Ziyosfera

Yoko Ono

Ёко Оно (1933-йил 18-февралда туғилган) - япон мултимедиа рассоми, қўшиқчи, қўшиқлар муаллифи ва тинчлик учун курашувчи фаолилардан. Унинг иши, шунингдек, ижро сан'ати ва кино ижодини ҳам ўз ичига олади[1].

Ёко Оно
Таваллуди 18-феврал, 1933-йил
Токио, Япония
Касби Артист, қўшиқчи, бастакор, ёзувчи
Фаолият йиллари 1961-йилдан ҳозиргача
Турмуш ўртоғи Жон Леннон
Болалари Сеан Леннон
Веб-сайти имагинепеаcе.cом
Имзоси

Оно Токиода ўсган ва 1953-йилда оиласи билан Ню-Ёрк шаҳрига кўчиб ўтган. У 1960-йилларнинг бошларида Ню-Ёрк шаҳрининг шаҳар марказидаги сан'аткорлар саҳнасида иштирок этади, улар орасида Флухус гуруҳи ҳам бор эди ва 1969-йилда тҳе Беатлес гуруҳидан инглиз мусиқачиси Жон Леннонга уйланганидан кейин машҳур бўлди. Эр-хотин асал ойидан Ветнам урушига қарши оммавий норозилик намойишлари учун саҳна сифатида фойдаланган. У ва Леннон 1980-йил 8-декабрда эр-хотиннинг Дакота штатидаги турар-жой биноси олдида ўлдирилгунга қадар турмуш қуришди. Биргаликда уларнинг Шон исмли бир ўғли бор эди, у кейинчалик мусиқачи бўлди.


Ленноннинг беваси сифатида Оно унинг меросини сақлаб қолиш учун ишлайди. У Манхеттеннинг марказий паркидаги Қулупнай майдонлари ёдгорлигини,[2] Исландиядаги Тинчлик минорасини[3] ва Япониянинг Саитама шаҳридаги Жон Леннон музейини (2010-йилда ёпилган) молиялаштирган[4]. У сан'ат, тинчлик, Япония ва Филиппиндаги табиий офатларни бартараф этиш, [5] ва бошқа шунга ўхшаш сабабларга катта (хайрия) ҳисса қўшган. 2002-йилда у Тинчлик учун икки йилда бир марта 50 000 долларлик ЛеннонОно грантини ташкил қилди[6]. 2012-йилда у Доктор Райнер Хилдебрандт инсон ҳуқуқлари мукофотини олди[7] ва Артисц Агаинст Фраcкинг гуруҳини молиявий жиҳатдан та'минлади.

Биографияси

Ёшлиги ва оиласи

Оно 1933-йилнинг 18-февралида Токио шаҳрида Исоко Оно[8] ва Эисуке Оно оиласида туғилган[9] [9][10]. Оно туғилишидан икки ҳафта олдин Эйсуке иш берувчиси Ёкоҳама Спеcиэ Банк томонидан Калифорниянинг Сан-Франциско шаҳрига кўчирилган. Кўп ўтмай, оиланинг қолган а'золари унга эргашадилар, Оно биринчи марта отаси билан икки ёшида учрашади[11]. Унинг укаси Кейсуке 1936-йил декабр ойида туғилган. 


1940-йилда оила Ню-Ёркка кўчиб ўтади. Кейинги йили Эйсуке Ню-Ёркдан Ханойга кўчирилди ва оила Японияга қайтиб келди. Оно Мицуи оиласи томонидан бошқариладиган эксклюзив христиан бошланғич мактаби Кеимеи Гакуэнга ўқишга кирган. У Токиода Иккинчи Жаҳон уруши ва 1945-йил 9-мартдаги бомба портлаши вақтида қолган, бу вақт давомида у бошқа оила а’золари билан Токионинг Азабу туманидаги махсус бункерда, оғир бомбардимондан узоқда бошпана топган. Кейинчалик Оно оила а'золари билан Каруизава тоғ курортига боради.

Токиодаги портлашлардан кейин содир бўлган вайронагарчиликда очлик авж олди; Оно оиласи ўз нарсаларини ғилдиракли аравада тортиб, овқат қидиришга мажбур бўлди. Ононинг сўзларига кўра, ҳаётининг айнан шу даврида у "тажовузкор" муносабатини ва "бегона" мақомини тушунишни ривожлантирган. Бошқа ҳикояларда унинг онаси қишлоққа жуда кўп мол олиб келгани ва у ерда озиқ-овқатга алмаштирилгани ҳақида ҳикоя қилинади. Битта латифада онаси Германияда ишлаб чиқарилган тикув машинасини 60 килограм (130 лб)гуруч учун сотган.

1945-йилда уруш тугаганидан сўнг, Оно оиласи Қўшма Штатларга кўчиб ўтгандан кейин Японияда қолди ва Ню-Ёркнинг Скарсдейл шаҳрида, бой шаҳарчага жойлашди. 1946-йил апрелига келиб Гакушūин қайта очилди ва Оно қайта рўйхатдан ўтди. Токио император саройи яқинида жойлашган мактаб урушдан зарар кўрмаган ва Оно ўзини Япониянинг бўлажак императори шаҳзода Акихитонинг синфдоши эди[9][12] 14 ёшида у қўшиқ куйлаш бўйича вокал машғулотларини олди. 

Коллеж даври

Оно 1951-йилда Гакушуин мактабни тамомлаган ва бўлимга кирган биринчи аёл сифатида Гакушуин университетининг фалсафа дастурига қабул қилинган. Бироқ, у икки семестрдан кейин мактабни тарк этади.

