Юқоридаги-Мен (олмонча: Üбер-Ич ), шунингдек, супер-эго (инглизча: Супер-эго) Фрейднинг психоанализ назариясига кўра, инсон психикасининг учта таркибий қисмидан бири (Мен ва У билан бирга). Юқоридаги-Мен инсоннинг ахлоқий ва диний муносабатлари, хулқ-атвор нормалари ва ахлоқий тақиқлар учун жавобгардир ва шахсни тарбиялаш жараёнида шаклланади. Юқоридаги-Меннинг вазифалари виждон, ўзини ўзини назорат қилиш ва инсон идеалларини шакллантиришдир.[манба керак].

Супер-Эго соҳасидан инсонга сезги ва илҳомнинг турли шакллари кўринади — фалсафий, бадиий ва илмий; ахлоқий „императивлар“, инсонпарварлик ва қаҳрамонлик ишларига интилиш, алтруизм[1].

Манбалар

  1. ↑ Роберто Ассаджиоли. Психосинтез. Москва: РЕФЛ-бук, 1994 — 314-бет. ИСБН 5-87983-003-9. 

Адабиётлар

  • Суперего // Лаcаниан психоанализ гуруҳининг луғати. — Санкт-Петербург, 2008-йил
  • Супер-И (Wайбаcк Мачине сайтида 2016-06-08 санасида архивланган) // Лейбин В. М. Психоанализ бўйича луғат-маълумотнома. — 2-нашр. — М.: АСТ, 2010.