Muhammad Sodiq Ardistoniy
Муҳаммад Содиқ Ардистоний (1721-йилда вафот этган) – Сафавийлар давридаги эронлик шиа файласуфларидан бири[1].
Ҳаёти
Ҳенрй Cорбиннинг сўзларига кўра, Ардистоний фожиавий даврда, яъни Шоҳ Султон Ҳусайн ҳукмронлик қилган пайтда яшаган. Унинг ҳаёти даври Афғонлар томонидан Исфаҳон шаҳрининг қамал қилиниши билан бир вақтга тўғри келган[2].
Ишлари
Ардистонийнинг ислом фалсафасида иккита асосий асари бор. асосий асари „Ҳикма содиқия“ (муаллифнинг шахсий фалсафаси)[3]. Бу китоб Ардистонийнинг шогирдларидан бири Мулла Ҳамза Ғилоний томонидан ёзилган. Шунингдек, у „Китоб аш-шифо“ луғати ва Қур’он сурасига баъзи шарҳлар берган.
Фалсафий қарашлари
Ардистоний, худди мулла Садра сингари, Авиценна ва унинг қарашларини танқид қилган. У Мулла Садрага эргашиб, тасаввур қобилиятини номоддий деб ҳисоблаган[4]. Ҳенрй Cорбиннинг сўзларига кўра, Ардистоний умумий руҳнинг тана билан ўзаро алоқасини тушунтиришда қийинчиликларга дуч келган. Шубҳасиз, Ардистоний бу муаммони тажалли ёки илоҳий зуҳур тушунчаси орқали ҳал қилишга уринган[5].
Манбалар
- ↑ (Сааед Жалалоддин Аштияни & вол.4 1978, п. 2)
- ↑ (Cорбин 1993, п. 348)
- ↑ (Cорбин 1993, п. 349)
- ↑ (Cорбин 1993, п. 349)
- ↑ (Cорбин 1993, п. 349)