Riesz potential
Риэсз потенциали математикада унинг кашфиётчиси венгриялик математик Марсел Риэс номи билан аталган потенциалдир. Қайсидир маънода Риэсз потенциали Эвклид фазосида Лаплас операторининг кучига тескари кучни ифодалайди. Улар бир ўзгарувчили Риэманн-Лиоувилле интегралларини бир нечта ўзгарувчиларга умумлаштиради.
Агар 0 < а < н бо'лса, у ҳолда Р н даги локал интегралланувчи ф функсиянинг Риэсз потенсиали И а ф уйидаги функсияси билан аниқланади:
| Фаилед то парсе (Ункноwн фунcтион \Р): {\дисплайстйле (И_{\алпҳа}ф) (х)= \фраc{1}{c_\алпҳа} \инт_{\Р^н} \фраc{ф(й)}{| х - й |^{н-\алпҳа}} \, \матҳрм{д}й} | 1 |
константа қуйидагича берилган:
Бу сингуляр интеграл яхши аниқланган, агар ф чексизликда етарлича тез камайди, айниқса ф ∈ Л <суп ид="мwЖw"><и ид="мwКА">п</и></суп> (<б ид="мwКҚ">Р</б> <суп ид="мwКг"><и ид="мwКw">н</и></суп>) 1 билан ≤ п < н / а. Аслида, ҳар қандай 1 ≤ п учун (п >1 классик, Соболевга кўра, п =1 бўлганда), ф ва И а ф нинг камайиш тезлиги тенгсизлик кўринишида боғланган (Ҳарди-Литтлевуд-Соболев тенгсизлиги)
бу ерда вектор қийматли Риэсз конвертацияси. Умуман олганда, И а операторлари комплекс а учун аниқ белгиланган, 0 < Ре α < н.
Риэсз потенсиалини заиф маънода конволюция сифатида аниқлаш мумкин
Бу ерда К а - маҳаллий интегралланадиган функсия:
Риэсз потенсиалини ф ихчам қўллаб-қувватланадиган тақсимот бўлганда аниқлаш мумкин. Шу муносабат билан, мусбат Борел ўлчови μ нинг Риэсз потенциали асосан потенциал назарияга қизиқиш уйғотади, чунки И а μ у ҳолда μ таянчидан (узлуксиз) субҳармоник функсия бўлиб, барча Р н да пастки ярим узлуксиздир.
Фуре конвертациясини кўриб чиқиш Риэсз потенциалининг Фуре кўпайтмаси эканлигини кўрсатади.[1] Қуйидагини биламиз:
ва конволюция теоремасига кўра
Риэсз потенциаллари тез камайиб борувчи узлуксиз функсиялар учун қуйидаги яримгуруҳ хусусиятини қондиради:
Берилган:
Бундан ташқари, агар 0 < Ре α < н–2 бўлса, у ҳолда:
Бундан ташқари, ушбу синф функсиялари учун:
Шунингдек қаранг:
- Бессел потенсиали
- Фраксион интеграция
- Соболев фазоси
Эслатмалар
- ↑ Самко 1998, сеcтион ИИ.
Манбаълар
- Ландкоф, Н. С. (1972), Фоундатионс оф модерн потентиал тҳеорй, Берлин, Неw Ёрк: Спрингер-Верлаг, МР 0350027
- Риэсз, Марcел (1949), „Л'интéграле де Риэманн-Лиоувилле эт ле проблèме де Cаучй“, Аcта Матҳематиcа, 81: 1–223, дои:10.1007/БФ02395016, ИССН 0001-5962, МР 0030102.
- Счикорра, Армин; Спеcтор, Даниэл; Ван Счафтинген, Жеан, Ан -тйпе эстимате фор Риэсз потентиалс, арХив:1411.2318, дои:10.4171/рми/937
- Стеин, Элиас (1970), Сингулар интегралс анд дифферентиабилитй пропертиэс оф фунcтионс, Принcетон, НЖ: Принcетон Университй Пресс, ИСБН 0-691-08079-8
- Самко, Стефан Г. (1998), „А неw аппроач то тҳе инверсион оф тҳе Риэсз потентиал оператор“ (ПДФ), Фраcтионал Cалcулус анд Апплиэд Аналйсис, 1 (3): 225–245, 2016-02-22да асл нусхадан (ПДФ) архивланди, қаралди: 2022-05-27