Юрий Иванович Гулин (1926-йил 6-апрел – 1988-йил 6-июл) – Ишчилар ва деҳқонлар Қизил Армияси аъзоси, Улуғ Ватан уруши қатнашчиси, Совет Иттифоқи Қаҳрамони (1945).

Юрий Иванович Гулин
Таваллуди 6-апрел 1926-йил
Троицкоэ қишлоғи, Мелитопол тумани
Вафоти 6-июн 1988-йил(1988-06-06)
(62 ёшда)
Тошкент, Ўзбекистон ССР, СССР
Қўшин турлари пиёда аскарлар
Хизматдаги йиллари 1944—1946
Унвони Сержант
Жанг/уруш Улуғ Ватан уруши
Мукофотлари

Ҳаёти

Юрий Гулин 1926-йил 6-апрелда Мелитопол туманидаги Троицкое қишлоғида оддий деҳқон оиласида туғилган[1]. У мактабнинг тўққизинчи синфини тугатган, сўнгра Челябинск вилояти, Аргаяш қишлоғидаги „Орггазстрой“да механик бўлиб ишлаган. 1944-йил июл ойида Гулин Ишчи ва деҳқон Қизил Армияси сафига чақирилган. 1945-йил январ ойидан Улуғ Ватан уруши фронтларида 1-Белоруссия фронти 5-ҳужум армияси 89-гвардия милтиқ дивизиясининг 267-гвардия отишма полкида оддий аскар бўлган. У Полшани озод қилиш даврида ўзини кўрсатган[2].

1945-йил 14-январда душман мудофаасини йўқ қилиш пайтида Гулин немис бункерига яқинлашиб, уни портлатиб юборган, кейин биринчи бўлиб душман хандонига кириб, 10 нафар аскар ва офицерни ўлдирган. 17-январ куни Михалов ҳудудидаги Пиликани кесиб ўтиш пайтида ўз бўлинмасида биринчи бўлиб ғарбий қирғоққа ўтиб, душман пулемётининг экипажини йўқ қилган[2].

СССР Олий Кенгаши Президиумининг 1945-йил 27-февралдаги фармони билан „Қўмондонликнинг немис босқинчиларига қарши кураш фронтидаги жанговар топшириқларини намунали бажаргани, кўрсатган жасорати ва қаҳрамонлиги учун“ Юрий Гулин Ленин ордени ва 7710-сонли олтин Юлдуз медали ҳамда Совет Иттифоқи Қаҳрамони унвони билан тақдирланган. Шунингдек, 1-даражали Ватан Уруши ордени ва бир қатор медаллар билан ҳам тақдирланган[2].

1946-йилда сержант унвони билан демобилизация қилинган. Шундан кейин, Тошкентда яшаган. Ўзбекистон ССР Ички ишлар вазирлигида хўжалик ишида ишлаган. 1969-йилда нафақага чиққан. 1988-йил 6-июлда вафот этган ва Тошкентдаги Ҳарбий қабристоннинг Қаҳрамонлар қисмига дафн этилган[3].

Адабиётлар

  • Герои Советского Союза — узбекистанцы. — Таш. 1984.

Манбалар

  1. ↑ „Юрий Иванович Гулин“. www.моунб.ру. Қаралди: 28-ноябр 2023-йил.
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 „Юрий Гулин“ (ру). Герои страны.
  3. ↑ „ГУЛИН ЮРИЙ ИВАНОВИЧ“. www.соотечественники.уз. 2023-йил 28-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 28-ноябр 2023-йил.