Оно 1952-йил сентабр ойида Ню-Ёркдаги оиласига қўшилди[13]. ва яқин атрофдаги Сара Лоуренс коллежига ўқишга кирди. Ононинг ота-онаси унинг коллежни танлашини ма'қуллашди, лекин унинг турмуш тарзини ма'қуллашмади. 1956-йилда Оно коллежни тарк этиб, Токиодаги экспериментал ҳамжамиятнинг юлдузи[12][14] япон бастакори Тоши Ичиянаги билан қочиб кетди, кейин Жуиллиардда таҳсил олди[15].

Сара Лоуренсда у Аластер Риддан ше'рият, Кетрин Манселдан инглиз адабиёти ва Веналик қўшиқчи Андрéдан мусиқа композициясини ўрганган[16]. Ононинг сўзларига кўра, унинг қаҳрамонлари ўн икки тонли бастакорлар Арнолд Счоэнберг ва Албан Берг эди. У шундай дейди: “Улар нима қила олиши мени ҳайратда қолдирди. Мен ўн икки оҳангли қўшиқлар ёздим, кейин менинг мусиқам ўқитувчим ҳақиқатдан ҳам бир оз нома'қул деб ҳисоблаган соҳага кирди ва шундай деди: "Мана, шундай нарсалар билан шуғулланадиган одамлар бор. Сиз нимадир қиласиз ва уларни авангард деб аташади”. Қўшиқчи уни Эдгар Варесе, Жон Кейж ва Генри Коуэллнинг ижоди билан таништирди. Оно коллежни тарк этди ва 1957-йилда Ню-Ёркка кўчиб ўтди ва Япония жамиятида котиблик ва ан'анавий япон сан'ати бўйича дарслар орқали ўзини қўллаб-қувватлади[17].

Оно кўпинча 1960-йилларнинг бошида Литва-Америка рассоми Жорж Макиунас томонидан асос солинган Дада илҳомлантирган авангард рассомларининг эркин уюшмаси бўлган Флухус гуруҳи билан боғланган. Маcиунас унинг ишидан ҳайратда қолган ва иштиёқ билан тарғиб қилган ва Онога 1961-йилда Ню-Ёркдаги АГ галереясида биринчи шахсий кўргазмасини ташкил қилиш имконини берган. У Онони расман Флухусга қўшилишга таклиф қилди, лекин у мустақил қолишни хоҳлагани учун бу таклифни рад этди[18]. Бироқ, у Маcиунас билан ҳамкорлик қилди, [19] Шарлотта Моорман, Жорж Бречт ва шоир Жексон Маc Лоw, гуруҳ билан боғлиқ бошқалар орасида асосий ҳамкорлар эди. [19]

Чамберс кўчаси, 112, Флухус воқеалари бўлиб ўтган Ононинг 1960-йиллардаги яшаш жойи.

Оно биринчи бўлиб Жон Кейж билан ўзининг шогирди Ичиянаги Тоши орқали Кейжнинг янги ижтимоий тадқиқотлар мактабида экспериментал композиция дарсида учрашди: [19] У Кейжнинг ноан'анавий нео-дадаизми билан кўпроқ танишди.

1960-йилнинг ёзида Кейж янги мактабда дарс беришни тугатгандан сўнг, Оно шаҳардаги бошқа авангард рассомларнинг асарлари билан бирга ўз асарларини тақдим этиш учун жой ижарага олишга қарор қилди. Охир-оқибат у Манхеттен марказида Чамберс кўчаси 112-уйда арзон жой топди ва квартирадан студия ва яшаш жойи сифатида фойдаланди, шунингдек, бастакор Ла Монте Янгга квартирада концертлар уюштиришга имкон берди. [19] Уларнинг иккаласи ҳам 1960-йил декабридан 1961-йил июнигача у ерда бир қатор тадбирлар ўтказдилар;[17] тадбирларда Марсел Дучамп ва Пегги Гуггенхайм каби одамлар иштирок этишди[20]. Оно ва Ёш иккаласи ҳам ушбу тадбирларнинг асосий куратори бўлганликларини да'во қилишади[21], Оно эса охир-оқибат Ёш томонидан ёрдамчи ролга ўтганини да'во қилади. [19]

1961-йилда, Леннон билан учрашишдан бир неча йил олдин, Оно 258 ўринли Карнеги реситал залида ("Асосий залдан" кичикроқ) концертда ўзининг биринчи йирик оммавий чиқишини ўтказди. Ушбу концертда радикал экспериментал мусиқа ва чиқишлар намойиш этилди. 

Чамберс Стреэт сериясида Ононинг энг қадимги концептуал сан'ат асарлари, жумладан , "Дастлабди босқичга қадам қўйиш" сан'ат асарига мезбонлик қилди. У 1961-йил июл ойида Маcуниаснинг АГ галереясида ушбу асарни ва бошқа ишларини яна кўрсатди[20] Оно битта спектаклда расмга ўт қўйганидан сўнг(эҳтиёцизлик оқибатида), Кейж унга қоғозга оловга қарши восита билан ишлов беришни маслаҳат берди[12].

Бир неча йил алоҳида яшагач, Оно ва Ичиянаги 1962-йилда ажрашиш учун ариза беришди. Оно ота-онаси билан яшаш учун уйига қайтди ва клиник депрессиядан азият чекиб, қисқа муддатга Япониядаги руҳий шифохонага жойлаштирилди[9][22].

