Мусий Олексиенко [ук]га шогирд бўлган[4].

Адамцевич 1927-йилда солист сифатида чиқиш бошлаган[5], у ерда бандурачилар гуруҳига раҳбарлик қилган[6]. 1927-йилда Лидия Дмитривна Парадисга уйланган; унинг қариндошлари бу никоҳни маъқулламаганлар ва йиллар ўтиб рози бўлганлар[2]. 1930-йилларда саёҳат қилган[6]. 1939-йилда Киевда бўлиб ўтган кобзарлар конференциясида ва 1940-йилда Москвада бўлиб ўтган халқ қўшиқчилари конференсиясида қатнашган[5].

Иккинчи Жаҳон уруши пайтида Адамцевич Украина бўйлаб саёҳат қилиб, ватанпарварлик қўшиқларини, шу жумладан ўзининг Ихтиёрсиз қўшиғини ижро этган[5]. 1950—1960-йилларда у ва бошқа бандурачилар Украина ва Россияда концертлар берган[6].

1972-йил октябр ойида Адамцевич рафиқаси ва қизи билан Қримнинг Боғчасарой туманидаги Холмивка қишлоғига кўчиб ўтган[5]. Уч ҳафта ўтгач, ўт пуфагидаги тош туфайли келиб чиққан ўткир оғриқ билан касалхонага ётқизилган. 20-ноябр куни эрта тонгда операция столида вафот этган[2]. Бандурасини Канивдаги Тарас Шевченко музейи [ук]да қолишини васият қилган[2].

Рақс ва куйлаш услуби

Адамцевич ўз репертуарини тўғридан-тўғри оғзаки айтиш орқали ўрганган бандура қўшиқ ва рақсида миллий украин анъаналарининг тарғиботчиси сифатида ҳаракат қилган. Адамцевич қўшиқ услубининг ўзига хос хусусияти унинг бўғинларни ёки сўзларни ажратиб айтиш қобилияти бўлган; овозининг диапазони икки октавани қамраб олган[5] ва тинглаган ҳар қандай қўшиқнинг мусиқаси ҳамда сўзларини осонгина ёдлаши билан машҳур бўлган[2].

Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 Нимйловйч, О. М. „Адамцевич, Евҳен Олександровйч“. Стате Сcиэнтифиc Институтион "Энcйcлопедиc Публишинг Ҳоусе". Қаралди: 2022-йил 3-август.
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Бобрйкова, Татяна. „Про Мого Батька, Бандуриста України“ (ук). Cримеан чамбер (Крймска Свитлйциа) (2003-йил 1-май). Қаралди: 2022-йил 5-август.Бобрйкова, Татяна (1 Май 2003). „Про Мого Батка, бандурачиа України“ [Абоут мй фатҳер, бандурачи оф Украине]. Cримеан чамбер (Крймска Свитлйциа) (ин Украиниан). Ретриэвед 5 Аугуст 2022.
  3. ↑ Зҳеплинскй & Ковалчук 2011.
  4. ↑ Скрйпнйк 2006, сс. 29–30.
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Скрйпнйк 2006.
  6. ↑ 6,0 6,1 6,2 Дутчак, В. Г.. Адамцевич Эвгенй Олександровйч. Институте оф Энcйcлопедиc Ресеарч оф тҳе Натионал Аcадемй оф Сcиэнcес оф Украине, 2001. ИСБН 9789660220744. Қаралди: 2022-йил 5-август. 

Адабиётлар