Wе тҳе Ливинг — асли россиялик бўлган Америка ёзувчиси Айн Ранднинг илк романи. Асар инқилобдан кейинги Россиядаги ҳаёт ҳақида ҳикоя қилади. У Айн Ранднинг коммунизмга қарши дастлабки баёноти эди. Ранд сўзбошида „Биз, тириклар“ асари у ёзиши мумкин бўлган автобиографияга энг яқин асар эканини таъкидлайди. Ёзувчи романни 1934-йилда ёзиб тугатган, бироқ асар 1936-йилда „Маcмиллан Публишинг“ нашриёти томонидан чоп этилгунига қадар бир нечта нашриётлар томонидан рад этилган. Ўшандан бери китоб уч миллиондан ортиқ нусхада сотилган.

Wе тҳе Ливинг
Асл номи Wе тҳе Ливинг
Муаллиф(лар) Айн Ранд
Мамлакат АҚШ
Тил Инглизча
Жанр(лар)и Тарихий роман, ярим автобиографик роман
Нашр этилган санаси
  • 1936 (Маcмиллан)
  • 1959 (Рандом Ҳоусе)
Нашриёт
ОCЛC 34187185

Сюжети

Асар воқеалари 1922–1925-йиллар оралиғида, инқилобдан кейинги Россияда бўлиб ўтади. Бош қаҳрамон Кира Аргунова — буржуа оиласининг кенжа қизи. Эрксевар руҳи ва шунга мос ирода соҳибаси бўлган бу қиз оиласи ёки эндигина шаклланаётган Совет давлатининг уни муайян қолипга солишга бўлган ҳар қандай уринишини рад этади. Ҳикоя аввалида Кира болшевик инқилобчиларнинг ҳужуми туфайли узоқ вақт сургунда бўлгач, оиласи билан Петроградга қайтади. Киранинг отаси тўқимачилик фабрикасининг эгаси бўлади. Унинг корхонаси мусодара қилинган ва давлат ихтиёрига ўтказилган эди. Қизил Армиянинг ғалабаларидан сўнг аввалги мол-мулкини қайтариб олишдан буткул умидини узган оила тирикчилик илинжида шаҳарга қайтиб келади. Улар ўз уйлари ҳам тортиб олиниб, бир неча оила яшайдиган умумий турар жойга айлантирилганига гувоҳ бўлишади.

Ниҳоят, Киранинг оиласи бошпана топишга муваффақ бўлади. Киранинг отаси эса эски фирмасига ҳеч ҳам ўхшамайдиган газлама дўконини очиш учун лицензия олади. Бу даврда ҳаёт ниҳоятда оғир, турмуш даражаси паст бўлиб, ҳолдан тойган фуқаролар озгина озиқ-овқат ва ёқилғи учун узун навбатларда туришарди. Кира бир амаллаб меҳнат дафтарчасини олишга эришади, бу эса унга ўқиш ва ишлаш имконини беради. Шунингдек, Кира Технология институтига ўқишга кириб, у ерда муҳандис бўлиш орзусини рўёбга чиқаришга интилади. Институтда Кира идеалист коммунист ва Совет махфий полицияси (ГПУ) зобити бўлган курсдоши Андрей Таганов билан танишади. Сиёсий қарашлари турлича бўлишига қарамай, улар бир-бирларига нисбатан ҳурмат ва эҳтиром сақлаб, дўстлашиб кетишади.

Кира тасодифан эркин руҳдаги келишган йигит Лео Коваленский билан учрашиб қолади. Кира уни бир кўришдаёқ севиб қолади ва ўзини Леонинг қучоғига отади, йигит эса уни дастлаб фоҳиша деб ўйлайди. Қиз Леога ҳам жуда ёқиб қолади ва у яна учрашишга ваъда беради. Кира ва Леони умидсиз ҳаётлари ҳамда давлат томонидан мажбурлаб сингдирилаётган ғояларга зид бўлган эътиқодлари бирлаштириб турарди. Бир-икки учрашув давомида ўзларининг аянчли ҳаётларига бўлган чуқур нафратларини баҳам кўришгач, иккаласи мамлакатдан биргаликда қочиб кетишни режалаштиришади.

Улар мамлакатдан қочишга уринаётганда қўлга олинади, бироқ инқилобдан олдин Леонинг отасини таниши бўлмиш ГПУ ходими ёрдамида қамоқ жазосидан қутулиб қолишади. Кира ота-онасининг хонадонидан Леонинг уйига кўчиб ўтади. Институтни буржуазияга алоқадор барча талабалардан тозалаш ишлари оқибатида уни ўқишдан ҳайдашади. Сўнг ишидан ҳам айрилади. Кира ҳамда Лео ўртасидаги дастлаб жўшқин ва эҳтиросли бўлган муносабатлар қийинчиликлар юки ва уларнинг бу муаммоларга турлича ёндашуви туфайли дарз кета бошлайди. Кира ўз ғоя ва интилишларини сўндирмайди, бироқ тизимга қарши чиқиш учун етарлича куч тўплагунга қадар у билан муроса қилиб яшашга қарор қилади. Лео эса, аксинча, аста-секин лоқайдлик ва тушкунлик ботқоғига ботиб боради. У сил касаллигига чалинади ва унга санаторийда даволаниш буюрилади. Даволаниш харажатларини қоплаш йўлидаги Киранинг уринишлари зое кетади, давлатдан ёрдам сўраб юқори идораларга қилган мурожаатлари эса жавобсиз қолади.

Киранинг Лео билан муносабатлари ўзгариб борар экан, Андрей билан алоқалари ҳам янги босқичга кўтарилади. Сиёсий қарашлари турлича бўлишига қарамай, қиз Андрейни энг яширин фикр ва мулоҳазаларини баҳам кўриши мумкин бўлган ягона инсон деб билади. Андрейнинг Кирага бўлган меҳри ва ҳурмати аста-секин муҳаббатга айланади. У Кирага севги изҳор қилганда, қиз эсанкираб қолади, бироқ чорасиз аҳволда бўлгани сабабли ўзини Андрейни севадигандек кўрсатиб, унинг маъшуқаси бўлишга рози бўлади. У Андрейдан олган пулларни Леонинг даволаниши учун сарфлайди.

Манбалар

Адабиётлар

Ҳаволалар