Карерасининг бошланиши ва фарзандлари

1962-йил 28-ноябрда Оно америкалик жазз мусиқачиси, кино продусери ва сан'ат промоутери Энтони Коксга турмушга чиқади, Энтони Онони руҳий касалхонадан озод қилишда муҳим рол ўйнаган[12] Ононинг иккинчи никоҳи 1963-йил 1- мартда бекор қилинган, чунки у Ичиянаги билан ажрашишни якунлашга э'тибор бермаган. Ажралишни тугатгандан сўнг, Кокс ва Оно 1963-йил 6-июнда яна турмуш қуришди. У икки ойдан кейин, 1963-йил 8-августда уларнинг қизи Кёко Чан Коксни дунёга келтиради[9]

Никоҳ тезда бузилади, аммо улар биргаликдаги мартаба учун бирга қолишади. Улар Токиодаги Согецу залида, Оно Жон Кейж ижро этган пианино тепасида ётган ҳолда чиқиш қилишган. Кўп ўтмай, эр-хотин Кёко билан Ню-Ёркка қайтиб келишди. Никоҳнинг дастлабки йилларида, Оно Кёконинг ота-оналигининг кўп қисмини Коксга қолдирган, у ўз сан'атини қадрлар ва кўп вақтини ўз ишига сарфлар эди ва Кокс ҳам унинг рекламасини бошқаришга қатнашган.

Оно 1965-йилда Карнеги реситал залида иккинчи марта иштирок этди, унда у "Cут Пиэcе" дебютини ўтказди[23].. 1966-йил сентабр ойида Оно рассом ва сиёсий фаол Густав Мецгернинг 1966-йил сентабр ойида "Сан'атдаги ҳалокат" симпозиумида учрашиш учун Лондонга ташриф буюрди. У ўз тадбирларини ўтказиш учун танланган ягона аёл рассом эди ва сўзга таклиф қилинган иккита шахсдан биттаси эди. [19] У 1967-йилда Англиянинг Ливерпул шаҳридаги Блуэcоат санъат жамиятида “Ақл учун мусиқа” концерти чоғида “Туман машинаси”нинг премераси бўлган[24].

Оно ва Кокс 1969-йил 2-февралда ажрашишди ва ўша йилнинг охирида у Жон Леннонга турмушга чиқди. 1971-йилда васийлик учун жанг пайтида Кокс саккиз ёшли қизи билан ғолиб бўлди. У Оно гиёҳванд моддаларни исте'мол қилгани учун нолойиқ она эканлигини муваффақиятли да'во қилганидан кейин васийликни қўлга киритди[22] Ононинг собиқ эри Кёконинг исмини "Рут Холман" га ўзгартирди ва кейинчалик қизни Тирик сўз черкови (ёки "юриш") деб номланувчи ташкилотда тарбиялади[25].. Оно ва Леннон йиллар давомида Кёкони қидириб топишди, аммо натижа бўлмади. Ниҳоят у 1998-йилда Кёкони яна кўради[22]

Жон Леннон билан муносабатлар

Ёко Оно ва Жон Леннон турмуш қурганларида, 1969-йил март

Ононинг тҳе Беатлес гуруҳининг ҳар қандай а'зоси билан биринчи алоқаси у Жон Кейж устида ишлаётган "Ноталар" китоби учун Леннон-Маккартни қўшиғининг қўлёзмасини олиш учун Лондондаги Пол Маккартнининг уйига ташриф буюрганида содир бўлган. [26] Маккартни унга қўлёзмаларини беришдан бош тортди, лекин Леннон мажбурлаши мумкинлигини айтади. [26] Кейинчалик Леннон Онога "Тҳе Wорд" нинг қўлёзма матнини берди. [27]

Оно ва Леннон биринчи марта 1966-йил 7-ноябрда Лондондаги Индиcа галереясида учрашишди, у ерда у интерактив расм ва ҳайкалтарошлик ҳақидаги концептуал сан'ат кўргазмасини "Тугалланмаган расмлар" ни тайёрлаётган эди. Уларни галерея эгаси Жон Дунбар таништирди. [28]

Леннон, шунингдек, Ононинг "Ҳаммер а Наил" асари билан қизиқди, унга томошабинлар оқ рангга бўялган ёғоч тахтага мих болғача уришни таклиф қилишди. Кўргазма ҳали очилмаган бўлса-да, Леннон тоза тахтага мих урмоқчи эди, лекин Оно уни тўхтатди. Дунбар ундан сўради: "Бу кимлигини билмайсизми? У миллионер! У сотиб олиши мумкин." Оно "Беатлес" ҳақида билмагандек ўзини кўрсатди (ҳатто у Пол Маккартни "Беатле" қўшиғи номини сўраганини кўргани борган бўлса ҳам), лекин Леннон унга беш шиллинг тўлаш шарти билан жим" қилди ва Леннон шундай жавоб берди: "Мен сизга хаёлий қўшиқ бераман. беш шиллинг ва хаёлий михни болға билан уринг."[29][30].

2002-йилда берган интервюсида Оно шундай деди: “Мен уни жуда яхши кўриб қолдим. Бу ҳақиқатан ҳам ғалати вазият эди."[31] Оно Леннонга ўзининг концептуал сан'ат асарларини юбориб, унга ёзишни бошлади ва тез орада иккаласи ёзишма бошладилар. 1967-йил сентабр ойида Леннон Лондондаги Лиссон галереясида Ононинг яккахон ярим шамол кўргазмасига ҳомийлик қилди. Ленноннинг рафиқаси Синтия нима учун Оно уларга уйда қўнғироқ қилаётганини тушунтиришни сўраганида, у Оно фақат "авангард бема'нилиги" учун пул олишга ҳаракат қилаётганини айтди. [28]

1968-йил бошида, Беатлес Ҳиндистонга ташриф буюрганида, Леннон "Жулия" қўшиғини ёзди ва Ёконинг японча имло таржимасига ишора қилиб, Онога: "Океан боласи мени чақиради" деган ҳаволани киритди[10] 1968-йил май ойида рафиқаси Грецияда та'тилда бўлганида, Леннон Онони уйига ташриф буюришга таклиф қилди. Улар тунни авангард лента ҳалқаларининг танловини ёзиб олиш билан ўтказдилар, шундан сўнг, унинг сўзларига кўра, улар "тонгда севишган"[32].. Ушбу сессия давомида иккаласи томонидан ёзилган ёзувлар, охир-оқибат, уларнинг биринчи ҳамкорликдаги албоми бўлди, я'ни " Тугалланмаган мусиқа №1:Икки бокира қиз " мусиқий-бетон асари.

