Чтоб всякий ведал, как я названа,
                      Я - Лия, и, прекрасными руками
                      Плетя венок, я здесь брожу одна.

                      Для зеркала я уберусь цветами;
                      Сестра моя Рахиль с его стекла
                      Не сводит глаз и недвижима днями.

                      Ей красота её очей мила,
                      Как мне - сплетенный мной убор цветочный;
                      Ей любо созерцанье, мне - дела

Данте Алигери, „Божественная Комедия“,

Чистилищэ, песня ХХВИИ :100-108

Леа (италянча Лиа) — 1542-йилда Папа Юлий ИИ қабри учун Микеланжело томонидан яратилган Ёқубнинг биринчи хотини, Роҳиланинг синглиси Леанинг мармар ҳайкали. „Леа“ „Моисеа“ нинг чап томонидаги уяга жойлаштирилган.

Тавсифи

Уилям Уоллеснинг сўзларига кўра, Леа „ўйчан олижаноб, сокин улуғворликка тўла“[1]. У чап қўлида одамларнинг ҳаракатларини кузатиш учун ойнани, ўнг қўлида эса ҳаёт давомида инсоний фазилатларни, ўлимдан кейин эса уларни улуғлашни ифодаловчи гуллар гулчамбарини ушлаб туради[2]. Эрик Скиглианонинг таъкидлашича, Лия жуда „ҳаётий“ ва унинг оёқлари (…) ерга маҳкам ёпишган ва қориннинг пастки  соҳасидаги тўпланган бурмалар Библиядаги Леанинг серфарзандлигини уфодалайди, чунки у Ёқубга олти ўғил туғиб берган[3].

Библияда опа-сингиллар Роҳила ва Леа бир-бирига қарама-қаршидир, бу уларни аллегорик шахслар деб ҳисоблаш имконини беради:

Леанинг ко'злари яхши ко’рмас эди, лекин Роҳиланинг ко’риниши жуда чиройли ва унинг юзи ҳам жуда го’зал эди.29:17

Леа „фаол ҳаёт“ (лат. Вита аcтива) рамзидир, чунки Данте уни шундай тасвирлаган. Рейчел ва унинг катта синглиси[4][5] Леанинг яратилишига асос ҳисобланган, булар, „фаол“ Жулиано ва „мулоҳаза юритувчи“ Лорензо деъ Медиcилардир[6].

Манбалар

  1. ↑ Wиллиам Э. Wаллаcе. Тҳе Треасурес оф Мичелангело, п. 46
  2. ↑ „Лия - «Жизнь Деятельная» (1545)“. 2013-йил 19-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 21-июн.
  3. ↑ Эриc Сcиглиано, Мичелангелўс Моунтаин, п. 294
  4. ↑ „Лия - «Жизнь Деятельная» (1545)“. 2013-йил 19-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 21-июн.
  5. ↑ Эрпел Фриц, Микеланджело, с. 15
  6. ↑ Эриc Сcиглиано, Мичелангелўс Моунтаин, п. 294

Ҳаволалар