Zatiruxa
Затируха (затирка) – рус таомидир, қўлда тайёрланган лапша билан шўрва. Унли ош билан бир хил[1]. Исм „силтмоқ“, „силмоқ“ феълларидан келиб чиққан. Таомнинг келиб чиқиши ҳақида эртак бор. Бой хонадондаги ишчи нон учун хамир ёргандан сўнг, қўлларини ювмади ва уйига қайтиб келди, у ерда кафтларини бир-бирига ишқалаб, болаларини боқиш учун ҳосил бўлган хамирни қайнатди[2].
Тайёрланиши
Қўлларнинг кафтлари тухум, сут ёки сувга боритилади, кейин унга ботирилади. Шундан сўнг, улар бир пластинка устида бир-бирига ишқаланади. Олинган хамир пеллетлари булонда, сутда ёки сувда қайнатилади. Бошқа ингредиэнтлар: картошка, пиёз ва сабзи, яшил пиёз, майданоз, арпабодиён, дафна япроғи, қора мурч. Гўшт, ёғсиз, қўзиқорин булёнида затирух учун кўплаб рецептлар мавжуд[3][4]. У билан сутли ош ҳам тайёрланади[5].
Манбалар
- ↑ „Похлёбкин В. В. Националниэ кухни наших народов“. 2021-йил 9-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 28-июн.
- ↑ Крестянский суп затируха
- ↑ Наталия Степанова. Пир за копейки. Литрес, 2018. — ИСБН 9795040953447
- ↑ Суп „Затируха“ с курицей (фоторесепт)
- ↑ Суп-затируха молочная
Адабиётлар
- Затирка // Култура питания. Энсиклопедический справочник / Под ред. И. А. Чаховского. — 3-э изданиэ. — Мн.: „Белорусская энсиклопедия имени Петруся Бровки“, 1993. — С. 100. — 540 с. — ИСБН 5-85700-122-6.