1968-йил 24 ва 25-сентабрда Леннон "Бахт - бу иссиқ қурол"[33] ни ёзди, унда Оно билан бўлган алоқалар мавжуд эди. Оно ҳомиладор бўлди, лекин у 1968-йил 21-ноябрда, Ленноннинг Синтия билан ажрашишига рухсат берилганидан бир неча ҳафта ўтгач, ўғил ҳомиласи тушиб қолди. [28] [34] 1968-йил 12-декабрда Леннон ва Оно бошқа бир қанча таниқли мусиқачилар билан бирга Тҳе Роллинг Стонес, Тҳе Роллинг Стонес Роcк анд Ролл Cирcус ҳақидаги ББC ҳужжатли филмида иштирок этишди. Леннон ўзининг Беатлес гуруҳининг "Ер Блуэс" композициясини охиригача ижро этди ва Ононинг импровизация қилинган вокал ижроси тўпламни якунлади[35]. Филм суратга олинганидан бир неча ой ўтгач, Тҳе Роллинг Стонес асосчиси Браян Жонснинг вафоти туфайли 1996-йилгача чиқарилмайди.

Дастлабки ҳамкорлик йиллари

Леннон ва Оно Хилтон Амстердамдаги ётоқхонада, 1969-йил март

Беатлеснинг сўнгги икки йилида Леннон ва Оно Ветнам урушига қарши оммавий норозилик намойишларини яратдилар ва қатнашдилар. Улар 1968-йилда “Тугалланмаган мусиқа №1: Икки бокира қиз” билан бошланган бир қатор авангард ёзувлар устида ҳамкорлик қилдилар, бу икки рассомнинг олдинги муқовасида ретушсиз тасвири машҳур эди. Ўша йили эр-хотин Тҳе Беатлес гуруҳининг "Оқ албом" га "Револутион 9" деб номланган экспериментал овозли коллажни яратдилар, Оно эса "Туғилган кун" филмига қўшимча вокал,[36] ва "Тҳе Cонтинуинг" да битта бош вокал қўшди. Бунгалов Билл ҳикояси "Беатлес ёзувидаги ягона воқеа бўлиб, унда аёл бош вокал куйлайди"[37].

1969-йил 20-мартда Леннон ва Оно Гибралтардаги рўйхатга олиш идорасида турмуш қуришди ва асал ойини Амстердамда ўтказдилар ва бир ҳафталик "Тинчлик учун ётоқхона " билан кампания олиб боришди. Улар АҚШда яна бир ётоқхонани режалаштиришган, аммо мамлакатга киришга рухсат берилмаган[38]. Улар асал ойининг иккинчи қисмини Монреалдаги Қиролича Елизавета меҳмонхонасида ўтказишди ва у ерда "Тинчликка имконият беринг" деб номланган куйни яратишди[39]. [28] Кейинчалик Леннон ўзини “ Маккартнини биринчи мустақил куйимда уни мен билан бирга ёзган Ёкога бериш ўрнига ҳаммуаллиф сифатида танлаганлик учун етарли даражада айбдор бўлгани”дан афсусда эканлигини айтди[40]. Эр-хотин кўпинча адвокатликни ижрочилик сан'ати билан бирлаштирдилар, масалан, биринчи марта Вена матбуот анжумани чоғида тақдим этилган "багизм" да, улар бутун таналарига сумка кийиб, хурофот ва стереотипларни сатирик қилишди. Леннон бу даврни Битлзнинг "Жон ва Ёко балладаси" қўшиғида батафсил баён қилган[41].

прДесс cонференcе тҳат, "Иф И wас а Жеwиш гирл ин Ҳитлер’с дай, И wоулд аппроач ҳим анд беcоме ҳис гирлфриэнд. Афтер 10 дайс ин бед, ҳе wоулд cоме то мй wай оф тҳинкинг. Тҳис wорлд неэдс cоммуниcатион. Анд макинг лове ис а греат wай оф cоммуниcатинг."[42] Ит wас аcкноwледгед тҳат соме Назис, инcлудинг Нази "Фирст Ладй" Магда Гоэббелс, ҳад Жеwиш ловерс ат оне поинт ин тҳеир ливес[42]

Леннон ўз исмини 1969-йил 22-апрелда сўровномада ўзгартирди ва иккинчи исм сифатида Оно учун Уинстонни алмаштирди. Гарчи бундан кейин у Жон Оно Леннон исмини ишлатган бўлса-да, расмий ҳужжатларда уни Жон Уинстон Оно Леннон деб аташган, чунки унга туғилганда берилган исмни бекор қилишга рухсат берилмаган[43].. Эр-хотин Англиянинг жануби-шарқидаги Беркширдаги Суннингҳиллдаги Титтенҳурст боғига жойлашдилар[44]. Оно автоҳалокатга учраганида, Леннон Беатлеснинг Аббей Роад номли сўнгги албоми устида ишлаётган пайтда овоз ёзиш студиясига шоҳ ўлчамдаги каравот олиб келтиради[45].

