Al-Yuniniy
Қутбиддин Абул-Фатҳ Мусо ибн Муҳаммад ибн Аҳмад ибн Абдуллоҳ ал-Юниний (1242–1326) – суриялик тарихчи ва ҳанбалий фиқҳ мактабининг диний олими. У Сибт ибн ал-Жавзийнинг Миръат уз-замон асарига давом сифатида Зайл Миръат уз-замонни ёзган.
Ҳаёти
Мусонинг туғилган санаси 1242-йил 7-август бўлиб, у Дамашқда дунёга келган[1]. Унинг оиласи насабини Жаъфар ас-Содиқдан деб билган ва аввалига Юнин қишлоғидан бўлган. Шунинг учун унинг нисбаси ал-Юниний бўлган. Отасининг исми Муҳаммад Тақийиддин Абу Абдуллоҳ, онасининг исми эса Зайн ул-Араб бинти Насруллоҳ эди. Дастлабки таҳсилини у Балбак ва Дамашқда олган. 1260-йилда отаси вафот этгач, акаси Али уни ўқишини давом эттириши учун Мисрга юборган. 1275-йилда у ҳаж ибодатини адо этиш учун Маккага борган. 1276–1277-йилларда у Мисрга ташриф буюрган[2].
1281-йилда ал-Юниний бошқа бир олим билан бирга Сурияга мўғуллар истилосига қарши урушга қўшилди[2]. Унинг дўсти Ҳимс жангида ҳалок бўлди[3]. 1289-йил март ойида у Триполидан ўтаётиб, шаҳар қамали ва қулашига гувоҳ бўлди[3]. Ўша йилнинг охирида у Мисрга охирги марта ташриф буюрган[2]. Миср сафарлари давомида у ҳадис илмини ўрганди ва нуфузли шофиий ва маликий олимлари, жумладан, ад-Димёти ва Иззиддин ас-Суламийлардан ижозат (дарс бериш учун рухсатнома) олган[2][4].
1302-йилда унинг акаси ўз кутубхонасида ўлдирилган ва ал-Юниний Балбак ҳанбалийлари шайхи сифатида унинг ўрнини эгаллайди. У оиласининг суфийларга катта ҳурмат билан муносабатда бўлиш анъанасини давом эттирди. Сўнгги йилларида Балбакни камдан-кам тарк этган[2]. У шу ерда 1326-йил 13-сентябрда вафот этган[5]. У ҳаётлигида шуҳрат қозонмаган бўлса-да, бир неча табақот ва таржимайи ҳол асарларида тилга олинган[2]. Улардан энг муҳими – Дамашқ ва Балбакда ундан ҳадис дарс олган аз-Заҳабийники ҳисобланади[6].
Ал-Юнинийнинг Муҳаммад исмли ўғли бўлган. У ҳам ҳанбалийлардан бўлган ҳадис олими эди, бироқ аждодларидек шуҳрат қозонмаган[7]. Унинг қизи эса анча катта ёшли эркак – Мамлуклар маъмуриятида юқори мавқега эга бўлган ва 1276-йилда вафот этган Айбак ал-Искандарий ас-Солиҳи билан турмуш қурган[2].
Асарлари
Ал-Юниний Сибт ибн ал-Жавзийнинг Миръат уз-замон асарига қойил қолган ва ўша асарнинг тўрт жилдли қисқартма нусхасини Мухтасар номи билан тузган. Тахминан 1281-йилда у Сибт ибн ал-Жавзий баён қилган тарихни 1256-йилдан 1311-йилгача етказишни кўзда тутган давомий асар устида иш бошлаган. Бу асар Зайл Миръат уз-замонга айланган[2]. У ўша даврда Айюбийлар, салибчилар ва мамлуклар ҳукмронлик қилган пайтда Сурия тарихига оид асл ва мустақил манба ҳисобланади[8]. Ал-Юниний кўп жиҳатдан ўз кузатувларига таянади, шунингдек, мамлук ҳукмдорлари билан яхши муносабатлари туфайли қўл етказган расмий ҳужжатлардан кенг фойдаланган. У иқтибос келтирган аввалги тарихчиларга қуйидагилар киради: Ибн Халликон, Абу Шама, Ибн Ҳаммавайҳ, ал-Жувайний, Ибн Шаддод, Ибн Абдузоҳир, Ибн Восил, Ибн ал-Муставфий, Ибн ан-Нажжор ва Ибн ал-Адим[2].
