Yodgor Saʼdiyev
Ёдгор Са’диев– таниқли ўзбек кино ва театр актори, режиссёр (ва илк о'збек футболи дарвозабони). Ўзбекистон халқ артисти (1998).Қорақалпоғистон халқ артисти (2000), Тожикистон халқ артисти [1]. Ўзбек миллий академик драма театри директори. „Шайтанат“ филмидаги Асадбек роли билан машҳур.
| Ёдгор Саъдиев | |
|---|---|
| Ёдгор Ҳабибович Саъдиев | |
| Таваллуди |
1946-йил 12-июн |
| Фуқаролиги |
|
| Отаси | Ҳабиб Саъдий |
| Мукофотлари |
|
Биографияси
Ёдгор Саъдиев 1946-йил 12-июнда Тошкент шаҳрида таввалуд топган. 1971-йилда Островский номидаги Тошкент театр ва рассомлик санъати институтини тугатган. 1968-йилдан ҳозирги Ўзбек миллий академик драма театри, шунингдек, 1998-йилдан „Қалқон“ студиясининг бадиий раҳбари.
Меҳнат фаолиятини 1965-йилда Пахтакор командаси футболчиси сифатида бошлаган. 1971-1998-йилларда Ўзбек давлат академик драма театри актёри, 1998-2012-йилларда “Қалқон” студияси бадиий раҳбари, 2012-2020- йилларда Ўзбек миллий академик драма театри актёри лавозимларида ишлаган. 2020-йилдан Ўзбек миллий академик драма театри директори лавозимида фаолият юритмоқда.
Ижодий фаолияти
Саъдиев ижоди ижтимоий, фалсафий ва ғоявий мазмун ила йўғрилган бўлиб, қаҳрамонлар хусусиятини, ижтимоий муҳит билан муносабатларини, ички дунёси ва кечинмаларини психологик ўткир тарзда талқин этиши билан ажралиб туради. Қаҳрамонга драматик хатти-ҳаракат, оҳанг, имо-ишора топа олиши, унинг ички ва ташқи томонини уйғунлаштира олиши билан диққатга сазовор.
„Мирзо Улуғбек“ спектаклидаги Франсия элчиси саҳнадаги илк образидир. Карл Морр („Қароқчилар“), Кочкарёв („Уйланиш“), эртакчи („Қор маликаси“), Ғофир („Бой ила хизматчи“), Прометей („Оловни ташлама, Прометей“), Кичик ўғил („Ғариблар“), Бобур („Юлдузли тунлар“), Климков („Рўйхатларда йўқ“), Арслон („Ойна“), Абдураҳмон („Меҳробдан чаён“), Филипп („Рўё“), Аброр Ҳидоятов („Томоша давом этади“) каби роллари билан машҳур.
Саъдиев кинода „Дилбарим“да Абдусалом, „Ўн уч терак кўчаси“да Олимжон, „Армон“да Дадабўри, „Енгилмас“да Шайх Жаъфар, 20 қисмли „Шайтанат“да Асадбек роли билан шухрат қозонган.
„Шайтанат“нинг 7-дан 20-қисмигача Саъдиев режиссёрлик ҳам қилган.
Шунингдек, телефилм, видеофилм ва телепостановкаларда ҳам ўйнаган: „Абу Али ибн Сино“да Ибн Сино, „Диёнат“да Жаббор, „Гирдоб“да Йўлдош, „Алишер Навоий“да Бадиуззамон, „Имон“да Орифжон, „Ичкуёв“да Ўринбой, „Сўнгги ўқ“да Жаҳонгир ва бошқалар. Иблис девори, Беш қисмат, Жигарбандим, хонадон, Олтин тулпор дуоибади Режиссёр сифатида „Алдагани хотин яхши“ (Ж.Пуаре), „Тунги меҳмон“ (Ф.Богданов), „Ҳаёт эшик ортида“ (С.Сирожиддинов) каби спектаклларни саҳналаштирган. Дубляжда 700 га яқин филмда овоз берган. Хайрулла Саъдиев (акаси) ва Жаҳонгир Саъдиев (набираси) Шайтанат видеофилмида рол ижро этган.
Мукофотлари
“Ўзбекистон Республикаси халқ артисти” фахрий унвони (1998 й.), “Меҳнат шуҳрат ордени” (2005 й.), “Қорақалпоғистон Республикаси халқ артисти” фахрий унвони (2016 й.), “Фидокорона хизматлари учун” орденлари (2018 й.) соҳиби. Шунигдек, 1983-йилда „Рўё“ спектаклидаги Филипп роли учун „йилнинг энг яхши эркак роли“ унвонини олган. 1989-йилда Ҳамза номидаги Ўзбекистон Давлат мукофоти лауреати деб тан олинган[2][3][4][5]. 2026-йил 28-майда Буюк хизматлари учун ордени билан тақдирланган[6].