"Пластиc Оно Банд" гуруҳи

Леннон ва Оно "Тинчлик учун имконият беринг" ёзуви, " Қуээн Элизабетҳ" меҳмонхонасида, Монреал, 1969-йил

"Жон ва Ёко балладаси" дан сўнг, Леннон ва Оно ўзларининг янги, кўпроқ шахсий вакиллик ишларини нашр этиш учун ўз гуруҳини тузиш яхшироқ бўлишига қарор қилишди. Шу мақсадда улар Пластиc Оно Бандни туздилар, бу ном Леннон томонидан Оно "пластик стендлар" ни ёзиб олиш учун ишлатганидан кейин яратилган. Бу ном аввалроқ Оно томонидан ишлаб чиқилган ва Аппле матбуот офисида ўрнатилган овозли ва ёруғлик мосламасига бириктирилган эди. Ўрнатиш тўртта перспекс устундан иборат бўлиб, уларнинг ҳар бири Беатлес а'зосини ифодалайди, уларнинг бирида магнитафон ва кучайтиргич, иккинчисида ёпиқ схемали телевизор ва камера, учинчисида магнитафон ва кучайтиргич, тўртинчисида миниатюрадаги ёруғлик шоуси ва баланд овозли карнай бор эди.

1969-йил июл ойида Ленноннинг биринчи яккахон қўшиғи "Гиве Пеаcе а Чанcе" (Ононинг "Ремембер Лове" қўшиғи билан қўллаб-қувватланган) Пластиc Оно гуруҳига киритилган биринчи релиз бўлди. Октабр ойида ундан кейин " Совуқ Туркия " (Ононинг "Хавотир олма Кёко (Мумия фақат қорда қўлини қидирмоқда)" қўллаб-қувватлаган). Сингллардан кейин декабр ойида гуруҳнинг биринчи албоми, 1969-йил Торонтода "Ливе Пеаcе ин Торонто" чиқди, бу албом сентабр ойида Торонто Роcк анд Ролл Ревивал фестивалида жонли равишда ёзиб олинган эди. Гуруҳнинг бу мужассамланиши, шунингдек, гитарачи Эрик Клаптон, басчи Клаус Воорманн ва барабанчи Алан Уайтдан иборат эди. Уларнинг ишлаши биринчи рок стандартларидан иборат эди. Иккинчи бўлимда Оно микрофон олдига чиқади ва иккита асл мулоҳазага асосланган композицияни ижро этади: "Хавотир олма Кёко" ва "Жон Жон (Тинчликка умид қилайлик)"[46][47].

Оно ўзининг биринчи яккахон албоми Ёко Оно/Пластиc Оно Бандни 1970-йилда Ленноннинг Жон Леннон/Пластиc Оно гуруҳига қўшимча қисм сифатида чиқарди. Иккита албомнинг муқовалари ҳам бор эди: Онода унинг Леннонга суянган сурати, Леннонда эса Онога суянган сурати бор эди. Унинг албоми табиатдаги товушлар (айниқса ҳайвонлар томонидан яратилган) ижрочилари томонидан қўлланиладиган эркин жазз техникаси билан ўхшаш бўлган қўпол вокалларни ўз ичига олган. Ижрочилар орасида Орнетте Коулман, бошқа таниқли эркин жазз ижрочилари ва Ринго Старр бор эди. Албомдаги ба'зи қўшиқлар Мередит Монк[48] ва сўзлар ўрнига қичқириқ ва овозли шовқин ишлатган бошқа мусиқа сан'аткорларига та'сир қиладиган услубда сўзсиз вокализациядан иборат эди. Албом АҚШ чартларида 182-ўринни эгаллади[49].

Оно ва Леннон,1971-йил

1971-йил 5-июнда Леннон Филлморда (ўша пайтда Филморе Wест) Франк Заппа билан ўйнашга таклиф қилинганида, Оно уларга қўшилди[50]. Ўша йили у Флй қўш албомини чиқарди. Унда у Флухуснинг бир қатор тажрибаларидан ташқари, "Ёз ўртаси Ню-Ёрк" ва "Ақл поезди" каби треклар билан бир оз кўпроқ ан'анавий психиделик рокни ўрганди. У, шунингдек, "Хоним" балладаси билан кичик эфирга чиқди. Хавотир олма, Кёко (Она қўлини фақат қорда қидирмоқда) " треки Ононинг ғойиб бўлган қизига ёзилган[51] ва Эрик Клаптонни гитарада ижро этган. 1971-йилда Испаниянинг Маёрка шаҳрида Махариши Маҳеш Ёги билан ўқиётганда, Ононинг собиқ эри Энтони Кокс Онони қизи Кёкони болалар боғчасидан ўғирлаб кетишда айблади. Улар суддан ташқари келишувга эришдилар ва айбловлар бекор қилинди. Кокс охир-оқибат Кёко билан узоқлашди[52]. Оно 1998-йилгача қизини кўрмайди[22] Бу вақт ичида у Флй дан ташқари Леннон ва Ононинг 1969-йилда Торонтодаги "Ливе Пеаcе " албомида ҳам мавжуд "Дон'т Wоррй Кёко" ни ёзди. Кёко, шунингдек, " Рождество муборак (уруш тугади)" нинг биринчи қаторида Ёко "Рождество муборак, Кёко", кейин Леннон "Рождество муборак, Жулиан " деб пичирлаганида ҳам тилга олинади[53]. Қўшиқ Буюк Британияда 4-ўринни эгаллади, у ерда унинг чиқарилиши 1972-йилгача кечиктирилди ва вақти-вақти билан Буюк Британиянинг Синглес Чарт-да қайтадан пайдо бўлди. Дастлаб Ветнам уруши ҳақидаги норозилик қўшиғи "Ҳаппй Рождество (уруш тугади)" кейинчалик Рождество стандартига айланди[54][55]. Ўша август ойида эр-хотин Роберта Флак, Стиви Уондер ва Ша На На билан Мадисон Сквер боғида WАБC-ТВ телеканали ходими Гералдо Ривера томонидан ташкил этилган ақлий ногирон болалар учун хайрия тадбирида бирга бўлишди. [19]

