„Де троубадоур“ („Трубадур“) — нидерландиялик хонанда Леннй Куҳр томонидан ижро этилган қўшиқ. Таронанинг мусиқасини Давид Ҳарцема, матнини эса Леннй Куҳрнинг ўзи ёзган. Ушбу композиция Мадридда бўлиб ўтган „Эуровисион қўшиқ танлови“да Нидерландия шарафини ҳимоя қилган ва ғолибликни қўлга киритган тўртта қўшиқдан бири бўлган. Леннй Куҳр ушбу таронани олтита тилда — нидерланд, инглиз, франсуз, немис, испан ва италян тилларида ижро этган.

„Де троубадоур“
Леннй Куҳр сингли
Б томон „Маис нон, Монсиэур“
Чиқарилган санаси 1969-йил
Ёзилган санаси 1969-йил
Давомийлиги 3:26
Лейбл Пҳилипс
Леннй Куҳр сингллари хронологияси
„Морген“ „Де троубадоур“ „Wатерман“
Оффиcиал перформанcе видео
"Де троубадоур" ЁуТубеда

Тарихи

Яратилиш тарихи

„Де троубадоур“ қўшиғининг мусиқасини Давид Ҳарцема, матнини эса Леннй Куҳрнинг ўзи ёзган. Ушбу баллада ҳам мусиқий жиҳатдан, ҳам мазмунан халқ қўшиқлари анъаналаридан илҳомланиб яратилган. Қўшиқда ўрта асрлар бахшиси ҳақида ҳикоя қилинади ва унинг мусиқаси тингловчиларга қандай таъсир кўрсатиши тасвирланади[1].

Эуровисион

Леннй Куҳр „Натионаал Сонгфестивал“ саҳнасида.

1969-йил 26-февралда Леннй Куҳр ижросидаги „Де троубадоур“ таронаси „Натионаал Сонгфестивал“ танловининг 13-мавсумида иштирок этди. Ушбу миллий саралаш босқичи Эуровисион қўшиқ танловининг 14-мавсумида Нидерландия шарафини ҳимоя қиладиган қўшиқ ва ижрочини аниқлаш мақсадида „Недерландсе Телевисиэ Стичтинг“ (НТС) телекомпанияси томонидан ташкил этилган эди. Қўшиқ ушбу танловда ғолиб чиқди ва Эуровисионда Нидерландия шарафини ҳимоя қиладиган бўлди[2]. Леннй Куҳр ушбу таронани олтита тилда куйлаган: нидерланд тилида, инглизча „Тҳе Троубадоур“, франсузча „Ле троубадоур“, немисча „Дер Троубадоур“, италянча „Ун cантасториэ“ ҳамда испанча „Эл тровадор“ номлари остида ижро этган[1].

1969-йил 29-мартда Мадриднинг „Театро Реал“ театрида Эуровисион қўшиқ танлови бўлиб ўтди. „Телевисиóн Эспаñола“ (ТВЕ) телекомпанияси бошчилигида ташкил этилган ушбу мусобақа бутун қитъа бўйлаб жонли эфирда намойиш этилди. Танлов кечасида Леннй Куҳр „Де троубадоур“ таронасини саккизинчи рақам остида ижро этди. У Буюк Британия вакили Лулу ижросидаги „Боом Банг-а-Банг“ қўшиғидан кейин ва Швеция вакили Томмй Кöрберг ижросидаги „Жудй, мин вäн“ таронасидан олдин саҳнага чиқди. Нидерландия вакилининг жонли оркестр жўрлигидаги чиқишига Франс де Кок дирижёрлик қилди[3].

Овоз бериш жараёни якунига кўра, ушбу тарона 18 балл тўплади. Бу Испания вакили Саломé ижросидаги „Виво cантандо“, Франсия вакили Фрида Боccара ижросидаги „Ун жоур, ун энфант“ ҳамда Буюк Британия вакили Лулу ижросидаги „Боом Банг-а-Банг“ қўшиқлари билан бир хил натижа эди. Ўша пайтда ғолибни аниқлаш бўйича қўшимча мезонлар мавжуд бўлмагани сабабли, тўртала мамлакат ҳам тенг ҳуқуқли ғолиб деб эълон қилинди[4][5]. 1968-йилги танловда Нидерландия сўнгги ўринни бўлишиб олган эди. Шундай қилиб, мамлакат бор-йўғи бир йил ичида (тенг баллар билан) охирги ўриндан (тенг баллар билан) биринчи ўринга кўтарилиб, ноёб кўрсаткични қайд этди.

Натижалар ва кейинги воқеалар

„Де троубадоур“ таронаси Куҳрнинг „Леннй Куҳр“ номли студиявий албомига киритилган. Танловдан беш йил ўтгач, хонанда ушбу таронани қайта ишланган нидерландча матн билан ижро этди ва унга „Де генераал“ („Генерал“) деб қайта ном берди. Ушбу талқин Нидерландия миллий футбол терма жамоаси мураббийи Ринус Мичелсга бағишланган бўлиб, футболчилар уни айнан шу тахаллус билан чақиришар эди. 1981-йил 22-августда Мйсен шаҳрида Эуровисионнинг 25 йиллигига бағишлаб ўтказилган „Сонгс оф Эуропе“ юбилей шоусида Куҳр ўз таронасини қайта ижро этди[6]. 2021-йил 22-майда Эуровисион қўшиқ танловининг финал босқичида намойиш этилган „Роcк тҳе Рооф“ шоусида Леннй Куҳр ҳам иштирок этди. У саҳна кўринишида ўзининг „Де троубадоур“ таронасини роппа-роса 52 йил аввалги ғалабали чиқишида кийган кўйлагида ижро этди.

Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 „Де троубадоур - лйриcс“. Тҳе Диггилоо Тҳруш.
  2. ↑ „Дутч Натионал Финал 1969“. натфиналс.50wебс.cом.
  3. ↑ „Эуровисион Сонг Cонтест 1969“. Эуровисион Сонг Cонтест. 29 Марч 1969. ТВЕ / ЭБУ.
  4. ↑ „Оффиcиал Эуровисион Сонг Cонтест 1969 сите“. Эуровисион Сонг Cонтест.
  5. ↑ Глейзе, Жеан-Франçоис (2011-01-10). "Л'импаcт ду воисинаге гéограпҳиқуэ дес пайс данс л'аттрибутион дес вотес ау Cонcоурс Эуровисион де ла Чансон". Cйбергео. дои:10.4000/cйбергео.23451. ИССН 1278-3366. 
  6. ↑ „Сонгс оф Эуропе“. Эуровисион Сонг Cонтест. 22 Аугуст 1981. НРК / ЭБУ.