Grigoriy Poletayev
Yepiskop Grigoriy (dunyoviy ismi Lev Ivanovich Petrov-Poletayev; 1831-yil, Nijniy Novgorod viloyati, Sergach tumani, Lyapnya qishlogʻi – 1914-yil 29-mart, Novospasskiy monastiri[1]) – birinchi rus pravoslav cherkovi, Toshkent, Omsk, Semipalatinsk shaharlari yepiskopi[2].
| Grigoriy Poletayev | |
|---|---|
|
| |
| Tavalludi |
1831-yil Nijniy Novgorod viloyati, Sergach tumani, Lyapnya qishlogʻi |
| Vafoti |
29-mart 1914-yil Novospasskiy monastiri |
| Kasbi | Yepiskop |
| Faoliyat yillari | 1891—1895 |
Grigoriy Poletayev yepiskop Venediktning (Plyaskin) ona tomonidagi katta amakisi hisoblanadi[3].
Hayoti
1831-yilda (boshqa maʼlumotlarga koʻra 1826-yilda) Nijniy Novgorod viloyatida xizmatchi oilasida tugʻilgan. Nijniy Novgorod diniy seminariyasini va 1854-yilda Qozon diniy akademiyasini tamomlagan. Akademiyani tugatgach, u oʻsha akademiyaning Sankt-Peterburg kafedrasida oʻqituvchi boʻlib qoldi. Muqaddas kitoblar va ibroniy tilidan dars bergan.
1854-yil 10-oktyabrda u rohib boʻldi va 21-noyabrda u ieromonk unvoniga sazovor boʻldi. 1855-yil 27-oktyabrda unga ilohiyot magistri darajasi berildi va akademiya bakalavri darajasi tasdiqlandi. 1857-yil 5-iyuldan akademiya inspektori yordamchisi boʻldi. Akademiyadagi xizmati davomida u muqaddas cherkov otalarning koʻplab asarlarini yunon tilidan tarjima qilgan.
1865-yil 23-yanvarda u Qozon akademiyasining favqulodda professori etib tayinlandi. 1867-yil 3-aprelda u Ufa diniy seminariyasi rektori etib tayinlandi va arximandrit darajasiga koʻtarildi. 1869-yil 5-sentyabrda u maʼnaviy-maʼrifiy xizmatdan boʻshatildi. 1872-yil 19-yanvardan Vladimir diniy seminariyasi oʻqituvchisi. 1877-yil 27-apreldan Irkutsk diniy seminariyasi rektori boʻldi. 1888-yil 26y-anvardan Sankt-Peterburg senzura qoʻmitasining aʼzosiga aylangan. 1891-yil 3-fevralda u Sankt-Peterburgda Litva yeparxiyasi vikarisi Kovno yepiskopi etib tayinlandi.
1892-yil 22-noyabrdan Turkiston va Toshkent yepiskopi boʻlgan. Uning saʼy-harakatlari bilan Turkistonga mahalliy ruhoniylarning yangi aʼzolari yetib kelishdi.
U Qirgʻizistonda mavjud butparastlar oʻrtasida missiya tashkil etishga urinib koʻrdi, biroq bu tashabbus general-gubernator Vrevskiyning farmoni bilan toʻxtatildi.
1895-yil 18-fevraldan Omsk va Semipalatinsk yepiskopi boʻlgan. 1895-yil 27-mayda (8-iyun) Omskga kelgan[4].
1906-yilda Qozon diniy akademiyasining faxriy aʼzosi etib saylandi.
U 1914-yil 15-martda vafot etdi va Moskva Novospasskiy monastiriga dafn qilindi.
Adabiyotlar
- Juk A. V. Istoriya Omskoy tserkvi. Biograficheskiy spravochnik. — Omsk, 2007.
- Golubtsov S. V. Istoriya Omskoy eparxii: obrazovanie Omskoy eparxii. Predstoyatelьstvo Preosvyaщennogo Grigoriya na Omskoy kafedre (1895—1900 gg.) — Omsk : Poligraf, 2008. — 166 s. — ISBN 978-5-86747-035-7
- Golubtsov S. V. Omskaya eparxiya. Nachalo: nauchnaya monografiya. — Omsk : Poligraf, 2016. — 302 s. — ISBN 978-5-86747-068-5 — 500 ekz.
- Babura N. I. Putь uchitelьstva i uchenichestva episkopa Grigoriya (Poletaeva) // Vestnik Omskoy Pravoslavnoy Duxovnoy Seminarii. — 2022. — № 1 (12). — S. 81-89.
Manbalar
- ↑ po drugim dannim 1826
- ↑ „GRIGORIY (POLETAEV) - Drevo“. www.drevo-info.ru. 2024-yil 15-aprelda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 27-noyabr 2023-yil.
- ↑ „VENEDIKT“. 2012-yil 7-iyulda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2011-yil 16-mart.
- ↑ „Arxivirovannaya kopiya“. 2012-yil 20-iyulda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2011-yil 16-mart.