Leonid Aronzon
Леонид Лвович Аронзон (1939-йил 24-март, Ленинград – 1970-йил 13-октябр, Ғазалкент) – рус шоири.
| Леонид Аронзон | |
|---|---|
| Таваллуди |
24-март 1939-йил |
| Вафоти |
13-октябр 1970-йил Ғазалкент, Тошкент вилояти, ЎзССР, СССР |
| Фуқаролиги |
|
| Фаолият йиллари | 1955–1970 |
Биография
Леонид Лвович 1939-йил 24-мартда Ленинградда Могилёвдан келган муҳожирлар, қурилиш муҳандиси Лев Моисеевич Аронзон (?–1975) ва шифокор Ҳана Хаимовна (Анна Эфимовна) Аронзон (қизлик фамилияси Геллер, 1902–1989), оиласида таваллуд топган[1]. Отаси Лев Аронзон Могилёвда мактабни тугатгандан сўнг, Ленинград қурилиш институтини ҳамда кўприклар ва туннелларни лойиҳалаш бўйича ихтисослашган Москва олий технил институтини тамомлаган. Онаси, Могилёв савдогари Хаим Неухович Геллернинг қизи ва раввинларнинг набираси бўлган[2]. Ҳана И. И. Мечников номидаги Ленинград давлат тиббиёт билимлари институтини тамомлаган[3]. Ота-онаси 1926-йилда Ленинградда турмуш қуришган. Оиласи 2-Совет кўчасида, 27-уйда яшаган[4].
1941-йил июл ойининг охирида Лев Моисевич ва ўғллари Леонид ва Виталий Бутуниттифоқ дизайн алюминий-магний институти „Гипроалуминий“ билан бирга Лёнвага эвакуация қилинган[5][6]. Онаси, ўша пайтга қадар ҳарбий шифокор, тиббий хизмат маёри бўлган[7] ва қамалда бўлган Ленинградда қолган. Ҳана Хаимовна Ленинград ва Волхов фронтларидаги дала госпиталларида хизмат қилган, кейинчалик Ленва ва Дедюхин эвакуация касалхоналарида бошлиқ бўлиб ишлаган[8]. 1944-йил Ленинградда Қизил Юлдуз ордени билан тақдирланган (1945)[9]. 1944-йил август ойининг охирида Леонид ва унинг укаси Ленинградга онасининг ёнига қайтиб келишган.
Леонид Лвович 1957-йилда 167-сонли ўрта мактабни ва 1963-йилда Ленинград педагогика институтини тамомлаган (аввал Биология ва тупроқ факултетида ўқиган, кейин филология факултетида ва 1959-йилда институтнинг сиртқи бўлимида таҳсил олган). Леонид ўқиш пайтида бўлажак рафиқаси Рита Моисеевна Пуришинская (1935–1983) билан танишган ва у билан 1958-йил 26-ноябрда турмуш қурган. 1960-йилда оёғида остит касаллиги бўлганлиги туфайли етти ой касалхонада ётган, шундан сўнг ногирон бўлиб қолган. У кечки мактабда дарс берган ва пул топиш учун илмий-оммабоп филмлар учун ссенарийлар ёзган. Аронзон 1960-йилларнинг бошларида Иосиф Бродский билан мулоқот қилган (1960-йилда унга геология-қидирув экспедициясида ишга киришда ёрдам берган), 1965-йилда Владимир Эрл ва Малая Садоваянинг бошқа шоирлари билан танишган ҳамда Михнов-Войтенко ва А. Алцҳулер билан дўстлашган. 1960–1970-йилларда кучли депрессиядан азият чеккан.
Расмий маълумотларга кўра, Леонид Лвович Ўрта Осиёга сафари чоғида ов милтиғи билан ўзини отган. Бироқ, патологик текширув натижаларига кўра, бу бахциз ҳодиса бўлганлигини кўрсатади. У Ғазалкентдаги шифохонада вафот этган.
Манбалар
- ↑ „Пробудим воспоминания (из книги «Без гнева и пристрастий). Виталий Аронзон. Заметки по еврейской истории, №7“. литбоок.ру. Қаралди: 2023-йил 20-ноябр.
- ↑ Один дед матери, Неух Геллер, бил раввином в Могилёве, другой – Михл Рабкин – в Старобихове. Её отес, купес 2-й гилдии Хаим Неухович Геллер, бил занят в оптовой торговле рибой.
- ↑ „Виталий Аронзон: Пробудим воспоминания (из книги «Без гнева и пристрастий»)“. 2019-йил 30-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 24-ноябр.
- ↑ „Аронзон Леонид. Собрание произведений (в 2-х томах)“. 2021-йил 17-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 24-ноябр.
- ↑ „Лев Моисеевич Аронзон в эвакуационных списках (1942)“. 2021-йил 16-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 24-ноябр.
- ↑ „Леонид Аронзон в эвакуационных списках (музей Яд Вашем, Иерусалим)“. 2021-йил 16-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 24-ноябр.
- ↑ „А. Е. Аронзон на сайте «Подвиг народа»“. 2010-йил 14-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 24-ноябр.
- ↑ „Наградной лист“. 2010-йил 14-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 24-ноябр.
- ↑ „Предоставление к ордену Красной Звезды“. 2010-йил 14-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 24-ноябр.