Филм
| Йил | Филм номи | Рол |
|---|---|---|
| 1967 | „Дилбарим“ | Абдусалом |
| 1968 | „Қизил қумлар (Красниэ пески)“ | Юсуф |
| 1969 | „Ўн уч терак кўчаси“ | Олимжон |
| 1971 | "Конес снежних пилотов " | Муҳатен |
| 1972 | „Возраст тревог“ | |
| 1975 | „Ти, песня моя“ | |
| 1978 | "Весенняя мелодия " | |
| 1979 | „Сероэ диханиэ дракона (Дес Драченс грауэр Атем)“ | Муҳатен |
| 1983 | „Енгилмас (Непобедимий)“ | шайх Жаъфар |
| 1985 | „Минархарлик Жўра овчи (Джура, охотник из Мин-архара)“ | Тоғай |
| 1986 | „Армон“ (Уходя, остаюця)" | Дадабўри |
| 1988 | „Чудовищэ или кто-то другой“ | |
| 1989 | „Манжур варианти (Манчжурский вариант)“ | маёр Мисуми |
| 1990 | „Облава на одичавших собак“ | |
| 1998-2003 | „Шайтанат“ | Асадбек / Асадбекнинг отаси |
| 2000 | „Беш қисмат“ | Ёдгор Саъдиев |
| 2008 | „Иблис девори“ | Иброҳим ота |
| 2011 | „Жигарбандим“ | Қодиржон |
| 2014 | „Бекатдаги одам“ | Босс |
| 2014 | „Хонадон эгаси“ | |
| 2016 | „Шайтанат (21-қисм)“ | Асадбек |
| „Абу Али ибн Сино“ | Ибн Сино | |
| „Диёнат“ | Абдужаббор | |
| „Олтин тулпор дуоибади“ | ||
| „Сўнгги ўқ“ | Жаҳонгир | |
| „Гирдоб“ | Йўлдош | |
| „Хонадон“ | ||
| „Ичкуёв“ | Ўринбой | |
| „Алишер Навоий“ | Бадиуззамон | |
| „Имон“ | Орифжон |
Манбалар
- ↑ „Ўзбекистон ва Тожикистон Президентлари икки мамлакат маданият ва сан’ат арбобларини юксак фахрий унвонлар билан тақдирладилар“. Ўзбекистон Республикаси Президентининг расмий веб-сайти.
- ↑ Ёдгор Саъдиэв: „Бобур юрагим тубида ётибди“ (Wайбаcк Мачине сайтида 2014-12-11 санасида архивланган), Ўзбекистон адабиёти ва санъати, 2010
- ↑ Ёдгор Cаъдиэв: „Юрак амри спортни эмас, санъатни устун қўйди“ (Wайбаcк Мачине сайтида 2014-12-08 санасида архивланган), персона.уз, 2012
- ↑ Ёдгор Саъдиэв: „15 йиллик хизматдан қайтган аскарга ўхшайман!“ (Wайбаcк Мачине сайтида 2014-08-10 санасида архивланган), даракчи.уз, 20 ноябр 2013
- ↑ Ёдгор Cаъдиэв: „Санъатда ўзингни эмас, ўзингдаги санъатни севгин!“[сайт ишламайди], даракчи.уз, 29 август 2014
- ↑ „Ўзбекистон Республикаси Президентининг 2026-йил 28-майдаги „Маданият, сан’ат ва адабиёт соҳалари ходимларидан бир гуруҳини мукофотлаш тўғрисида“ги фармони“. пресидент.уз (2026-йил 28-май). 2026-йил 28-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2026-йил 28-май.
| Ушбу мақолада Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (2000-2005) маълумотларидан фойдаланилган. |
- 12-iyunda tugʻilganlar
- 1946-yilda tugʻilganlar
- Oʻzbekiston xalq artistlari
- Fidokorona xizmatlari uchun ordeni sohiblari
- Mehnat shuhrati ordeni sohiblari
- Buyuk xizmatlari uchun ordeni sohiblari
- Hamza nomidagi Oʻzbekiston Davlat mukofoti laureatlari
- Toshkent sanʼat instituti bitiruvchilari
- Oʻzbekiston rejissyorlari