Erigona
Erigona (qadimgi yunoncha: Ἠριγόνη) — qadimgi yunon mifologiyasidagi personaj[1].
Ikariyaning qizi[2], Stafilning onasi.

Dionis uni yoʻldan urgan[3]. Dionis Erigonaning sevgilisiga tok, otasiga esa meshda sharob berdi. Uning otasi birinchi marta sharobni tatib koʻrib, Ikariy ularga zahar berdi deb oʻylagan mast afinalik choʻponlar tomonidan oʻldirilganda, Erigone oʻzini daraxtga osib qoʻygan[4] va oʻlim toʻshagida yotganida otasining qotillari topilmaguncha Afinaning barcha qizlari ham shunday oʻlim topishini tilagan. Tilak ijobat boʻlib, maʼbudlar aqlini olgan afinalik qizlar oʻz joniga qasd qilgan, Erigonani esa oʻlimidan soʻng Zevs Sunbula yulduz turkumiga aylantirgan[5]. Eratosfenning elegiyasi unga bagʻishlangan (parchalari saqlanib qolgan).
Har yili Afinada Anfesteriya vino festivali boʻlib oʻtadi, unda Ikariya va Erigona qahramonlardek sharaflanadi. Bayramning ikkinchi kuni, Xoes («Χόες», „koʻzalar kuni“) kunining oxirida qizlar argʻimchoq uchishadi, balandga osilgan argʻimchoqqa gullardan falloslar ham ilishadi. Argʻimchoq uchish Aletida[6] („daydi“) yoki Ayora[7] (qadimgi yunoncha: Ἐώρα „arqon“, Αἰώρα „belanchak“)[8] deyilgan.
1876-yilda kashf etilgan asteroid (163) Erigona nomi bilan atalgan.
Manbalar
- ↑ „Erigona“, Mifы narodov mira : V 2 t, 2-e izd., M.: Izdatelьstvo malogo predpriyatiya «Ostankino», 1992 — 666-bet. ISBN 5-85270-072-X.
- ↑ Psevdo-Apollodor. Mifologicheskaya biblioteka III 14, 7
- ↑ Ovidiy. Metamorfozi. VI 125
- ↑ Nonn. Deyaniya Dionisa. XLVII, 222
- ↑ Gigin. Mifi 130; Gigin. Astronomiya. II 25, 2
- ↑ Serviy. Kommentariy k „Georgikam“ Vergiliya II 389 // Kommentariy D. O. Torshilova v kn. Gigin. Mifы, 2-e izd., ispr., Antichnaya biblioteka, Aleteyya, 2000 — 162-bet. ISBN 5-89329-198-0. ; Perviy Vatikanskiy mifograf I 19
- ↑ ΜΟΥΣΕΙΟΝ : Professoru Aleksandru Iosifovichu Zaytsevu ko dnyu semidesyatiletiya. Sbornik statey. Izdatelьstvo Sankt-Peterburgskogo Universiteta, 1997 — 49-bet. ISBN 5-288-01652-6.
- ↑ Kerenьi, Karl. Dionis : proobraz neissyakaemoy jizni. M.: Nauchno-issledovatelьskiy tsentr «Ladomir», 2007 — 108-bet. ISBN 978-5-94451-044-0.