Юсуф Болат ( қрим татарча: Yusuf Memet oğlu Bolat, Юсуф Мемет огълу Болат; 1909-йил 16-март, Алушта - 1986- йил 22-октабр, Тошкент ) — совет қрим-татар ёзувчиси, драматург ва публицист, Ўзбекистонда хизмат кўрсатган маданият арбоби.

Юсуф Болат
Асл исми қрим татарча: Yusuf Memet oğlu Bolat, Юсуф Мемет огълу Болат
Таваллуди 16-март 1909-йил
Вафоти 22-октябр 1986-йил(1986-10-22)
(77 ёшда)
Тошкент Ўзбекистон Совет Социалистик Республикаси
Фуқаролиги Sovet Ittifoqi

Биографияси

Юсуф Болат Алушта шаҳрида таваллуд топади. Сўнг қишлоқ мактабини битиради. Ялта татар педагогика техникумида таҳсил олиб, Ялта туман комсомол қўмитасида ишлайди. 1931-йилда у Қрим педагогика институтининг қримтатар тили ва адабиёти факултетига ўқишга киради, кейинчали бу олийгоҳни аспирантурасини битириб чиқади[1] .

Урушлараро даврда Қрим давлат татар драма театри саҳнасида Болатнинг еттита песаси қўйилади. 1937-йилда у СССР Ёзувчилар уюшмаси а’зосига айланади.

1937-йилда Қрим Ёзувчилар уюшмасининг йиғилишида у ўз ма’рузасида, жумладан, Қрим ёзувчиларининг кекса авлоди Совет мамлакати манфаатларига хиёнат қилиб, китобхонларни совет тузумига нисбатан нафрат руҳида тарбиялаётганини айтади. Кейинчалик бир қатор ёзувчилар, жумладан Иргат Қодир ҳибсга олинади.  

Юсуф Болат 1937—1939-йилларда Қрим АССР Ёзувчилар уюшмасининг мас’ул котиби[1], сўнг 1939—1941-йилларда “Совет эдебияти” (“Совет адабиёти”) журнали муҳаррири, 1941-йилдан “ Қизил қирим ” газетаси муҳаррири ўринбосари, 1942-йилдан Москвадаги радио қўмитасида қримтатар радиоэшиттиришларида мас’ул муҳаррири лавозимларида фаолият юритади.

У 1944-йилда Ўзбекистонга сургун қилиниб, у ерда ўқитувчи, сўнгра журналист бўлиб ишлайди. Болат 1961—1984-йилларда "Ленин байроғи" газетасида бўлим мудири, кейин мас’ул котиб, сўнгра муҳаррир ўринбосари бўлади[1] . Бундан ташқари, Ўзбекистонда хизмат кўрсатган маданият арбоби унвонини олади.

Ёзувчи Юсуф Болат 1986-йилда Тошкентда вафот этади.  

Мукофотлари

Ижод фаолияти  

Айрим асарлари:

  • “Қўнғироқлар чалинганда” (“Çаñлар қақıлğанда ”) 
  • “Мен яшашни хоҳлайман” (“Яşамақ истейим”) 
  • "Сўнгги тун" ("Соñки геcе") 
  • "Алим" ("Алим") 
  • "Арза қизи" ("Арзı қıз") 
  • "Тўй давом этмоқда" ("Той девам эте") 
  • Соф юраклар (“Саф Йüреклер”) 
  • "Анифа" ("Анифе")

Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 Абдульвапов Н. „Дом специалистов, в котором в 1930–1940-е гг. жил ряд выдающихся крымскотатарских государственных и культурных деятелей“, . Свод памятников истории, архитектуры и культуры крымских татар. Белгород: КОНСТАНТА, 2018 — 358-бет. ИСБН 978-5-906952-68-4. 

Ҳаволалар