Риэсз потенциали математикада унинг кашфиётчиси венгриялик математик Марсел Риэс номи билан аталган потенциалдир. Қайсидир маънода Риэсз потенциали Эвклид фазосида Лаплас операторининг кучига тескари кучни ифодалайди. Улар бир ўзгарувчили Риэманн-Лиоувилле интегралларини бир нечта ўзгарувчиларга умумлаштиради.

Агар 0 < а < н бо'лса, у ҳолда Р н даги локал интегралланувчи ф функсиянинг Риэсз потенсиали И а ф уйидаги функсияси билан аниқланади:

константа қуйидагича берилган:

cα=πн/22αΓ(α/2)Γ((н−α)/2).{\дисплайстйле c_\алпҳа = \пи^{н/2}2^\алпҳа\фраc{\Гамма(\алпҳа/2)}{\Гамма((н-\алпҳа)/2)}.}

Бу сингуляр интеграл яхши аниқланган, агар ф чексизликда етарлича тез камайди, айниқса ф ∈ Л <суп ид="мwЖw"><и ид="мwКА">п</и></суп> (<б ид="мwКҚ">Р</б> <суп ид="мwКг"><и ид="мwКw">н</и></суп>) 1 билан ≤ п < н / а. Аслида, ҳар қандай 1 ≤ п учун (п >1 классик, Соболевга кўра, п =1 бўлганда), ф ва И а ф нинг камайиш тезлиги тенгсизлик кўринишида боғланган (Ҳарди-Литтлевуд-Соболев тенгсизлиги)

‖Иαф‖п*≤Cп‖Рф‖п,п*=нпн−αп,{\дисплайстйле \|И_\алпҳа ф\|_{п^*} \ле C_п \|Рф\|_п, \қуад п^*=\фраc{нп}{н-\алпҳа п},}

бу ерда Рф=ДИ1ф{\дисплайстйле Рф=ДИ_1ф} вектор қийматли Риэсз конвертацияси. Умуман олганда, И а операторлари комплекс а учун аниқ белгиланган, 0 < Ре α < н.

Риэсз потенсиалини заиф маънода конволюция сифатида аниқлаш мумкин

Иαф=ф*Кα{\дисплайстйле И_\алпҳа ф = ф*К_\алпҳа}

Бу ерда К а - маҳаллий интегралланадиган функсия:

Кα(х)=1cα1|х|н−α.{\дисплайстйле К_\алпҳа(х) = \фраc{1}{c_\алпҳа}\фраc{1}{|х|^{н-\алпҳа}}.}

Риэсз потенсиалини ф ихчам қўллаб-қувватланадиган тақсимот бўлганда аниқлаш мумкин. Шу муносабат билан, мусбат Борел ўлчови μ нинг Риэсз потенциали асосан потенциал назарияга қизиқиш уйғотади, чунки И а μ у ҳолда μ таянчидан (узлуксиз) субҳармоник функсия бўлиб, барча Р н да пастки ярим узлуксиздир.

Фуре конвертациясини кўриб чиқиш Риэсз потенциалининг Фуре кўпайтмаси эканлигини кўрсатади.[1] Қуйидагини биламиз:

Иαф^(ξ)=|2πξ|−αф^(ξ).{\дисплайстйле \wидеҳат{И_\алпҳа ф}(\хи) = |2\пи\хи|^{-\алпҳа} \ҳат{ф}(\хи).}

ва конволюция теоремасига кўра

Иαф^(ξ)=|2πξ|−αф^(ξ).{\дисплайстйле \wидеҳат{И_\алпҳа ф}(\хи) = |2\пи\хи|^{-\алпҳа} \ҳат{ф}(\хи).}

Риэсз потенциаллари тез камайиб борувчи узлуксиз функсиялар учун қуйидаги яримгуруҳ хусусиятини қондиради:

ИαИβ=Иα+β{\дисплайстйле И_\алпҳа И_\бета = И_{\алпҳа+\бета}}

Берилган:

0<Ре⁡α,Ре⁡β<н,0<Ре⁡(α+β)<н.{\дисплайстйле 0 < \операторнаме{Ре} \алпҳа, \операторнаме{Ре} \бета < н,\қуад 0 < \операторнаме{Ре} (\алпҳа+\бета) < н.}

Бундан ташқари, агар 0 < Ре α < н–2 бўлса, у ҳолда:

ΔИα+2=Иα+2Δ=−Иα.{\дисплайстйле \Делта И_{\алпҳа+2} = И_{\алпҳа+2} \Делта=-И_\алпҳа.}

Бундан ташқари, ушбу синф функсиялари учун:

лимα→0+⁡(Иαф)(х)=ф(х).{\дисплайстйле \лим_{\алпҳа\то 0^+} (И_\алпҳа ф)(х) = ф(х).}

Шунингдек қаранг:

Эслатмалар

  1. ↑ Самко 1998, сеcтион ИИ.

Манбаълар