Зайлнинг 23 та маълум қўлёзма нусхаси мавжуд бўлиб, улар иккита турли таҳрирда – узун ва қисқа шаклда – етиб келган[2][9]. Зайлнинг ягона замонавий тўлиқ нашри йўқ. 1256–1288-йилларини қамраб олган тўрт жилдни Фритз Кренкоw ва Муҳаммад Мунир аш-Шодилий тайёрлаган ва 1954, 1955, 1960 ва 1961-йилларда Ҳайдарободда Зайл Миръат уз-замон номи билан нашр этилган. 1288–1291-йиллар Антраниг Мелкониан томонидан ёзилган ва 1975-йилда Фрайбург университетида якунланган нашр қилинмаган докторлик диссертацияси – Диэ Жаҳре 1287–1291 ин дер Чроник ал-Йūнīнīсда ёритилган. Ли Гуонинг икки жилдли нашри 1297–1301-йилларни қамраб олади[2][10].
Ал-Юниний Бағдод тарихи – Тарихи Бағдод асарининг муаллифи сифатида кўрсатилади, бироқ бу матн йўқолган. Шунингдек, у отасининг қайнотаси Абдуллоҳ ал-Юниний ва узоқ қариндоши Абдулқодир ал-Жилоний ҳақида ёзилган икки узрли таржимаи ҳолга ҳам ҳисса қўшган бўлиши мумкин. Манақиб Абдулқодир ал-Жилоний ва Абдуллоҳ ибн Усмон ал-Юниний деб номланувчи бу асар ал-Юнинийнинг акасига ҳам нисбат берилади. Сибт ибн ал-Жавзийнинг ал-Жилоний ҳақида жуда қисқа маълумот беришига жавобан, бу асарнинг ёзилишида иккови ҳам иштирок этган бўлиши мумкин[2].
Манбалар
- ↑ Гуо 1998, вол. 1, п. 7.
- ↑ 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 Сублет 2002.
- ↑ 3,0 3,1 Гуо 1998, вол. 1, п. 12.
- ↑ Маҳомедй 2016, с. 15.
- ↑ Гуо 1998, вол. 1, п. 15.
- ↑ Гуо 1998, вол. 1, п. 6.
- ↑ Гуо 1998, вол. 1, пп. 15–16.
- ↑ Гуо 1998, вол. 1, п. 1.
- ↑ Гуо 1998, вол. 1, п. 36.
- ↑ Гуо 1998, вол. 1, п. 5 н28.
Адабиётлар
- Эарлй Мамлук Сйриан Ҳисториограпҳй: Ал-Йūнīнī'с Дҳайл Мирʾāт ал-замāн. Брилл, 1998. 2 жилд.
- Литтле, Доналд Пресграве. Ан Интродуcтион то Мамлук Ҳисториограпҳй: Ан Аналйсис оф Арабиc Анналистиc анд Биограпҳиcал Соурcес фор тҳе Реигн оф ал-малик ан-Нāṣир Муḥаммад ибн Қалāʾūн. Франз Стеинер, 1970.
- Тҳе Реwардс фор Гоод Деэдс: Шайкҳ шараф ал-Дîн 'Абдул Му'мин ад-Димйâтî раҳимаẖуллâҳ (д. 705 А.Ҳ.). Дар Ал-Котоб Ал-Илмияҳ, 2016. ИСБН 9782745176554.
- Петрй, Cарл Ф.. Тҳе Мамлук Султанате: А Ҳисторй. Cамбридге Университети Пресс, 2022.
- Сублет, Жаcқуэлине (2002). "ал-Йūнīнī". ин Беарман, П. Ж.. Энcйcлопаэдиа оф Ислам. Волуме ХИ: W–З (2нд нашри). Леиден: Э. Ж. Брилл. 345–346 б. ИСБН 978-90-04-12756-2. ҳттпс://референcеwоркс.бриллонлине.cом/сеарч?с.қ=ал-Й%C5%АБн%C4%АБн%C4%АБ&с.ф.с2_парент=с.ф.боок.энcйcлопаэдиа-оф-ислам-2&сеарч-го=Сеарч.