Yu Feng
Ю Фенг (хитойча 郁风, пинйин йùфēнг; 1916-йил 25-июл — 2007-йил 15-апрел)—хитойлик рассом, карикатурачи ва дизайнер. Унинг турмуш ўртоғи Ҳуан Мяози карикатурачи рассом[1], амакиси Ю Дафу эса ўз замонасининг машҳур ёзувчиси бўлган[2].
Ҳаёти ва фаолияти
Ю Фенг 1916-йил 25-июлда Пекинда судя Ю Лианг оиласида туғилган.
У Пекиндаги Марказий тасвирий санъат академиясини тамомлаган[3]. Кейинчалик рассом Пан Юлианг қўл остида таҳсил олди.
Карикатурачи сифатидаги илк ишига Обри Бердслининг таъсири юқори бўлган. Шанхай Манхуа рассоми Ҳуанг Миаоззи билан бирга олтмиш йилдан ортиқ турмуш кечирган. 1930-йиллар давомида у инглиз тилидаги Зҳонггуо Зҳишенг („Хитой овози“) ва Жиуwанг Рибао („Миллий нажот куни“) каби журналлар учун мултфилмлар яратишга фаол ҳисса қўшган. Уруш йилларида „Миллий нажот бир жуфт кишанларни синдирсин“ мултфилми бўлиб, унда зулм занжирини парчалаётган аёл образи орқали миллатчилик қораланган, гендер тенглиги масаласи кўтарилган[4].
1955-йилда Ю Фенг „Хин Гуанча“(„Янги кузатувчи“) журнали муҳаррири ўринбосари этиб таинланди. Публицистик мақолаларида иқтисодий тежамкорлик, анъанавий халқ либослари ва миллий ўзига хослик каби масалалар кўрсатилган „Кийим ислоҳоти“ миллий кампаниясига мас’ул этиб тайинланди[5].
1940-йиллар бошида Ю Фенг ва Ҳуан Миаози билан Шанхай ва Чонгқингдаги рассомлар, ёзувчилар ва бошқа маданият ходимларидан ташкил топган „Лаябоуц Лодге“ (Эрлиу Танг йàнг йàн) тўгарагига раҳбарлик қилган. 1966-1976-йиллардаги Маданий инқилоб даврида Лаябоуц тўгараги аъзолари қатори эр-хотин Миаозилар ҳам етти йилга озодликдан маҳрум қилинган[2][1] Бироқ Ю Фенг шундай оғир шароитда ҳам ижоддан тўхтамайди, хожатхона қоғози, совун ва конфет ўрамларидан расмлар яратган. Маданий инқилобдан кейин эса янада қизғин фаолият юритиб, Хитойнинг таниқли санъат арбобига айланган.
1989-йилда Тянанмен майдонидаги қирғиндан сўнг Ю Фенг ва Ҳуан Миаози Брисбенга кўчиб кетиб, Австралия фуқаролигини олган. Бироқ кўп ўтмай Хитойга қайтиб келишган[6]..
Ю Фенг 2007-йилда вафот этди. 2011-йилда Йу Фенгнинг мултфилм, санъат ва мода материалларидан иборат „Танланган асарлар тўплами“[7] чоп этилган[8].
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 Жаивин. „Ҳуанг Миаози анд Ю Фенг“. Чина Ҳеритаге Қуартерлй. Қаралди: 2019-йил 12-ноябр.
- ↑ 2,0 2,1 Лент, Жоҳн А. „Wомен'с Манга ин Асиа анд Беёнд“, . Чинесе Wомен Cартоонисц: А Бриэф, Генератионал Перспеcтиве Оги: . Спрингер, 2019 — 229–251-бет. ДОИ:10.1007/978-3-319-97229-9_15. ИСБН 9783319972282.
- ↑ Финнане, Антониа.. Чангинг cлотҳес ин Чина : фашион, ҳисторй, натион. Неw Ёрк: Cолумбиа Университй Пресс, 2008 — 133-бет. ИСБН 9780231143509. ОCЛC 84903948.
- ↑ Ҳунг, Чанг-таи, 1949–. Wар анд популар cултуре : ресистанcе ин модерн Чина, 1937–1945, [Таиwан эд.], Таипеи: МC Публишинг, 1996. ИСБН 9576383862. ОCЛC 268787792.
- ↑ Финнане, Антониа.. Чангинг cлотҳес ин Чина : фашион, ҳисторй, натион. Неw Ёрк: Cолумбиа Университй Пресс, 2008 — 208–226-бет. ИСБН 9780231143509. ОCЛC 84903948.
- ↑ Бармé. „Тҳе Пеопле'с Републиc оф Wине“. Чина Ҳеритаге Қуартерлй (2011-йил 1-март). Қаралди: 2019-йил 12-ноябр.
- ↑ Ю фенг сан wен жинг хуан, Ю фенг, 1916–2007.4), Янг ян., 郁风, 1916–2007.4), 杨艳., Беи жинг: Рен мин wен хуэ чу бан ше, 2011. ИСБН 9787020083190. ОCЛC 862798076.
- ↑ Беван, Паул, Пҳ. Д.. А модерн мисcелланй : Шангҳаи cартоон артисц, Шао Хунмеи'с cирcле анд тҳе травелс оф Жаcк Чен, 1926–1938, Бостон, Новембер 6, 2015. ИСБН 9789004307940. ОCЛC 929855787.