Riesz potentsiali matematikada uning kashfiyotchisi vengriyalik matematik Marsel Ries nomi bilan atalgan potentsialdir. Qaysidir maʼnoda Riesz potentsiali Evklid fazosida Laplas operatorining kuchiga teskari kuchni ifodalaydi. Ular bir oʻzgaruvchili Riemann-Liouville integrallarini bir nechta oʻzgaruvchilarga umumlashtiradi.

Agar 0 < a < n bo'lsa, u holda R n dagi lokal integrallanuvchi f funksiyaning Riesz potensiali I a f uyidagi funksiyasi bilan aniqlanadi:

konstanta quyidagicha berilgan:

cα=πn/22αΓ(α/2)Γ((n−α)/2).{\displaystyle c_\alpha = \pi^{n/2}2^\alpha\frac{\Gamma(\alpha/2)}{\Gamma((n-\alpha)/2)}.}

Bu singulyar integral yaxshi aniqlangan, agar f cheksizlikda yetarlicha tez kamaydi, ayniqsa f ∈ L <sup id="mwJw"><i id="mwKA">p</i></sup> (<b id="mwKQ">R</b> <sup id="mwKg"><i id="mwKw">n</i></sup>) 1 bilan ≤ p < n / a. Aslida, har qanday 1 ≤ p uchun (p >1 klassik, Sobolevga koʻra, p =1 boʻlganda), f va I a f ning kamayish tezligi tengsizlik koʻrinishida bogʻlangan (Hardi-Littlevud-Sobolev tengsizligi)

‖Iαf‖p*≤Cp‖Rf‖p,p*=npn−αp,{\displaystyle \|I_\alpha f\|_{p^*} \le C_p \|Rf\|_p, \quad p^*=\frac{np}{n-\alpha p},}

bu yerda Rf=DI1f{\displaystyle Rf=DI_1f} vektor qiymatli Riesz konvertatsiyasi. Umuman olganda, I a operatorlari kompleks a uchun aniq belgilangan, 0 < Re α < n.

Riesz potensialini zaif maʼnoda konvolyutsiya sifatida aniqlash mumkin

Iαf=f*Kα{\displaystyle I_\alpha f = f*K_\alpha}

Bu yerda K a - mahalliy integrallanadigan funksiya:

Kα(x)=1cα1|x|n−α.{\displaystyle K_\alpha(x) = \frac{1}{c_\alpha}\frac{1}{|x|^{n-\alpha}}.}

Riesz potensialini f ixcham qoʻllab-quvvatlanadigan taqsimot boʻlganda aniqlash mumkin. Shu munosabat bilan, musbat Borel oʻlchovi μ ning Riesz potentsiali asosan potentsial nazariyaga qiziqish uygʻotadi, chunki I a μ u holda μ tayanchidan (uzluksiz) subharmonik funksiya boʻlib, barcha R n da pastki yarim uzluksizdir.

Furye konvertatsiyasini koʻrib chiqish Riesz potentsialining Furye koʻpaytmasi ekanligini koʻrsatadi.[1] Quyidagini bilamiz:

Iαf^(ξ)=|2πξ|−αf^(ξ).{\displaystyle \widehat{I_\alpha f}(\xi) = |2\pi\xi|^{-\alpha} \hat{f}(\xi).}

va konvolyutsiya teoremasiga koʻra

Iαf^(ξ)=|2πξ|−αf^(ξ).{\displaystyle \widehat{I_\alpha f}(\xi) = |2\pi\xi|^{-\alpha} \hat{f}(\xi).}

Riesz potentsiallari tez kamayib boruvchi uzluksiz funksiyalar uchun quyidagi yarimguruh xususiyatini qondiradi:

IαIβ=Iα+β{\displaystyle I_\alpha I_\beta = I_{\alpha+\beta}}

Berilgan:

0<Re⁡α,Re⁡β<n,0<Re⁡(α+β)<n.{\displaystyle 0 < \operatorname{Re} \alpha, \operatorname{Re} \beta < n,\quad 0 < \operatorname{Re} (\alpha+\beta) < n.}

Bundan tashqari, agar 0 < Re α < n–2 boʻlsa, u holda:

ΔIα+2=Iα+2Δ=−Iα.{\displaystyle \Delta I_{\alpha+2} = I_{\alpha+2} \Delta=-I_\alpha.}

Bundan tashqari, ushbu sinf funksiyalari uchun:

limα→0+⁡(Iαf)(x)=f(x).{\displaystyle \lim_{\alpha\to 0^+} (I_\alpha f)(x) = f(x).}

Shuningdek qarang:

Eslatmalar

  1. ↑ Samko 1998, section II.

Manbaʼlar

  • Landkof, N. S. (1972), Foundations of modern potential theory, Berlin, New York: Springer-Verlag, MR 0350027
  • Riesz, Marcel (1949), „L'intégrale de Riemann-Liouville et le problème de Cauchy“, Acta Mathematica, 81: 1–223, doi:10.1007/BF02395016, ISSN 0001-5962, MR 0030102.
  •  
  • Schikorra, Armin; Spector, Daniel; Van Schaftingen, Jean, An L1{\displaystyle L^1}-type estimate for Riesz potentials, arXiv:1411.2318, doi:10.4171/rmi/937
  • Stein, Elias (1970), Singular integrals and differentiability properties of functions, Princeton, NJ: Princeton University Press, ISBN 0-691-08079-8
  • Samko, Stefan G. (1998), „A new approach to the inversion of the Riesz potential operator“ (PDF), Fractional Calculus and Applied Analysis, 1 (3): 225–245, 2016-02-22da asl nusxadan (PDF) arxivlandi, qaraldi: 2022-05-27