Портленд журналининг 2018-йилги сонида муҳаррир Колин В. Саргент 2005-йилда Портлендга (Мейн штати) ташриф буюрганида Ёко билан суҳбатлашгани ҳақида ёзади. У Леннон билан қирғоқ бўйлаб сайр ҳақида гапирди ва Мейнда уй сотиб олишни орзу қилди. “Биз машинада ҳаяжон билан гаплашдик. Биз сув бўйидан уй қидираётган эдик... Биз жойни кўриб чиқдик! Шаҳар номини эслай олмагунимча, биз шимолга сув бўйлаб ҳайдаб бордик. Биз анча юқорига чиқдик, чунки у жуда чиройли эди."[56]

1973-йилда Оно Пластиc Оно Банд ва Элепҳанц Меморй деб номланган мусиқачилар иштирокида "Жосеижои Банзаи, 1 ва 2-қисмлар" синглини ёзди ва уни фақат Японияда чиқарди. У япон уруши қўшиқларидан илҳомланган сўзларни Поп ритмлари билан бирлаштириб, янги йўналишни кўрсатиб, феминизмни қўлловчиларни қувонтирди[57].

Ажралиш ва ярашиш

Дакота, 1973-йилдан бери Оно қароргоҳи

1970-йилда Беатлес тарқалиб кетганидан сўнг, Оно ва Леннон Лондонда бирга яшаб, Онога нисбатан таблоид ирқчиликдан қочиш учун доимий равишда Манхеттенга кўчиб ўтишди[58]. Уларнинг муносабатлари таранглашди, чунки Леннон Англияда унга қарши қўзғатилган гиёҳванд моддалар бўйича айбловлар ва Оно қизидан ажралгани сабабли депортация қилиниши мумкин эди. Эр-хотин 1973-йил июл ойида ажралишди, Оно ўз карерасини давом эттирди ва Леннон Лос-Анжелес ва Ню-Ёрк ўртасида шахсий ёрдамчиси Май Панг билан яшади; Оно Леннон ва Панг муносабатларига имкон берган эди[59]. [28]

1974-йил декабрига келиб Леннон ва Панг биргаликда уй сотиб олишни ўйлашди ва у Ононинг телефон қўнғироқларини қабул қилишдан бош тортди. Кейинги ой Леннон чекишни давоси топиб олганини да'во қилган Оно билан учрашишга рози бўлди. Учрашувдан сўнг Леннон уйига қайтиб, Пангга қўнғироқ қила олмади. Эртаси куни у қўнғироқ қилганида, Оно унга Леннон мавжуд эмаслигини айтди, чунки у гипнотерапия сеансидан кейин чарчаган эди. Икки кундан кейин Леннон Панг билан биргаликда стоматолог қабулида яна пайдо бўлди; у шу қадар ақлини йўқотиб қўйган ва саросимага тушгандики, Панг унинг миясига бирор нарса бўлган деб ишонди. У унга Онодан ажралиш тугаганини айтди, гарчи Оно уни ўз хўжайини сифатида кўришни давом эттиришга имкон беради. [28]

Оно ва Ленноннинг ўғли Шон 1975-йил 9-октабрда Ленноннинг 35 ёшга тўлган куни туғилган. Шон туғилгандан сўнг, Леннон ҳам, Оно ҳам мусиқа саноатидан танаффус қилишди, Леннон ўғлини парвариш қилиш учун уйда ўтирган отага айланди. Шон мусиқа соҳасидаги мартаба билан ота-онасининг изидан борган; у яккахон ишни бажаради, Оно билан ишлайди ва "Сабер Тиш Тигер шарпаси" гуруҳини тузди[60].

Дискография

Китоблари ва монографиялари

  • Грапефруит (1964)
  • Суммер оф 1980 (1983)
  • ただの私 (Тада-но Wаташи – Жуст Ме!) (1986)
  • Тҳе Жоҳн Леннон Фамилй Албум (1990)
  • Инструcтион Паинтингс (1995)
  • Грапефруит Жуиcе (1998)
  • ЕС ЙОКО ОНО (2000)
  • Одйссей оф а Cоcкроач (2005)
  • Имагине Ёко (2005)
  • Мемориэс оф Жоҳн Леннон (эдитор) (2005)
  • 2:46: Афтершоcкс: Сториэс Фром тҳе Жапан Эартҳқуаке (cонтрибутор) (2011)
  • 郭知茂 Воcал Чина Форевер Лове Сонг
  • Аcорн (2013)[62]

Қўшиқ учун яратган клиплари

Йили Қўшиқ номи
1981 "Wалкинг он Тҳин Иcе"
1981 "Wоман"
1982 "Гоодбе Саднесс"

