Gamilkar Barka
Gamilkar Barka (miloddan avvalgi 228-yilda vafot etgan) – karfagenlik sarkarda va davlat arbobi. Gannibal, Gasdrubal va Magon Barkalar, Gamilkar Barkaning farzandlari.
| Gamilkar Barka | |
|---|---|
 | |
| Taxallus(lar)i | Barka (chaqmoq) |
| Tavalludi |
miloddan avalgi 275-yil Karfagen |
| Vafoti |
miloddan avalgi 228-yil Ispaniya |
| Fuqaroligi | Karfagen |
| Bolalari | Gannibal, Gasdrubal Barka |
Gamilkar miloddan avvalgi 247–241-yillarda boʻlib oʻtgan Birinchi Puni urushi davrida Sitsiliyada harbiy harakatlarga boshchilik qilgan, biroq urushda burilish yasay olmagan. Miloddan avvalgi 241-yilda Rim bilan tinchlik shartnomasini tuzib, Karfagenning harbiy salohiyatini saqlab qolishga muvaffaq boʻlgan. Miloddan avvalgi 240–238-yillarda yollanma askarlar qoʻzgʻolonini bostirishga rahbarlik qilgan, soʻng Afrikaning Karfagen hududi sohillarida nazoratni tiklagan. Miloddan avvalgi 237-yilda Ispaniyaga qoʻshin tushirgan. Toʻqqiz yillik urushlar davomida u ushbu mamlakatning katta qismini zabt etgan va bu hududda deyarli cheklanmagan hokimiyatni oʻz qoʻliga olgan. Miloddan avvalgi 228-yilda iberlar bilan jangda halok boʻlgan.
Gamilkar Rimning murosasiz dushmani hisoblangan va bu dushmanlik, uning oʻgʻillari hukmronligi davrlarida ham davom etgan. Ularning kattasi – Gannibal – Ikkinchi Puni urushini boshlab, rimliklarga bir qator ogʻir magʻlubiyatlar yetkazgan.
Ism etimologiyasi
Gamilkar ismi finikiya tilida unli harflarsiz – Ḥmlqrt shaklida yozilgan. Bu Melkartning akasi maʼnosini anglatuvchi Finikiyada keng tarqalgan ism. Barka laqabi finikiycha brq yoki baraq soʻzidan kelib chiqqan boʻlib, „chaqmoq“ degani va shu bois ellinlar dunyosida keng tarqalgan Keravn laqabiga toʻgʻri keladi. Ehtimol, Gamilkar bu laqabni Birinchi Puni urushi paytidagi taktikasi uchun olgandir[1]. Boshqa bir qarashga koʻra esa, bu laqab u mansub boʻlgan urugʻga xos boʻlgan[2].
Yana qarang
Manbalar
- ↑ Gabrielь R. 2012, S.20.
- ↑ Rodionov E. 2005, S.124.
Adabiyotlar
- Birlamchi manbalar
- Appian Aleksandriyskiy. Rimskaya istoriya. SPb.: Aleteyya, 2004. ISBN 5-89329-676-1.
- Valeriy Maksim. Andoza:Np5. SPb.: Izdatelьstvo SPbGU, 2007. ISBN 978-5-288-04267-6.
- Diodor Sitsiliyskiy. „Istoricheskaya biblioteka“. Sayt «Simposiy». Qaraldi: 2015-yil 18-sentyabr.
- Ioann Zonara. Epitome historiarum. Leipzig: Leipzae, 1869.
- Korneliy Nepot. „O velikix inozemnыx polkovodtsax“. Gamilьkar. Sayt «Istoriya Drevnego Rima». Qaraldi: 2015-yil 18-sentyabr.
- Tit Liviy. Istoriya Rima ot osnovaniya goroda. M.: Nauka, 1991. ISBN 5-02-008951-6.
- Pavel Oroziy. Istoriya protiv yazыchnikov. SPb.: Izdatelьstvo Olega Abыshko, 2004. ISBN 5-7435-0214-5.
- Polibiy. Vseobщaya istoriya. M.: AST, 1994 — 768-bet. ISBN 5-02-028227-8.
- Mark Tulliy Tsitseron „Ob obyazannostyax“, . O gosudarstve. O zakonax. O starosti. O drujbe. Ob obyazannostyax. Rechi. Pisьma. M.: Mыslь, 1999. ISBN 5-244-00917-6.
- Yustin. Epitoma sochineniya Pompeya Troga. SPb.: Izdatelьstvo SPbGU, 2005. ISBN 5-288-03708-6.
- Ikkilamchi manbalar
- Burian J.. Hannibal, Praha, 1967. ISBN 510-21-8.5.
- Seibert J.. Hannibal, Darmstadt, 1993. ISBN 3-534-12029-9.
- Gabrielь R.. Gannibal. Voennaya biografiya velichayshego vraga Rima, Memorialis. M.: Tsentrpoligraf, 2012. ISBN 978-5-227-03130-3.
- Korablyov I.. Gannibal. M.: Nauka, 1981.
- Lanselь S.. Gannibal, Jiznь zamechatelьnыx lyudey. M.: Molodaya gvardiya, 2002. ISBN 5-235-02483-4.
- Mishulin A.. Antichnaya Ispaniya. M.: Izdatelьstvo AN SSSR, 1959.
- Rodionov E.. Punicheskie voynы. SPb.: SPbGU, 2005. ISBN 5-288-03650-0.
- Tsirkin Yu.. Istoriya drevney Ispanii. SPb.: SPbGU, 2011. ISBN 978-5-8465-1009-8.