Zulbiya
Зулбия ёки Жалеби - келиб чиқиши Ҳиндистон ёки Эфиопия ёки Эрон ёки Туркия деб ҳисобланган ширинлик тури. Одатда бамя ва гошфил билан бирга сотилади. Ушбу турдаги ширинликларнинг асосий таркибий қисмлари орасида биз ёгурт, крахмал ва хамиртурушни эслатиб ўтишимиз мумкин, улар нордон ҳолга келгандан кейин унга қўшилади ва кўтарилади. Зулбия ва бамя кўпинча Рамазон ойида ифторлик пайтида исте’мол қилинади. Ушбу ширинликни ишлаб чиқариш ва исте’мол қилиш Шарқий Осиё, Яқин Шарқ ва Шимолий Африка каби дунёнинг кенг ҳудудларида машҳур.
Тарихи
Зулбия ширинлиги тарихини Ҳиндистонда милодий 1450-йилга бориб тақалади. Носирийлар тарихида Зулбия тилга олинади, у ҳам Носириддиншоҳга совға сифатида олиб келинган. Баъзи шаҳарларда майиз, хурмо каби ширинликлар йўқлиги, бу масаллиқларни бошқа шаҳарларга олиб боришда муаммолар юзага келганлиги, масалан, бу озиқ-овқатларнинг бузилганлиги сабабли, ширинликлар сотиладиган шаҳарларда зулбия ва бомя ишлаб чиқариш кенгайган.[1]