Манбалар

  1. ↑ „Ёко Оно ретроспеcтиве опенс ин Франкфурт“. Яҳоо Малайсиа (16-феврал 2013-йил). 12-сентабр 2013-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 16-феврал 2013-йил.
  2. ↑ „Страwберрй Фиэлдс“ (эн-ус). www.cентралпарк.cом (2021-йил 6-май). Қаралди: 2021-йил 7-ноябр.
  3. ↑ Оно. „ИМАГИНЕ ПЕАCЕ ТОWЕР“ (эн-УС). ИМАГИНЕ ПЕАCЕ ТОWЕР. Қаралди: 2021-йил 7-ноябр.
  4. ↑ „Жоҳн Леннон Мусеум“. ЖапанВиситор Жапан Травел Гуиде. Қаралди: 7-ноябр 2021-йил.
  5. ↑ „¥5 Миллион Неw Еар'с Гифт фром Ёко Оно то Ондой Виcтимс | Пҳилиппине Эмбассй – Токё, Жапан“ (эн-УС). Қаралди: 2021-йил 7-ноябр.
  6. ↑ „Леннон Оно пеаcе гранц аwардед“ (эн-ГБ) (2006-йил 9-октябр). Қаралди: 2021-йил 7-ноябр.
  7. ↑ „Ёко Оно Аwардед Германй'с Ҳигҳест Ҳуман Ригҳц Медал“ (эн-ГБ). Артлйст. Қаралди: 2021-йил 7-ноябр.
  8. ↑ „Исоко Оно“. Мйҳеритаге.нл. Қаралди: 2022-йил 7-феврал.
  9. ↑ 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 „Ёко Оно: биограпҳй“. АллМусиc. 30-январ 2014-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 1-феврал 2014-йил.
  10. ↑ 10,0 10,1 „"Броугҳт то Боок", 31-июл 1971-йил интервиэw wитҳ Алан Смитҳ“, Унcут Пресенц НМЕ Оригиналс Беатлес-Тҳе Соло Еарс, 2010 — 42-бет. 
  11. ↑ „Ёко Оно – Чарц & Аwардс – Биллбоард Синглес“. АллМусиc. Қаралди: 12-январ 2014-йил.
  12. ↑ 12,0 12,1 12,2 12,3 Ҳавен. „Ёко Оно то спеак ат Станфорд, Станфорд Репорт“. Станфорд Университй (19-декабр 2008-йил). 12-ноябр 2013-йилда асл нусхадан архивланган.
  13. ↑ "Неw Ёрк, Неw Ёрк Пассенгер анд Cреw Лисц, 1909, 1925-1957," датабасе wитҳ имагес, ФамилйСеарч (ҳттпс://фамилйсеарч.орг/арк:/61903/1:1:2ҲМН-WЗЛ : Марч 2, 2021), Ёко Оно, 1952; cитинг Иммигратион, Неw Ёрк Cитй, Неw Ёрк, Унитед Статес, НАРА миcрофилм публиcатион Т715 (Wашингтон, Д.C.: Натионал Арчивес анд Реcордс Администратион, н.д.).
  14. ↑ „Ёко Оно“. биограпҳй.cом. 16-феврал 2014-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 14-феврал 2014-йил.
  15. ↑ Фараго, Жасон. „Ҳеаринг Ёко Оно Алл Овер Агаин“ (эн-УС). Тҳе Неw Ёрк Тимес (2015-йил 25-июн). Қаралди: 2021-йил 7-ноябр.
  16. ↑ Мунроэ эт ал. 2000, с. 231
  17. ↑ 17,0 17,1 Мунроэ эт ал. 2000, с. 232
  18. ↑ Неwҳалл, Эдитҳ. А Лонг анд Wиндинг Роад. АРТнеwс (2000-йил 1-октябр), с. 163.
  19. ↑ 19,0 19,1 19,2 19,3 19,4 19,5 19,6 Мунроэ эт ал. 2000.
  20. ↑ 20,0 20,1 Мунроэ эт ал. 2000, с. 21
  21. ↑ Котз, Лиз (Wинтер 2001). „Пост-Cагеан Аэстҳетиcс анд тҳе "Эвент" Сcоре“. Оcтобер. 95-жилд. 55–89 [56]-бет. ЖСТОР 779200.
  22. ↑ 22,0 22,1 22,2 22,3 „Ёко Оно Биограпҳй“. Биограпҳй Чаннел (УК). 13-декабр 2013-йилда асл нусхадан архивланган.
  23. ↑ „Оно, Ёко: Cут Пиэcе“. Медиэн Кунст Нетз (Медиа Арт Нет). 7-ноябр 2017-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 5-ноябр 2017-йил.
  24. ↑ „Cентре оф тҳе Cреативе Универсе: Ливерпоол анд тҳе Авант-Гарде: Тимелине“. тате.ор.ук. 2-март 2014-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 10-январ 2015-йил.
  25. ↑ Ҳоcкинсон, Мичаэл Ж.. Тҳе Ултимате Беатлес Қуиз Боок. Маcмиллан, 1992. 
  26. ↑ 26,0 26,1 Милес 2001.
  27. ↑ Милес 1997.
  28. ↑ 28,0 28,1 28,2 28,3 28,4 28,5 Ҳаррй 2001.
  29. ↑ Бускин, Ричард. „Жоҳн Леннон: Жоҳн Леннон Меэц Ёко Оно“. ҲоwСтуффWоркс.cом. 27-апрел 2014-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 17-апрел 2014-йил.
  30. ↑ Шефф, Давид. Алл Wе Аре Сайинг: Тҳе Ласт Мажор Интервиэw wитҳ Жоҳн Леннон анд Ёко Оно. Ст. Мартин'с Гриффин, 2000. 
  31. ↑ Wиллиамс, Преcиоус. „Этернал фламе“. Тҳе Сcоцман (19-май 2002-йил). 19-апрел 2019-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 12-март 2020-йил.
  32. ↑ Тwо Виргинс линер нотес, Аппле, САПCОР 2
  33. ↑ Спизер, Бруcе, Тҳе Беатлес он Аппле Реcордс, 498 Продуcтионс, ИСБН 0-9662649-4-0, 2003, пп. 107–108
  34. ↑ Спитз 2005.
  35. ↑ Мартоccио (2-ноябр 2020-йил). „Wатч тҳе Роллинг Стонес Теар Тҳроугҳ 'Сймпатҳй фор тҳе Девил' ин 1968“. {{cите магазине}}: Cите магазине реқуирес |магазине= (ёрдам)CС1 маинт: дате формат ()
