Zohid Giloniy
Зоҳид Гилоний[а][б] (1218 — 1301) — келиб чиқишига кўра толишлар бўлган эроний сўфий[2][3] ва Гилонда Зоҳидийя сўфийлик тариқатининг асосчиси. Унинг куёви Сафий ад-Дин унинг ўрнини эгаллагач, бу тариқат Сафавийлар тариқати номи билан танила бошлаган[4][5][6][7][8].
Зоҳид Гилоний | |
|---|---|
|
| |
| Шахсий маълумотлар | |
| Таваллуди | 1218 |
| Вафоти |
1301 |
| Дини | Ислом |
| Мазҳаб | Суннат |
| Юриспруденсия | Шофиий |
| Имом | Ашъарий |
Қизининг шогирди Сафий ад-Динга турмушга чиқиши орқали Зоҳид Гилоний Сафавийлар сулоласининг биологик аждоди ҳисобланади.
Ислом энсиклопедиясидаги Минорский ва Элвелл-Саттонга кўра, Шайх Зоҳид мақбараси Ланкарон шаҳри жанубида бир неча мил масофада жойлашган[9]. Бироқ, унга бағишланган яна бир мақбарани Лаҳижан шаҳрида ҳам учратиш мумкин.
Яна қаранг
Изоҳлар
Манбалар
- ↑ Абдüлбаки Гöлпıнарлı, Тüркие'де Мезҳеплер ве Тарикâтлар (Мадҳ'ҳабс анд Тариқат ин Туркей), İнкıлâп Яйıневи, 1997.
- ↑ Боржиан, Ҳабиб; Асатриан, Гарник (Жануарй 2005). "Талиш анд тҳе Талишис (Тҳе Стате оф Ресеарч)". Иран анд тҳе Cауcасус 9 (1): 44. дои:10.1163/1573384054068169. ҳттпс://брилл.cом/виэw/жоурналс/иc/9/1/артиcле-п43_5.хмл.
- ↑ Религиоус Интераcтионс ин Эуропе анд тҳе Медитерранеан Wорлд. Бенжамин Ж. Каплан, Кацуми Фукасаwа. 2017. 279.
- ↑ Тҳе Энcйcлопаэдиа оф Ислāм: 4. cилт, 1. сайı, Брилл, 1934, с. 57: „…Тадж ал-Дин Ибраҳим б. Раwшан Амир б. Бабил б. Шаикҳ Бундâр ал-Курди ал-Санджани оф Гилан…“
- ↑ Энсиклопедиа сежараҳ Ислам, 3. cилт, Пенербит Университи Кебангсаан Малайсиа, 1986, с. 1207: „Сеҳикҳ Заҳид Таж ал-Дин Ибраҳим б. Раwшан Амир б. Бабил б. Шеикҳ Бундâр ал-Курди ал-Санжани …“
- ↑ Доç. Др. Сüлейман Гöкбулут, „İбраҳим Заҳид Гиланî Üзерине Бир İнcелеме“, Сûфî Араşтıрмаларı — Суфи Студиэс, Сайı 13, с. 50
- ↑ Серап Şаҳ, Сафветü'с-Сафâ'да Сафиййüддîн-и Эрдебîлî'нин ҳаятı, тасаввуфи гöрüşлери ве менкибелери, Доктора тези (Wайбаcк Мачине сайтида 2021-01-28 санасида архивланган), Мармара Üниверситеси Сосял Билимлер Энститüсü / Темел İслам Билимлери Анабилим Далı Тасаввуф Билим Далı, İстанбул 2007, с. 30-31, с.66, с.340
- ↑ Şэйх Сəфи Тəзкирəси. Сəфвəтüс-сəфанıн ХВИ əср тüрк тəрcüмəси. Бакı: Нурлан, 2006, с. 135
- ↑ Минорскй & Элwелл-Суттон 1986, с. 657.
Қўшимча ўқиш учун
- Аубин, Жеан (1991). "Шайкҳ Ибрāҳīм Зāҳид Гīлāнī (1218?-1301)". Турcиcа (Леувен: Пеэтерс) 23: 39–53. дои:10.2143/ТУРC.23.0.2014187.
- Баҳадıроğлу, Мустафа (2000). "İБРÂҲİМ ЗÂҲİД-и ГЕЙЛÂНÎ" (Туркиш). ТДВ Ислом ансиклопедияси. 21. Истанбул: ТДВ İслâм Араşтıрмаларı Меркези. 359–360 б. ИСБН 975-3894-48-1. ҳттпс://исламансиклопедиси.орг.тр/ибраҳим-заҳид-и-гейлани.
- Босwортҳ, C. Э., эд (1986). "Ланкоран". Энcйcлопаэдиа оф Ислам. Волуме В: Кҳе–Маҳи (2нд нашри). Леиден: Э. Ж. Брилл. 656–657 б. ИСБН 978-90-04-07819-2. ҳттпс://референcеwоркс.бриллонлине.cом/энтриэс/энcйcлопаэдиа-оф-ислам-2/ланкоран-СИМ_4643.
- Эсфандиар, Маҳмоуд-Реза (2016). Ҳаддад-Адел, Гҳолам-Али. эд (Персиан). Ислом олами энсиклопедияси. 21. Теҳран: Энcйcлопаэдиа Исламиcа жамғармаси. ИСБН 978-600-447022-3. ҳттп://рч.аc.ир/артиcле/Детаилс/14482.
- Йвес Бомати анд Ҳоучанг Наҳаванди,Шаҳ Аббас, Эмперор оф Персиа,1587-1629, 2017, эд. Кетаб Cорпоратион, Лос Ангелес, ИСБН 978-1595845672, Энглиш транслатион бй Азизеҳ Азоди.
- Э. Г. Броwне. Литерарй Ҳисторй оф Персиа. (Фоур волумес, 2,256 пагес, анд тwентй-фиве еарс ин тҳе wритинг). 1998. ИСБН 0-7007-0406-Х
- Жан Рйпка, Ҳисторй оф Ираниан Литературе. Реидел Публишинг Cомпанй. 1968 ОCЛC 460598. ИСБН 90-277-0143-1
- Дерwисче им Ворҳоф дер Мачт. Франз Стеинер Верлаг, Стуттгарт 1993, ИСБН 3-515-05758-7.
| Ислом шахсияти ҳақидаги уşбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. |