Randi Altschul
Randice-Lisa „Randi“ Altschul – New-Jersey shtatidagi Cliffside Parkda 1960-yilda tugʻilgan. Uning videooʻyini asosida suratga olingan Mayami Vice seriali keyinchalik Rockstar North tomonidan Grand Theft Auto: Vice City (GTA-Vice City) kompyuter oʻyiniga aylangan. Bu oʻyin 2002-yilda eng koʻp sotilgan oʻyinlardan biri. U 26 yoshida millionerga aylangan. Bu muvaffaqiyatlardan soʻng, Altschul Diceland Technologies kompaniyasiga asos solgan va bir martalik telefonni ixtiro qilgan. Altschul 2008-yilda Ketlin Sahputis bilan birga „Sorry, You Canʼt Enter Heaven“ romanini yozgan.
| Randi Altschul | |
|---|---|
| Randice-Lisa Altschul | |
| Tavalludi |
1960-yil (63-yoshda) |
| Fuqaroligi | amerikalik |
| Kasbi | ixtirochi |
| Mashhur ishlari | bir martalik telefon ixtirochisi |
Faoliyati
Videooʻyinlar sanoatida Altschul o'zoning dastlabki muvaffaqiyatlariga erishgan. Uning birinchi ishlab chiqargan oʻyini „Mayami Vice“ keyinchalik shu nomdagi amerika teleserialining suratga olinishi va muvaffaqiyat qozonishiga turtki boʻlgan. Bundan tashqari u Barbieʼs 30th Birthday nomli vedeooʻyini va shu oʻyin asosida yaratilgan oʻyinchoqlar toʻplamini ham ishlab chiqargan. Altschul oʻz gʻoyalarini videooʻyinlar va film ishlab chiqarish uchun ham sotgan, uning gʻoyalari asosida Ninza Toshbaqalar (film, 2014) va The Simpsons kabi mashur kino va multfilmlar suratga olingan. Oʻz gʻoyalarini sotishdan Altschul boyib ketgan va daromadning bir qismi texnologiya sohasiga sarmoya qilgan[1].
Altschul sayohatlar paytida oʻzining telefonini esdan chiqarib koʻp joylarda qoldirib ketishi, uning bir martalik telefon yaratishga turtki boʻlgan. U bir martalik telefon oʻzi kabi sayohatchilarga yordam berishi mumkinligini tushungan[2]. Altschul oʻzi rejalashtirgan telefonni yaratish uchun Diceland Technologies nomli yangi kompaniyaga asos solgan[1].
Ixtirosi
1999-yil noyabr oyida Altschul Tyco tadqiqotlar boʻyicha katta vitse-prezidenti Lee Volte bilan hamkorlikda bir martalik telefonni yaratdi. Telefon qalinligi chorak dyuymdan kichikroq. Telefonda shuningdek, egalariga xarid qilish va undan kredit karta sifatida foydalanish imkonini beruvchi chip ham bor edi. Aslini olganda, bu tarixda xaridlarni mobil telefon orqali toʻlashga birinchi urinish boʻlgan. Telefon 20 dollar atrofida sotilgan va bir soatgacha foydalanish mumkin boʻlgan. Telefonni ishlatgandan keyin qaytarib bergan odamlar ikki-uch dollar miqdorida keshbek olganlar. 2002 yilda bir martalik telefon Frost&Sullivan kompaniyasi tomonidan „Yil mahsuloti“ deb topildi[3].