Абу Муҳаммад Зиёдат Аллоҳ И ибн Иброҳим ибн ал-Ағлаб (арабча: زيادة الله الأول‎‎‎‎) (838-йил 10-июнда вафот этган) – 817-йилдан то 838-йилда вафотига қадар Ифриқиянинг Ағлабий амири[1]. Унинг ҳукмронлиги даврида Ифриқиядаги амирлар учун кучлироқ назорат ва барқарорликка томон ўзгариш юз берди.

Зиёдат Аллоҳ И
Амир
Ифриқия амири
Салтанат 817 – 838-йил 10-июн
Ўтмишдоши Абдуллоҳ ибн Иброҳим
Давомчиси Абу Иқол ал-Ағлаб ибн Иброҳим
Тўлиқ номи
Абу Муҳаммад Зиёдат Аллоҳ ибн Иброҳим ибн ал-Ағлаб
Уй Ағлабийлар
Отаси Иброҳим ибн ал-Ағлаб

Ҳукмронлиги

Ифриқия устидан мустақил ҳукмдор бўлганига қарамай, Зиёдат Аллоҳ Аббосийлар халифалиги даврида ҳокимлик қилган аввалги ҳукмдорлар дуч келган кўплаб муаммолар билан юзлашди. Зиёдат Аллоҳ Ифриқияда содир бўлган энг йирик жунд (ҳарбий қўшин) қўзғолонига дуч келди, бироқ бу қўзголон ҳудудда содир бўлган энг охирги қўзғолон эди[2]. 824-йилда қўзғолон кўтарилиб, Ифриқиянинг кўп қисми жунд томонидан босиб олинган[2]. Одатда, амирлар бир вақтнинг ўзида ҳам жунд, ҳам берберлар муаммоси билан курашишга мажбур бўлган, натижада бу икки гуруҳ бир-бирининг муаммосини янада оғирлаштирар эди[2]. Аммо Зиёдат Аллоҳ берберлар билан ҳамкорлик муносабатларини йўлга қўйишга муваффақ бўлган бўлиши мумкин. Айнан шу алоқалар орқали у берберларни исёнчиларга қарши курашиш учун жалб қилди[2]. Ушбу иттифоқ унга ҳалокатдан сақланиб қолиш ва ҳокимиятни мустаҳкамлаш имконини берди.

Манбалар

  1. ↑ Фенwиcк (2022).
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Кеннедй (2017).