Али ибн Кама – Бувайҳий ҳукмдор Рукн уд-Давланинг, шунингдек, унинг ака-укалари Муизз уд-Давла ва Имод уд-Давланинг жияни, Бувайҳийлар давлатининг Жибал минтақасида етакчи шахсга айланган ҳарбий амалдор. Ўзининг дайламий қариндошлари орасида катта ҳурмат-эътиборга сазовор бўлган. 949-йилда Имод уд-Давла вафот этгач, Рукн уд-Давла Али ибн Камани Рай ноиби этиб тайинлаган. Ўзи эса ўғли Адуд уд-Давланинг ҳокимиятини мустаҳкамлаш учун Шерозга йўл олган. Шу орада Сомонийлар вазиятдан фойдаланиб, Рукн уд-Давла тасарруфидаги ҳудудларга бостириб кирдилар ва Али ибн Камани Жибалдан қочишга мажбур этганлар. Тахминан 959-йилда Али ибн Кама билан Зиёрийлар шаҳзодаси Бисотун ўртасида жанг бўлиб ўтган. Жанг Бувайҳийлар ғалабаси билан якунланган. 966-йилда эса Али ибн Кама ва Рукн уд-Давла Хуросондан келган катта миқдордаги ғозийлар қўшинини тор-мор этганлар. Рукн уд-Давла 976-йилда вафот этгач, унинг ўрнини ўғли Фахр уд-Давла эгаллаган. У эса Али ибн Камани қатл эттирган.

Манбалар

Адабиётлар