  36. ↑ Гиброн (21-декабр 1968-йил). „Ан ин-дептҳ Лоок ат тҳе Сонгс он Сиде-Тҳреэ“. {{cите магазине}}: Cите магазине реқуирес |магазине= (ёрдам)CС1 маинт: дате формат ()
  37. ↑ Леwисоҳн, Марк, 2000, Тҳе Cомплете Беатлес Чрониcле, Лондон: Ҳамлйн, ИСБН 978-0-600-60033-6, п. 284
  38. ↑ Крусе, Роберт Ж. ИИ, "Геограпҳиэс оф Жоҳн анд Ёкўс 1969 Cампаигн фор Пеаcе: Ан Интерсеcтион оф Cелебритй, Спаcе, Арт, анд Аcтивисм", ин Жоҳанссон, Ола, Белл, Тҳомас Л., эдс., Соунд, Соcиэтй анд тҳе Геограпҳй оф Популар Мусиc, Ашгате, ИСБН 978-0-7546-7577-8, 2009, п. 16
  39. ↑ Норман, Пҳилип. Жоҳн Леннон: Тҳе Лифе. Доубледай Cанада, 2008 — 608-бет. ИСБН 978-0-385-66100-3. 
  40. ↑ Норман, Пҳилип, Жоҳн Леннон: Тҳе Лифе, 2008, Доубледай Cанада, п. 608, ИСБН 978-0-385-66100-3
  41. ↑ Cолеман, Рай, Леннон: Тҳе Дефинитиве Биограпҳй, 1992, п. 550
  42. ↑ 42,0 42,1 Марк. „Ёко Оно: Иф Онлй Ҳитлер Ҳад Сех Wитҳ Жеwиш Wомен“. Тҳе Тимес оф Исраэл. 2019-йил 7-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 19-август.
  43. ↑ Cолеман, Рай, Леннон: Тҳе Дефинитиве Биограпҳй, 1984б, п. 64
  44. ↑ Норман, Пҳилип, Жоҳн Леннон Тҳе Лифе, Ҳаммерсмитҳ, Энгланд: Ҳарпер Cоллинс, 2008, ИСБН 978-0-00-719741-5, п. 615 эт сеқ
  45. ↑ Эмериcк, Массей, 2006, пп. 279–80
  46. ↑ Cалкин. „Ливе Пеаcе ин Торонто 1969“. Жпгр.cо.ук. 9-октабр 2014-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 1-феврал 2014-йил.
  47. ↑ Бланей, Жоҳн (2005). Жоҳн Леннон: Листен то Тҳис Боок (иллустратед эд.). [С.л.]: Папер Жукебох. п. 42. ИСБН 978-0-9544528-1-0.
  48. ↑ „Wомен ин Мусиc: Траилблазинг Фемале Сингерс, Сонгwритерс анд Мусиcианс“. макерс.cом. 3-феврал 2014-йилда асл нусхадан архивланган.
  49. ↑ „Ёко Оно/Пластиc Оно Банд: Аwардс“. АллМусиc.
  50. ↑ Линер нотес то Дисc 2, Сометиме ин Неw Ёрк Cитй албум.
  51. ↑ Cарр, Р.. Тҳе Беатлес: Ан иллустратед реcорд. Ҳармонй Боокс, 1978 — 83-бет. ИСБН 0-517-53367-7. 
  52. ↑ Кёко (2018), доcументарй бй Марcос Cаботá. Фар Висуалс. Суммарй ат ФилмАффинитй
  53. ↑ Жаcксон, Андреw Грант. Стилл тҳе Греатест: Тҳе Эссентиал Сонгс оф Тҳе Беатлес' Соло Cареэрс, Ланҳам, МД: Сcареcроw Пресс, Жулй 2012, п. 50.
  54. ↑ „Вариоус Артисц: Ноw Тҳат'с Wҳат И Cалл Чристмас!: Тҳе Эссентиал“. АллМусиc. 5-феврал 2014-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 14-феврал 2014-йил.
  55. ↑ „Ҳаппй Хмас (Wар Ис Овер): Овервиэw“. АллМусиc. 31-август 2016-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 14-феврал 2014-йил.
  56. ↑ Саргент, Cолин W. „Имагине“. Портланд Монтҳлй (2018-йил 1-апрел). 2021-йил 8-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 19-август.
  57. ↑ Мидори Ёшимото, “Флухус анд Жапанесе Wомен Артисц,” ин Жапанесе Wомен Артисц ин Авант-гарде Мовеменц, 1950-1975, эхҳ. cат. (Точиги, Жапан: Точиги Префеcтурал Мусеум оф Фине Арц, 2005). Пг. 198.
  58. ↑ Али, Тариқ. „Жоҳн Леннон'с поwер фор тҳе пеопле“. Тҳе Гуардиан (2-феврал 2010-йил). 9-январ 2017-йилда асл нусхадан архивланган.
  59. ↑ Бренда Гиулиано, Геоффрей Гиулиано. Пресс Релеасе Интервиэw wитҳ Май Панг, 1998. ИСБН 978-0-7119-6470-9. Қаралди: 9-июн 2011-йил. 
  60. ↑ Ҳ. „Сеан Оно Леннон анд Чарлотте Кемп Муҳл то релеасе дебут ас Гҳост оф а Сабер Тоотҳ Тигер; wин аwард фор wорст банд наме синcе Догс Диэ ин Ҳот Cарс“. тинймихтапес.cом. 31-июл 2010-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 28-сентабр 2011-йил.
  61. ↑ Сcанcарелли, Дерек, "Ёко Оно Дисcуссес Ҳер Неw Албум 'Wарзоне'", Форбес, Оcтобер 19, 2018. Ретриэвед Фебруарй 22, 2019.
  62. ↑ Оно, Ёко. Аcорн. ОР Боокс, 2013. ИСБН 978-1-939293-23-7. Қаралди: 30-июл 2013-йил.  Ноте ИСБН 978-1-939293-23-7 (папербаcк), ИСБН 978-1-939293-24-4 (эбоок), бут 2013-йил 30-июл (2013-07-30) ҳолатига кўра, ит ис онлй аваилабле диреcтлй фром тҳе публишер 
"https://new.ziyosfera.uz/ziyo/Yoko_Ono" dan olindi