Georgiy Grigoryev
Georgiy Vasilyevich Grigoryev (1898-yil[1], Samarqand[1] – 1941-yil 27-dekabr[1], Leningrad[1]) – sovet arxeologi[2], Oʻrta Osiyo boʻyicha mutaxassis[1].
| Georgiy Grigoryev | |
|---|---|
| Tavalludi |
1898-yil |
| Vafoti |
27-dekabr 1941-yil (43 yoshda) Leningrad, RSFSR, SSSR |
| Fuqaroligi |
|
| Taʼlimi | Sankt-Peterburg davlat universiteti |
| Kasbi | Arxeolog |
Biografiyasi
1898-yilda Samarqandda tugʻilgan[1].
1917-yilda Samarqand erkaklar gimnaziyasini tamomlagan. Turkiston Sharq instituti (TVI, 1922—1923), Oʻrta Osiyo davlat universiteti (SAGU, 1927—1928), Leningrad davlat universiteti (LGU, 1928—1930)da tahsil olgan. Leningrad davlat universitetining arxeologiya va muzeyshunoslik fakultetini tamomlagan[1].
1929-yildan – Davlat moddiy madaniyat tarixi akademiyasi (GAIMK) ilmiy xodimi. 1931-yil mart oyidan boshlab u Rossiya muzeyining etnografiya boʻlimida oʻrindoshlik asosida ishlagan[1].
U S. N. Bikovskiy, F. V. Kiparisov va A. G. Prigojin boshchiligidagi GAIMKda norozilikka qarshi namoyishlarida qatnashgan. G. V. Grigoryevning „Madaniy oʻsimliklarning kelib chiqish markazlari masalasi toʻgʻrisida“ risolasi (1932)[3]mashhur[1][4][5]. Ushbu risola nashr etilgandan soʻng Vavilovning xorijdagi ekspeditsiyalari bilan sayohatlari toʻxtatilgan[5].
GAIMKda „Pokrovskiy maktabi“ magʻlubiyatidan soʻng (1936-yil 16-avgustda F. V. Kiparisov hibsga olingan)[1].
1934—1937-yillarda Qovunchi-tepa manzilgohida qazishma ishlarini olib borib, Qovunchi madaniyatini kashf etgan[6].
1936—1940-yillarda Tali-Barzuda[1] qazishma ishlari olib borilgan[7]. G. V. Grigoryev Tali-Barzu manzilgohini (Samarqanddan 6 km janubda[7]) oʻrganish chogʻida, miloddan avvalgi II-I asrlar haqida maʼlumotlar topgan[8].
1941-yil 8-sentyabr[9] Leningrad blokadasi boshlangan kunda u nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilgan.
1941-yil kuzida Georgiy boshqa arxeologlar bilan birgalikda xandaq qazishga yuborilgan. 7-noyabr kuni u magʻlubiyatda ayblanib hibsga olingan. 58-10, RSFSR Jinoyat kodeksining 2-qismi („Sovetlarga qarshi tashviqot“). Mudofaa istehkomlarini qurishda ishtirok etayotganida shunday iborani aytgan: „Bularning barchasi behuda, tez orada hammamiz ochlikdan oʻlamiz“. U 27-dekabrda Leningrad viloyatidagi NKVDning ichki qamoqxonasida vafot etgan (Leningrad, Voinova koʻchasi, 25). Qamoqxona shifokori charchoq tufayli yurak falaji tashxisini qoʻygan. Ayblanuvchining vafotidan keyin ish yuritish tugatildi. Denonsatsiya muallifi Yevgeniy Yuriyevich Krichevskiy (1910—1942) G. V. Grigoryevning hamkasbi boʻlib, blokadada vafot etgan[10]. Urushdan keyin rasman G. V. Grigoriyev blokada qurbonlari qatoriga kiritilgan[9]. Uning bir qancha asarlari vafotidan keyin hamkasblari tomonidan nashr etilgan.
Manbalar
- ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 Lyudi i sudьbы : Biobibliograficheskiy slovarь vostokovedov-jertv politicheskogo terrora v sovetskiy period (1917-1991).
- ↑ „Fond 13. Grigorьev Georgiy Vasilьevich (1898–1941), arxeolog, sotrudnik Instituta istorii materialьnoy kulьturы AN SSSR“. Institut istorii materialьnoy kulьturы RAN. 2022-yil 26-sentyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2022-yil 26-sentyabr.
- ↑ Grigorьev 1932.
- ↑ Nikolay Vavilov.
- ↑ 5,0 5,1 Istoricheskie zapiski : nauchnыe trudы istoricheskogo fakulьteta VGU. Vыp. 15.
- ↑ Georgiy Grigoryev in the Great Soviet Encyclopedia, 1969–1978 (Russian)
- ↑ 7,0 7,1 Georgiy Grigoryev in the Great Soviet Encyclopedia, 1969–1978 (Russian)
- ↑ Istoriya tadjikskogo naroda. Moskva: Izd-vo vost. lit., 1963.
- ↑ 9,0 9,1 Grigorьev 1946.
- ↑ „Krichevskiy Evgeniy Yurьevich“. Biografika SPbGU. Sankt-Peterburgskiy gosudarstvennыy universitet. 2022-yil 26-sentyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2022-yil 26-sentyabr.